Η πολυήμερη ομηρεία και {LF}τα διδάγματα από το παρελθόν

Ενθαρρυντικά δεδομένα καταγράφονται τις τελευταίες ώρες στην απαγωγή του 40χρονου επιχειρηματία Γιώργου Κ., ιδιοκτήτη εταιρείας εμπορίας ανταλλακτικών, από τέσσερις-έξι δράστες πριν από 17 ημέρες στο Ντράφι. Οι απαγωγείς, ύστερα από μια πολυήμερη περίοδο σιωπής, επανεμφανίστηκαν τα τελευταία 24ωρα, ζητώντας να παραδοθούν τα χρήματα που απαιτούν (800.000-1 εκατ. ευρώ) και παρέχοντας αποδείξεις ότι ο όμηρος είναι καλά στην υγεία του. Οι αστυνομικοί που χειρίζονται την υπόθεση εκφράζουν συγκρατημένη αισιοδοξία για την αίσια έκβαση της πολυήμερης ομηρείας. Και αυτό παρότι παρουσιάζονται εμπόδια στη συγκέντρωση του χρηματικού ποσού από τον αδελφό του θύματος, γεγονός που οδηγεί σε νέο κύκλο διαπραγματεύσεων και καθυστερήσεων.

Ταυτόχρονα, εξηγούν ότι μόνο τρεις αρπαγές (από τις συνολικά 17 που έχουν καταγραφεί στη χώρα μας και κατά τις οποίες έχουν απαιτηθεί λύτρα της τάξης των 200 εκατ. ευρώ) είχαν μεγαλύτερη διάρκεια, και συγκεκριμένα εκείνες των επιχειρηματιών Μιχάλη Λεμπιδάκη το 2017, Ιωάννη Ζώνα το 2001 και μιας εξάχρονης από τη Θεσσαλονίκη το 2002. Με πάντοτε υπαρκτό τον κίνδυνο να σημειωθεί κάποιο απρόοπτο στη διάρκεια της αιχμαλωσίας του επιχειρηματία και ενώ συνεχίζονται οι έρευνες ώστε να υπάρξει αίσιο τέλος στην υπόθεση, οι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. επιμένουν να μιλούν για… έργο συμμορίας των δυτικών προαστίων, με μέλη που γνώριζαν από πριν τον «στόχο» τους και τις κινήσεις του. Επιπλέον, στη διάρκεια της έρευνας, συνεκτιμούν περαιτέρω παραμέτρους της υπόθεσης, όπως τον χρόνο κλοπής (πριν από πολλούς μήνες) των οχημάτων που χρησιμοποίησαν οι δράστες και μία ληστεία που είχε σημειωθεί στο κατάστημα του επιχειρηματία πριν από ενάμιση χρόνο.

Ερευνα. Την ίδια στιγμή ωστόσο δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο το θύμα να είχε εκκρεμείς δοσοληψίες με άγνωστα άτομα που μπορεί να σχεδίασαν την αρπαγή. Ερευνήθηκε δηλαδή το ενδεχόμενο η εν λόγω αρπαγή να έχει ομοιότητες με την εξαήμερη αρπαγή του επιχειρηματία Νίκου Μαυρίκου, προ τριετίας, που σημειώθηκε επίσης την περίοδο των εορτών των Χριστουγέννων και απελευθερώθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2019, χωρίς απαίτηση για καταβολή λύτρων, μετά από συνεννοήσεις με άτομα από το προσωπικό περιβάλλον του. Εμπειρα στελέχη της ΕΛ.ΑΣ. συμπληρώνουν ότι στα νεότερα χρονικά μόνο δύο απαγωγές – εκείνες του 17χρονου Ιωάννη Τσατσάνη ή Μαρσελίνο το 1990 και του 50χρονου επιχειρηματία Γιάννη Κυπριωτάκη στην Κρήτη το 2009 – είχαν τραγική κατάληξη. Σχεδόν στο σύνολό τους, δε, οι απαγωγές στην Ελλάδα έχουν εξιχνιαστεί, με εκ των υστέρων συλλήψεις των δραστών, με εξαίρεση εκείνη του ξενοδόχου Μιχάλη Μεταξά το 1996, μια υπόθεση που έχει προκαλέσει πολλά ερωτήματα στους αστυνομικούς.

Τρόπος δράσης. Την εν λόγω έρευνα παρακολουθούν με ειδική προσοχή δύο αξιωματικοί του Τμήματος Εγκλημάτων Κατά Ζωής της Ασφάλειας Αττικής που έχουν ειδίκευση στη διαχείριση ομηρειών.

Σύμφωνα με εσωτερικό έγγραφο της ΕΛ.ΑΣ. που αφορά τον τρόπο δράσης σε περιπτώσεις ομηρειών, οι αστυνομικοί καλούνται να προχωρούν σε «συγκέντρωση κάθε είδους πληροφορίας που αφορά την απαγωγή, τον απαχθέντα, τους οικείους του, τους συγγενείς του, καθώς και οτιδήποτε έχει σχέση με το επαγγελματικό ή κοινωνικό και φιλικό του περιβάλλον. Ακολούθως προχωρούν σε ιεράρχηση των πληροφοριών, ενώ ακολουθεί επαφή με την οικογένεια του απαχθέντος από δύο – το πολύ – αξιωματικούς που έχουν εμπειρία ή ειδική εκπαίδευση». Και στο έγγραφο συμπληρώνεται: «Οι επιλαμβανόμενοι αξιωματικοί να καταβάλλουν προσπάθεια για συνεργασία. Οι πρακτικές-τεχνικές καθώς και η μεθοδολογία πρέπει να πληρούν απόλυτη εχεμύθεια και απόλυτο περιορισμό των πληροφοριών σε μη εμπλεκόμενους αστυνομικούς. Επίσης, κάθε αστυνομικός χειρισμός-ενέργεια καθώς και κάθε λογική μέθοδος που εφαρμόζεται πρέπει να έχει πρωταρχικό στόχο την ελευθέρωση και διάσωση του απαχθέντος, ενώ ο στόχος εντοπισμού και σύλληψης των δραστών τίθεται στη συνέχεια».