Πρόταση

Εχει περάσει σχεδόν ένας μήνας από τότε που ο Αλέξης Τσίπρας βρέθηκε στις Βρυξέλλες για να λάβει μέρος στο συμβούλιο των ευρωσοσιαλιστών. Τότε το κόμμα του είχε προτιμήσει να αναδείξει τα φωτογραφικά ενσταντανέ με τους σοσιαλδημοκράτες ηγέτες. Τώρα, βέβαια, οι σύντροφοι του αριστερού «παρατηρητή» λένε πως είχε παρουσιάσει στους κεντροαριστερούς «συμμάχους» ένα προσχέδιο της πρότασής του για την αναθεώρηση του Συμφώνου Σταθερότητας. Την προηγούμενη εβδομάδα το τελικό της κείμενο κατατέθηκε στη σχετική πλατφόρμα δημόσιου διαλόγου της Κομισιόν – ύστερα από προτροπή ενός μέλους της πολυδιαφημισμένης συριζαϊκής επιτροπής σοφών, με την οποία ο επικεφαλής της Κουμουνδούρου συνεργάστηκε. Σύμφωνα λοιπόν με όσα δόθηκαν στη δημοσιότητα, ο ΣΥΡΙΖΑ υποδεικνύει μια σειρά αλλαγών στους ευρωπαϊκούς δημοσιονομικούς κανόνες. Οπως, ας πούμε, θεσμοθέτηση διαδικασίας συμμετρικής προσαρμογής τόσο για υπερβολικά ελλείμματα όσο και για υπερβολικά πλεονάσματα. Αλλά και τροποποίηση των στόχων για το δημόσιο χρέος και το έλλειμμα, ώστε εκείνος για το πρώτο να ανέλθει στον σημερινό μέσο όρο χρέους της Ενωσης, ενώ ο ετήσιος στόχος μείωσης του δεύτερου να είναι διαφορετικός για κάθε χώρα – μέλος.

Μαξιμαλισμός

Κάνει λόγο για έναν κοινό χρυσό κανόνα εξαίρεσης ορισμένων δημόσιων επενδύσεων – όποιων αφορούν την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, την ψηφιοποίηση του Δημοσίου και την ενίσχυση των συστημάτων εκπαίδευσης και υγείας – από τη μέτρηση του ελλείμματος. Ζητεί σταθερή μεγέθυνση του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού και συμβολή του στη σταδιακή μείωση του δημόσιου χρέους των κρατών-μελών. Καθώς και ενίσχυση του ρόλου του Ευρωκοινοβουλίου και των εθνικών κοινοβουλίων στην άσκηση της οικονομικής διακυβέρνησης της ΕΕ. Οι αριστερές ιδέες ηχούν σίγουρα ευχάριστα στα αφτιά των περισσότερων Νοτίων. Εχουν, όμως, στα αλήθεια πιθανότητες να ληφθούν υπόψη όταν φτάσει η ώρα της πολιτικής διαπραγμάτευσης για την αναμόρφωση του Συμφώνου; Αν πιστέψει κανείς όσους παρακολουθούν στενά την κουβέντα που έχει ήδη ξεκινήσει στους ευρωπαϊκούς διαδρόμους, το 2023 οι εθνικές κυβερνήσεις θα χρειαστεί να επιστρέψουν σε σφιχτούς προϋπολογισμούς. Μένει, παρ’ όλα αυτά, ανοιχτό το πόσο σφιχτούς – αφού ο νέος γερμανός υπουργός Οικονομικών δεν έχει αρνηθεί την ανάγκη επανεξέτασης των κανόνων δημοσιονομικής πειθαρχίας προκειμένου «η σταθερότητα να συνδυάζεται με ανάπτυξη και επενδύσεις». Με άλλα λόγια, κι αυτό το συριζαϊκό σχέδιο είναι μαξιμαλιστικό.