Ωρα ευθυνών

Το μαρτύριο της σταγόνας θυμίζει εδώ και αρκετό καιρό η εφετινή Ευρωλίγκα για τον πάλαι ποτέ ισχυρό  Παναθηναϊκό.

Η ομάδα που ήταν κυρίαρχη στην Ευρώπη με έξι κατακτήσεις Ευρωλίγκας, ακόμα και στην εποχή του Δημήτρη Γιαννακόπουλου (όταν διαδέχτηκε τους αείμνηστους Παύλο και Θανάση στην προεδρία το 2012) μπορεί να μην ξαναπήγε σε φάιναλ φορ, όμως ήταν ανταγωνιστική, έμπαινε πάντα στα πλέι οφ και ενίοτε και με πλεονέκτημα έδρας που σήμαινε ότι η ομάδα του Τριφυλλιού ήταν στην κορυφαία τετράδα στη λήξη της κανονικής περιόδου της ενιαίας – πλέον – Ευρωλίγκας.

Εστω και αν τόσο το 2017 όσο και το 2019 (που το αβαντάζ της έδρας) έπεσε πάνω στις μετέπειτα πρωταθλήτριες Ευρώπης Φενερμπαχτσέ και Ρεάλ Μαδρίτης αντίστοιχα.

Ομως η εικόνα της τα τελευταία δύο χρόνια παραπέμπει σε άλλες εποχές και σε άλλες δεκαετίες όπου ο Παναθηναϊκός και οι περισσότερες ελληνικές ομάδες ήταν οι φτωχοί συγγενείς της Ευρώπης με τις επιτυχίες να έρχονται με το… σταγονόμετρο και για αυτό να αποτελούν και ξεχωριστά σημεία αναφοράς.

Εφέτος τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα και από πέρυσι για τους Πράσινους που δεν μπορούν στα περισσότερα παιχνίδια να φανούν ανταγωνιστικοί ή έστω να μείνουν κοντά στο σκορ μέχρι το φινάλε.

Μόλις πατάνε λίγο το γκάζι οι αντίπαλοι εξαφανίζονται όπως έκανε η ΤΣΣΚΑ με εκείνο το 23-0 σερί που κατέληξε στο επιμέρους 43-13 μέχρι το τέλος του ημιχρόνου.

Με αποτέλεσμα να έρθει η ήττα με 24 πόντους διαφορά (98-74). Ενώ είχε χάσει επίσης στο ΟΑΚΑ με 19 πόντους από τον Ολυμπιακό και με 14 από τη Βιλερμπάν.

Αλλά και εκτός έδρας με 23 από τη Ρεάλ, 21 από την Αρμάνι, με 20 από την ΤΣΣΚΑ και φυσικά το εφιαλτικό βράδυ των 33 πόντων στο Βελιγράδι (81-48).

Πολλοί είπαν (και έχει βάση σε μεγάλο βαθμό) ότι προχθές έπαιξε ρόλο και η αγωνιστική απραξία λόγω του κορωνοϊού. Ομως το να μη συμπληρώσει για παράδειγμα η ομάδα τα πέντε φάουλ στην τελευταία περίοδο π.χ. δεν είναι θέμα αγωνιστικής απραξίας. Η εικόνα δεν τιμά κανέναν, κυρίως παίκτες και προπονητικό τιμ που έχουν αυτή τη δεδομένη στιγμή τη μεγαλύτερη ευθύνη.

Η διοίκηση από τη στιγμή που έκανε ένα βήμα πίσω ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος πορεύεται με το κλασικό έσοδα-έξοδα, άρα ο προπονητής και οι παίκτες που δέχονται την πρόκληση, αποδεδειγμένα δεν έχουν σταθεί στο ύψος τους σε πολύ παραπάνω από 2-3 παιχνίδια.

Κανείς δεν ζήτησε στον Παναθηναϊκό να πάει στο φάιναλ φορ, ούτε καν να μπει στα πλέι οφ. Οχι όμως και να έχει – σε τόσα παιχνίδια – εικόνα διάλυσης.

Ετσι χάνει και την εμπορική της αξία η ομάδα σε μια ενδεχόμενη πώληση, γιατί το όνομα του Παναθηναϊκού έχει συνηθίσει να κινείται σε άλλα επίπεδα.