Γιατί το ΔΝΤ προσπαθεί να γίνει οργανισμός βοήθειας

Ποιος θα καθαρίσει το αναπόφευκτο χρηματοοικονομικό χάος στις αναδυόμενες αγορές εάν ο επίμονος πληθωρισμός αναγκάσει την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ να αρχίσει να αυξάνει σημαντικά τα επιτόκια; Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που συνήθως επιφορτίζεται με την απομάκρυνση των χωρών από το χείλος του γκρεμού, φαίνεται απογοητευμένο από ένα τέτοιο καθήκον.
Αντί να ενστερνιστεί τον παραδοσιακό του ρόλο να βοηθά τις προβληματικές χώρες-οφειλέτες να βοηθήσουν τον εαυτό τους, το ΔΝΤ έχει προσπαθήσει να μεταμορφωθεί σε έναν οργανισμό βοήθειας. Φυσικά, είναι πιο διασκεδαστικό να είσαι Αγιος Βασίλης παρά ο Σκρουτζ, και οι πλούσιες χώρες προσφέρουν πολύ λίγη ξένη βοήθεια. Εχω υποστηρίξει εδώ και καιρό τη δημιουργία μιας παγκόσμιας τράπεζας άνθρακα για τη διοχέτευση επιχορηγήσεων και τεχνολογίας.
Ομοίως, η ανάγκη για τη χρηματοδότηση ενός αναδιαρθρωμένου Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την καταπολέμηση των πανδημιών είναι επιτακτική. Αλλά σε έναν κόσμο όπου οι ροές ιδιωτικών κεφαλαίων υπερτερούν κατά πολύ των επίσημων δανείων, τα παραδοσιακά προγράμματα του ΔΝΤ εξακολουθούν να διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στον μετριασμό και τη διαχείριση χρηματοπιστωτικών κρίσεων.
Υπάρχουν ισχυρά επιχειρήματα για την αναμόρφωση της χρηματοοικονομικής δομής του ΔΝΤ και της αδελφής του οργάνωσης, της Παγκόσμιας Τράπεζας, έτσι ώστε ο μεγάλος όγκος της χρηματοδότησης που παρέχουν να λάβει τη μορφή οριστικών επιχορηγήσεων και όχι δανείων. Υποστηρίζω έναν τέτοιο μετασχηματισμό εδώ και δεκαετίες και πρόσφατα η ιδέα άρχισε να τυγχάνει σοβαρής προσοχής.
Μια βασική προϋπόθεση θα πρέπει να είναι ότι τα κεφάλαια του ΔΝΤ δεν χρησιμοποιούνται απλώς για την αποπληρωμή των ιδιωτών πιστωτών. Οι ερευνητές έχουν δείξει ξεκάθαρα ότι αυτό συνέβη κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, και ξανά πιο πρόσφατα. Οι κρατικές κινεζικές τράπεζες που χρεώνουν επιτόκια ιδιωτικής αγοράς είναι επίσης πλέον ένας παράγοντας που πρέπει να ληφθεί υπόψη. Θα πρέπει να υπάρχουν τρόποι για να διασφαλιστεί ότι τα δάνεια του ΔΝΤ δεν θα αποπληρωθούν για κινεζικά δάνεια. Υπάρχουν εντυπωσιακοί παραλληλισμοί μεταξύ ενός καλοπροαίρετου ΔΝΤ και μιας καλοπροαίρετης Fed που τώρα θέλει να προωθήσει μεγαλύτερη ισότητα.
Επειτα από πολύ καιρό που υποστήριξε ότι ο απότομα αυξανόμενος πληθωρισμός είναι παροδικός, η Fed αντιμετωπίζει τώρα ένα δίλημμα. Αν δεν αυστηροποιήσει επαρκώς τη νομισματική πολιτική το επόμενο έτος, ο πληθωρισμός θα μπορούσε να αποτελέσει πρόβλημα. Εάν αυξήσει επιτόκια πολύ γρήγορα, θα υπάρξει ύφεση. Ο στασιμοπληθωρισμός είναι επίσης μια πραγματική πιθανότητα. Ομοίως, το ΔΝΤ πρέπει να επικεντρωθεί στις βασικές λειτουργίες εποπτείας του.
Οι αυστηροί όροι του ΔΝΤ είναι απαραίτητοι για να εδραιωθεί η χρηματοπιστωτική σταθερότητα και να διασφαλιστεί ότι οι πόροι του δεν καταλήγουν να χρηματοδοτούν φυγή κεφαλαίων, αποπληρωμές σε ξένους πιστωτές ή εγχώρια διαφθορά. Η πανδημία δεν φεύγει. Ούτε το παραδοσιακό ΔΝΤ.
Ο Κένεθ Ρογκόφ είναι καθηγητής Οικονομικών και Δημόσιας Πολιτικής στο Harvard University. Διετέλεσε επικεφαλής οικονομολόγος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου από το 2001 έως το 2003.













