Η Ομικρον υποχωρεί, η Δέλτα παραμονεύει

Ελπίδες για αποκλιμάκωση του πέμπτου κύματος φέρνει η παρατηρούμενη σταδιακή μείωση των ημερήσιων κρουσμάτων. Παρ’ όλα αυτά, οι ειδικοί δεν φαίνεται να βιάζονται να κλείσουν το κεφάλαιο της Ομικρον, αφενός, γιατί το σαρωτικό νέο στέλεχος ενδέχεται να προκαλέσει νέες αναζωπυρώσεις και, αφετέρου, γιατί το πέμπτο κύμα μπορεί να έχει «κουκουλώσει» τη Δέλτα, δεν έχει καταφέρει όμως να την εξαφανίσει. Οπως παρατηρεί μιλώντας στα «ΝΕΑ» ο αναπληρωτής καθηγητής Επιδημιολογίας του ΕΚΠΑ και επιστημονικός συνεργάτης του ΕΟΔΥ, Δημήτρης Παρασκευής, το πέμπτο κύμα εξελίχθηκε ραγδαία στη χώρα μας, και μάλιστα ταχύτερα σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. «Κατά πάσα πιθανότητα αυτό είχε να κάνει με την είσοδο των φοιτητών και των ταξιδιωτών στη χώρα μετά τις 15 Δεκέμβρη, με αποτέλεσμα το δάσος να πάρει φωτιά λόγω των πολλών εστιών που εκδηλώθηκαν σε σύντομο χρονικό διάστημα» περιγράφει παραστατικά.

Ο ίδιος, δε, θυμίζει τους ταχύτατους ρυθμούς με τους οποίους τα ημερήσια κρούσματα δεκαπλασιάστηκαν, φτάνοντας τα 50.000 από τα 5.000 ημερησίως, γεγονός που υποδηλώνει πως η σαρωτική Ομικρον μόλυνε άμεσα την κρίσιμη μάζα των ατόμων με υψηλό βαθμό επαφών. Ο καθηγητής όμως στέκεται στον θετικό ρόλο που έπαιξαν οι νεότεροι πολίτες, έχοντας συναίσθηση της ευθύνης τους προς τους μεγαλύτερους και πλέον ευάλωτους: «Οι νέοι συμπεριφέρθηκαν εξαιρετικά. Περιορίστηκαν μέσα στις γιορτές, έκαναν τεστ και απομονώθηκαν όταν κρίθηκε αναγκαίο, επιδεικνύοντας γενικότερα εξαιρετική στάση και συνεπώς συμβάλλοντας καθοριστικά στην πτώση του κύματος».

Εντούτοις, ο ειδικός δεν αποκλείει η Ομικρον να είναι η αιτία για επιπλέον σκαμπανεβάσματα του πανδημικού δείκτη, υπογραμμίζοντας πως «τυχόν εξάρσεις στο άμεσο μέλλον δεν θα έχουν την ίδια ένταση». Αντίστοιχα, και ο επίκουρος καθηγητής Επιδημιολογίας Γκίκας Μαγιορκίνης, στο πλαίσιο του Webinar για τη Δημόσια Υγεία με θέμα «Τι γνωρίζουμε για τη μετάλλαξη Ομικρον», που διοργάνωσε το ΕΚΠΑ, επισήμανε, μεταξύ άλλων, ότι «το βασικό στοιχείο της Ομικρον είναι ένα οξύαιχμο κύμα, όπου ο χρόνος από τη μόλυνση στη μετάδοση είναι μικρότερος και είμαστε σίγουροι πλέον για αυτό. Είμαστε σε μια φάση που βλέπουμε τη συρρίνωση». Πρόσθεσε όμως πως «δεν ξέρουμε αν θα πέσει και θα παραμείνει η πτώση, ή θα φτάσει σε ένα ενδιάμεσο πλατό».

Πάντως, τα παράδοξα της Ομικρον και του πέμπτου κύματος, τα οποία ανοίγουν νέα σενάρια για εκείνα που θα φέρει το μέλλον, δεν σταματούν εδώ. Πιο συγκεκριμένα, όπως παρατηρεί ο Δημήτρης Παρασκευής, από τα έως τώρα δεδομένα φαίνεται ότι το κύμα που προκαλεί η Ομικρον θα αποκλιμακωθεί, με τη Δέλτα όμως να παραμένει. Υπό το πρίσμα αυτό θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί πως εάν μας ωφέλησε σε κάτι η Ομικρον είναι η ταχεία ανοσία του πληθυσμού, καθώς σε συνδυασμό με το εμβόλιο η Δέλτα θα βρει μπροστά της πιο ισχυρό τείχος.

Ωστόσο, νεότερα δεδομένα έρευνας που «τρέχουν» οι επιστήμονες της Πνευμονολογικής Κλινικής του ΑΠΘ ενισχύουν τις αμφιβολίες σχετικά με τον βαθμό ανοσίας που προκαλεί η ήπια νόσηση. Αναλυτικότερα και βάζοντας στο «μικροσκόπιο» τον Δήμο Δεσκάτης Γρεβενών, οι ερευνητές – με επικεφαλής τον καθηγητή Πνευμονολογίας και διευθυντή της Πνευμονολογικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας Κωνσταντίνο Γουργουλιάνη – διαπίστωσαν ότι δεν παρέχει υψηλούς τίτλους αντισωμάτων η ήπια ή ασυμπτωματική νόσος αλλά μόνο η βαριά νόσηση. Είναι σημαντικό πάντως να σημειωθεί ότι τα δεδομένα αυτά αφορούν την ανοσία του πληθυσμού της συγκεκριμένης περιοχής εννέα μήνες μετά το ισχυρό πανδημικό κύμα του 2020.

Σε κάθε περίπτωση, η κατάσταση περιπλέκεται ακόμα περισσότερο μετά τα νέα στοιχεία από το Ισραήλ (σημειωτέον ότι είναι προκαταρκτικά και δεν έχουν ακόμη δημοσιοποιηθεί) που δείχνουν πως η τέταρτη δόση ναι μεν ενισχύει τα αντισώματα σε ακόμα υψηλότερα επίπεδα σε σχέση με την τρίτη, όμως δεν προλαμβάνει τη μόλυνση από την Ομικρον.

Εν τω μεταξύ, η ταχεία εξάπλωση της νέας παραλλαγής ανά τον κόσμο είναι η αιτία που επιστήμονες των πανεπιστημίων της Βοστώνης και του Τζον Χόπκινς προειδοποίησαν πρόσφατα πως η Ομικρον πιθανόν να μην είναι η μοναδική μετάλλαξη που θα μας απασχολήσει. Και αυτό διότι η ευκολία με την οποία εξαπλώνεται το νέο στέλεχος αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης νέων ισχυρών μεταλλάξεων, ιδίως όταν παραμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα σε οργανισμούς με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.