Καταγγελία

Θα ξεκινήσω σήμερα με μια καταγγελία. Σοβαρή καταγγελία. Κατηγορηματική. Και ως εκ τούτου μη υποκείμενη σε οιαδήποτε αμφισβήτηση. Αμφισβήτηση η οποία με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα μπορούσε να την υπονομεύσει. Είναι καταγγελία με το κάπα κεφαλαίο – τελεία και παύλα. Καταγγέλλω λοιπόν έναν τύπο ο οποίος ονομάζεται Χανς Κλούγκε και επαγγέλλεται τον περιφερειακό διευθυντή για την Ευρώπη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Ο τύπος αυτός, ένας καραγερμαναράς του κερατά, που λέει ο λόγος ή για να ακριβολογώ θα έλεγα αν ήμουν οπαδός Πολάκη, βγήκε χθες και τι μας είπε χωρίς να μας ρωτήσει; Οτι «τα σχολεία είναι τα τελευταία που πρέπει να κλείσουν. Το πικ της διάδοσης της παραλλαγής Ομικρον στην Ευρώπη θα καταγραφεί, πιθανότατα, νωρίτερα από τις προβλέψεις: εντός δύο – τριών εβδομάδων».

Τον καταγγέλλω, λοιπόν, διότι πριν προβεί σε αυτή την… έως και κατάπτυστη τη λες δήλωση δεν έλαβε υπόψη του τις τοποθετήσεις διαφόρων διάσημων λοιμωξιολόγων τύπου Πολάκη, Ηλιόπουλου, Ξανθού, Τζανακόπουλου κ.λπ. κ.λπ., οι οποίοι έχουν ταχθεί δι’ όλων των δυνάμεων υπέρ της καραντίνας στα σχολεία, ως της μόνης λύσης για την ανακοπή της πανδημίας.

Ποιος είσαι, ρε Κλούγκε (συνεχίζω ως… οπαδός Πολάκη), που θα μας την πεις έτσι; Πάρ’ το πρόστιμο πίσω, ρε, και άντε να βρεις τη Μέρκελ να πιείτε κάνα καφέ! Ορνιο. Γίδι. Ασχετε. Αχρηστε. Μη σε στείλω απ’ εκεί που ήρθες. Ζωντόβολο.

Αστέρι

Τα είπα και ξεθύμανα. Ηρέμησα. Ησύχασα. Εβγαλα θυμό, το καταλαβαίνω, αλλά ήταν όλο αυτό τόσο αυθόρμητο. Και τόσο κατευναστικό, θα έλεγα. Τόσο, που εισηγούμαι να πάμε σε κάτι πιο χαλαρωτικό. Σε κάτι περισσότερο ήπιο, λογικό, σοβαρό επίσης, και οπωσδήποτε ενδεικτικό του χαρακτήρα του πολιτικού ανδρός που το εξέφρασε:

«Δεν υπάρχει τίποτα πιο εγκληματικό από τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη»!!!

Είναι μια δήλωση που έγινε χθες, απόσπασμα για την ακρίβεια μιας ολόκληρης τοποθέτησης στο ίδιο κλίμα, ενός αστέρα της πολιτικής ζωής τον όποιο έφερε στο προσκήνιο, με την έννοια ότι τον ανέδειξε, ο «Λεγάμενος». Ονομάζεται Δημήτρης Τζανακόπουλος, είναι γραμματέας του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης και, όσο να πεις, δεύτερος – τρίτος στην ιεραρχία μετά τον αρχηγό, άντε και τον αντιαρχηγό Τσακαλώτο.

Και τα είπε αυτά νηφάλιος, πρωί πρωί, και άνευ ουδενός ενδοιασμού…

Μήνυμα

Εντάξει, θα μπορούσε ίσως να το κάνει πιο… λύσσα ακόμη, αλλά να του αναγνωριστεί ότι το απέφυγε, παρακαλώ. Δεν είπε λ.χ. ότι ξέρει ή έστω έχει ακούσει ή περιήλθαν σε αυτόν πληροφορίες πως τις νύχτες ο Μητσοτάκης, παρέα με τον Πλεύρη και τη Μίνα Γκάγκα, περιέρχονται τις ΜΕΘ των νοσοκομείων και τραβάνε τα σωληνάκια από τους διασωληνωμένους. Οχι, δεν το είπε.

Ούτε είπε, ας πούμε, ότι αντί για μονοκλωνικά, τα οποία, κατά τον Πολάκη, θα έσωζαν κόσμο, τους δίνουν απλές ασπιρίνες των ανθρώπων για να πεθάνουν – τους εκτελούν, για την ακρίβεια! Ετσι ώστε να τους αδειάσουν τη γωνιά και να βάλουν στη θέση τους δικούς τους ασθενείς, κολλητούς του συστήματος – τους VIP που μας έλεγαν προ διμήνου ο «Λεγάμενος» και οι περί αυτόν. Οχι, τέτοια πράγματα δεν είπε ο άνθρωπος. Ηθελε προφανώς να δείξει ότι είναι ένας statesman, όπως θα λέγαμε και στην εύανδρο Ηπειρο, περί ενός αξιοπρεπούς πολιτικού ανδρός.

