Προίκα {LF}λουσμένη με αστερόσκονη

Στην Δημοκρατία του Twitter ο Ζοσέ Σα απολαμβάνει ύψιστες τιμές από το βράδυ της Δευτέρας. Δεν είναι τόσο η θεαματική επέμβαση, buzzer beater, στην εκτέλεση φάουλ του Μπρούνο Φερνάντες που σφράγισε το διπλό στο «Ολντ Τράφορντ» επί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, όσο η επιβεβαίωση: Η σημασία του τερματοφύλακα σε μια ομάδα που μόλις με 14 γκολ ενεργητικό έχει αγοράσει 28 βαθμούς Premier League, έπειτα από 19 αγωνιστικές στο δυσκολότερο πρωτάθλημα του κόσμου.

Ναι, για κάθε γκολ που πετυχαίνει ως τώρα η Γουλβς παίρνει αυτομάτως δύο βαθμούς. Πώς γίνεται αυτό; Μα χάρη στο άλλο «14» των αριθμών της. Στο παθητικό της. Η δεύτερη καλύτερη άμυνα πίσω από το τρένο της πρωτοπόρου Μάντσεστερ Σίτι (13). Μια αμυντική ραψωδία που έχει ως επίκεντρο έναν σπουδαίο τερματοφύλακα: Τον πρώτο σε επεμβάσεις στο πρωτάθλημα σύμφωνα με τη στατιστική. «Η μεταγραφή της χρονιάς στην Premier League», «Ρουί Πατρίσιο ήρθε η ώρα να κάνεις στην άκρη και να φορέσει ο Σα το εθνόσημο», «ο καλύτερος τερματοφύλακας του πρωταθλήματος» και άλλα τέτοια όμορφα ταξιδεύουν στον πλανήτη των social media για χάρη του 29χρονου (έχει τα γενέθλιά του στις 17/1) από την Μπράγκα που η ιστορία του ήρθε να μας θυμίσει με έναν τρόπο μια διαδικασία που εξελίσσεται σε παράδοση. Στον τρόπο που οι ποδοσφαιριστές που αναχωρούν από τον Ολυμπιακό για το υψηλότερο επίπεδο, καταφέρνουν να επιβεβαιώσουν την αξία τους.

Μια ομάδα στην Premier League

Το βράδυ της Δευτέρας στο «Ολντ Τράφορντ» ο Σα παραδόξως δεν ήταν Man of the match, σύμφωνα με τους δημοσιογράφους. Τον σχετικό «τίτλο» τον κράτησε για λογαριασμό του ο Ντανιέλ Ποντένσε. Δικός μας άνθρωπος και αυτός που συμπληρώνει πλέον μια διετία από το ταξίδι Ολυμπιακός – Premier League. Και είναι βεβαίως και ο Κώστας Τσιμίκας που ζει το όνειρο στα κόκκινα της Λίβερπουλ. Είναι εκεί ακόμη ο Λούκα Μιλιβόγεβιτς που εν τω μεταξύ έχει εξελιχθεί σε ιστορική φυσιογνωμία για την Κρίσταλ Πάλας (166 συμμετοχές, 28 γκολ, 6 ασίστ). Οπως είναι ακόμη εκεί και ο Αρτούρ Μαζουακού (122 συμμετοχές, 2 γκολ, 9 ασίστ) που το καλοκαίρι συμπληρώνει μια εξαετία στο Λονδίνο για τη Γουέστ Χαμ. Και ήταν πριν από αυτούς ο Χοσέ Χολέμπας, ο Κέβιν Μιραλάς, ο Γιάγια Τουρέ κ.λπ. Είπαμε παράδοση. Σε τέτοιο βαθμό που πραγματικά αξίζει τον κόπο μιας πιο προσεκτικής παρατήρησης.

Ο Ολυμπιακός είναι μια κλασική ομάδα Champions League και μια από τις συνεπέστερες της δεκαετίας σε παρουσίες στα νοκάουτ των Κυπέλλων Ευρώπης τον Φλεβάρη. Σε ετήσια βάση ξεκινά με minimum στόχο την επικράτηση στις εγχώριες διοργανώσεις και την ίδια στιγμή για το «παραπάνω» έξω από τα σύνορα. Είναι τόσο απαιτητικό club που ομολογουμένως δεν βρίσκεις πολλά με ανάλογο προφίλ στη Γηραιά Ηπειρο. Μια ομάδα που δεν αντέχει στην ιδέα της ήττας, που ζει 365 ημέρες τον χρόνο υπό πίεση, που ακολουθείται από ένα ιδιαιτέρως πιστό αλλά και απαιτητικό κοινό. Το να πετύχεις στον Ολυμπιακό, είναι δυσκολότερο από το να πετύχεις στις περισσότερες ομάδες των κορυφαίων πρωταθλημάτων της Ευρώπης. Και αυτό σου προσφέρει ως προίκα έναν ιδιαίτερο «χαρακτήρα» που σε ακολουθεί. Το διαπιστώνουν οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές που ταξιδεύουν στην Αγγλία, την Ιταλία, την Ισπανία κ.λπ. για την επόμενη σελίδα της καριέρας τους.

Μοτίβο

Ο Σα, ο Τσιμίκας και ο Ποντένσε πριν ταξιδέψουν στο Νησί για τις νέες ομάδες τους αντιμετώπισαν με τη φανέλα του Ολυμπιακού την Αρσεναλ, την Τότεναμ, τη Μπάγερν Μονάχου, τη Μίλαν, την Μπέρνλι, την Μπέτις κ.λπ. Δοκιμάστηκαν σε συνθήκες νοκάουτ, ανταποκρίθηκαν στο υψηλό αγωνιστικό «τέμπο» που επιβάλλουν τέτοιες μονομαχίες, πήραν μεγάλες προκρίσεις. Παράλληλα γέμισαν το προσωπικό τους ράφι με τρόπαια πρωταθλητή κ.λπ. Το ίδιο συνέβη με τη γενιά του Μανωλά, του Μαζουακού, του Μιλιβόγεβιτς, του Σιόβα και του Σάμαρη. Το ίδιο με τη γενιά του Τοροσίδη, του Χολέμπας, του Μιραλάς κ.λπ. Μια κορυφαία ομάδα, με σπουδαία προπονητικά προγράμματα υπό την αιγίδα τεχνικών όπως ο Ερνέστο Βαλβέρδε, ο Λεονάρντο Ζαρντίμ, ο Μίτσελ, ο Πέδρο Μαρτίνς. Καταλαβαίνει κανείς πως δεν πρόκειται για κάποια συγκυρία, αλλά για ένα πολύ ενδιαφέρον μοτίβο. Οι σκάουτερ των μεγάλων ευρωπαϊκών κλαμπ δεν πιάνουν τυχαία «στασίδι» στο Καραϊσκάκη. Για παράδειγμα δεν κάνει τυχαία τον γύρο της Ευρώπης αυτή την εποχή το όνομα του Αγκιμπού Καμαρά. Ο Ολυμπιακός είναι ο μοναδικός λόγος για να ρίχνουν το βλέμμα τους στο ελληνικό ποδόσφαιρο σε μια υπόθεση που αναβαθμίζει τον έλληνα ποδοσφαιριστή, που γίνεται κίνητρο για τον «ξένο», που κρατά το «προϊόν» στην αγορά. Ενα κανονικό παράδειγμα προς μίμηση. Εστω και αν τα χρόνια περνούν και αληθινοί «μιμητές» δεν εμφανίζονται…