Οι 400 και το ρίσκο της κυβέρνησης

Τους πρώτους μήνες αυτής της ακαδημαϊκής χρονιάς η εφαρμογή της διάταξης που ψηφίστηκε τον Φεβρουάριο του 2021 για την πανεπιστημιακή αστυνομία θα κόστιζε αναμφίβολα στην κυβέρνηση. Υστερα από ένα παρατεταμένο lockdown, και μια εμφανή καθίζηση της απήχησης των κυβερνητικών επιλογών στο ηλικιακό γκρουπ των 17-24, η εμφάνιση ανδρών και γυναικών με στολή στις πανεπιστημιουπόλεις θα μπορούσε να δημιουργήσει εστίες έντασης σε έναν ανέκαθεν δύσκολο για τη συντηρητική παράταξη χώρο, τα ΑΕΙ. Κάπως έτσι προτιμήθηκε – σύμφωνα πάντα με τους γνώστες των παρασκηνίων – να καθυστερήσει η υλοποίηση μιας δέσμευσης η οποία είχε ιεραρχηθεί ως βασική, εκείνης για «τάξη στα πανεπιστήμια». Σήμερα, όμως, οι συνθήκες έχουν αλλάξει. Για να ακριβολογούμε, οι δημοσκοπικές συνθήκες φαίνεται να μην είναι ίδιες.

Οχι γιατί το κυβερνών κόμμα έχει κατορθώσει να επαναπροσεγγίσει τους νεαρούς ψηφοφόρους – η απόσταση μεταξύ τους παραμένει μεγάλη. Αλλά επειδή κινδυνεύει να χάσει το μετριοπαθές εκλογικό σώμα των κεντρώων που δυσανασχετούν με τα περιστατικά βία και ανομίας εντός των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων.

Η κυβέρνηση πλέον εμφανίζεται αποφασισμένη να χρησιμοποιήσει όλα τα θεσμικά εργαλεία που η ίδια ψήφισε κι αργούσε να βγάλει από τη θήκη τους. Η απάντηση του Πρωθυπουργού στην πρόσφατη συνέντευξή του είναι ενδεικτική του κλίματος που επικρατεί στους κόλπους της. «Αυτά» είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης «τελειώνουν πια στα ελληνικά πανεπιστήμια. Και πιστεύω ότι η πλειοψηφία της κοινωνίας απαιτεί πια τα πανεπιστήμια να είναι χώροι γνώσης και όχι χώροι τραμπουκισμού και ανομίας. Δεν υπάρχει καμία περίπτωση στο ζήτημα αυτό η κυβέρνηση να κάνει ούτε ένα βήμα πίσω». Οπως κι η επισήμανση ότι «αν χρειαστεί η Αστυνομία να μπαίνει πιο συχνά στα πανεπιστήμια για να εκκενώνει καταλήψεις θα το κάνει».

Η χρήση ενός τόνου κατηγορηματικού και μιας γλώσσας που δίνει έμφαση στη συμμόρφωση στους νόμους – παρότι οι κανόνες ήταν ήδη αυστηροί, η εφαρμογή τους υπήρξε μάλλον χαλαρή – δικαιολογείται από το πολιτικό προφίλ της μερίδας της κοινής γνώμης που ενοχλείται περισσότερο από τις παραβατικές συμπεριφορές μέσα στα πανεπιστήμια στην παρούσα φάση. Οι υποσχέσεις για τη μάχη «που θα κερδηθεί από το κράτος δικαίου» δεν απευθύνονται μόνο στην παραδοσιακή βάση της ΝΔ, η οποία ομνύει στο δόγμα του νόμου και της τάξης. Δίνονται και σε μια κρίσιμη για την επανεκλογή της κυβέρνησης μάζα εκλογέων, στους ψηφοφόρους του Κέντρου – όσους, δηλαδή, επιθυμούν την περιλάλητη σύγκλιση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο της Ανώτατης Εκπαίδευσης.

Με δυο λόγια: Αν στις αρχές Σεπτεμβρίου οι περιπολίες της πανεπιστημιακής αστυνομίας συνεπάγονταν πολιτικό κόστος για τους κυβερνώντες, σήμερα οι τελευταίοι ρισκάρουν το πολιτικό τους κεφάλαιο στην περίπτωση που οι 400 δεν βρεθούν σε ένα τετράμηνο στα πόστα τους.