Το σοβαρεύω τώρα για να επισημάνω αυτό που σκέφτηκα βλέποντας χθες το πρωί τον γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ στον Σκάι και θέλω να το εκφράσω έτσι όπως το αποκωδικοποιώ: ο αφορισμός Τζανακόπουλου έρχεται απλώς να επιβεβαιώσει ότι τη «δεύτερη φορά» όντως «θα είναι αλλιώς», όπως απειλεί σε όλους τους δυνατούς τόνους και τρόπους ο σύντροφός του Πολάκης. Και έστειλε, θέλω να ελπίζω σε όλους μας, ένα καλό, ένα δυνατό μήνυμα ότι οι τύποι έχουν καταληφθεί από μένος. Και είναι έτοιμοι να πάρουν «κεφάλια» άμα τη επιστροφή τους…

Το επισημαίνω επειδή έχουμε παραμείνει στις γραφικότητες του Πολάκη και δεν βλέπουμε ότι αυτή η στρατηγική του άκρατου ρεβανσισμού και της δι’ όλων των μέσων και τρόπων εκδίκησης απειλεί την ίδια τη δημοκρατική λειτουργία της χώρας…

Νίκη

Μίλησε και για τα σχολεία ο «επιστήμων» Τζανακόπουλος, επίσης (κατ’ απονομήν) «λοιμωξιολόγος», τα σχολεία που είναι ανοιχτά ενώ θα έπρεπε, το προαναφέρω, κατά τον ΣΥΡΙΖΑ, να είναι κλειστά. Αλλά δεν αναφέρθηκε σε αυτό που λογικά θα έπρεπε να τον καίει. Ητοι, στην απόφαση της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων ότι η τηλεκπαίδευση δεν θέτει σε κανένα κίνδυνο τα προσωπικά δεδομένα μαθητών και εκπαιδευτικών – το πάλεψε πολύ και ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΟΛΜΕ, η Ομοσπονδία των καθηγητών, για το αντίθετο -, άρα μπορεί να πραγματοποιηθεί ακωλύτως.

Και να τα τά καλά τα νέα που ήρθαν: τηλεκπαίδευση όχι μόνο για λόγους υγειονομικούς, αλλά και για λόγους… καταληπτικούς! Το πανηγυράκι, «κατάληψη», τελειώνει, και τελειώνει οριστικά – να βγάλουμε, παρακαλώ, ένα chapeau, ευκαιρίας δοθείσης, στη Νίκη Κεραμέως που το παλεύει δυνατά στο Παιδείας, με πείσμα και με επιμονή, κόντρα σε θεούς και δαίμονες.

Διότι αφ’ ης στιγμής δεν τίθεται θέμα με την τηλεκπαίδευση, κάνετε, σου λέει, όσες καταλήψεις θέλετε. Εγώ θα κάνω στα παιδιά τηλεκπαίδευση και όσοι δεν μετέχουν στο μάθημα θα παίρνουν απουσία. Καλό; Οχι απλά καλό, πολύ καλόοοο!

Φυσικά η ΟΛΜΕ αντιδρά. Υποθέτω και ο ΣΥΡΙΖΑ θα αντιδράσει. Και το ΜέΡΑ25, και το Νύχτα32, και το Απόγευμα47, και το Μεσημέρι19. Αλλά είναι μια νίκη της λογικής αυτό, και ως τέτοια πρέπει να τη χαιρετίσουμε. Της λογικής απέναντι στην ανοησία μιας πρωτοπορίας που είναι πιο οπισθοδρομική κι από την… κομπανία που ακούγαμε ως φοιτητές. Να τη χαιρετίσουμε και να την καλωσορίσουμε, τέλος πάντων, όσοι κινούμαστε στην ίδια πάνω – κάτω σχολή σκέψης. Οι άλλοι, τα είπαμε…

(Θέλω να ελπίζω ότι το ίδιο θα εφαρμοστεί και στα πανεπιστήμια, ώστε να τελειώσει και το άλλο καλαμπούρι, που κρατάει τέσσερις και πλέον δεκαετίες τώρα, με τις καταλήψεις σχολών…)

Παρέμβαση

Κατανοώ την (εκφρασθείσα διά των social media) οργή του συζύγου της αείμνηστης Φώφης Γεννηματά για την τρομερή υπόθεση του βιασμού μιας κοπέλας στη Θεσσαλονίκη. Αλλά δυσκολεύτηκα, ομολογώ, να αποδώσω στο μέγεθος αυτής της οργής την έμμεση επίθεσή του στη νέα ηγεσία του ΚΙΝΑΛ, διότι βρήκε πως δεν ήταν αρκετά έντονη η καταδικαστική δήλωση που έκανε για το περιστατικό η αρμοδία τομεάρχης του Κινήματος Νάντια Γιαννακοπούλου. Δυσκολεύτηκα επίσης να κατανοήσω και την απόπειρά του να συνδέσει την τοποθέτηση της κυρίας Γιαννακοπούλου με μια ανάλογη κυβερνητική δήλωση.

Εν ολίγοις, δεν κατάλαβα ούτε την παρέμβαση ούτε τη στόχευσή της. Θα επισημάνω απλώς ότι με κάτι τέτοια ξεκίνησε στην αρχή και η Μιμή, λίγο μετά την αποδημία του Ανδρέα…

Και μένω επί του παρόντος σε αυτό…