Ο πρώτος σταρ των ελληνικών γηπέδων

Στην ποδοσφαιρική περίοδο 1957-58 εμφανίζεται στον Ολυμπιακό που ήδη είχε κατακτήσει 4 συνεχή πρωταθλήματα ένας ποδοσφαιριστής που έμελλε να γράψει μεγάλη ιστορία και να αλλάξει το στυλ που έπαιζαν οι αμυντικοί της εποχής, ο Μίμης Στεφανάκος. Ξεκίνησε σαν αριστερό μπακ παίρνοντας τη θέση που τίμησαν ο θρυλικός Ανδρέας Μουράτης και ο Βασίλης Ξανθόπουλος. Ο Ολυμπιακός κατέκτησε το πρωτάθλημα της περιόδου 1957-58 όπως έγινε και την επόμενη χρονιά 1958-1959 συμπληρώνοντας τα 6 συνεχόμενα πρωταθλήματα της ομάδας που πήρε το προσωνύμιο Θρύλος. Παράλληλα δε, ο Μίμης Στεφανάκος στις ίδιες περιόδους κατακτά 2 συνεχόμενα Κύπελλα επιτυγχάνοντας τα 2 πρώτα χρόνια της σταδιοδρομίας του στον Ολυμπιακό δυο συνεχόμενα νταμπλ ανοίγοντας δε παράλληλα τον δρόμο για την Εθνική ομάδα, τη φανέλα της οποίας τίμησε πολλές φορές. Τον Σεπτέμβριο του 1959 ο Ολυμπιακός σαν πρωταθλητής Ελλάδος συμμετέχει στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης όπου κυριαρχούσε εκείνη την εποχή η Ρεάλ Μαδρίτης του Αλφρέντο Ντι Στέφανο και ήταν η πρώτη επίσημη συμμετοχή ελληνικής ομάδας σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Αντίπαλος η άλλη μεγάλη ομάδα της Ευρώπης η ιταλική Μίλαν με τους μεγάλους σταρ της εποχής Αλταφίνι, Λίντχολμ, Σκιαφίνο, Γκρίλο, Μαλντίνι και άλλους που ήταν φόβος και τρόμος των ευρωπαϊκών γηπέδων. Στο κατάμεστο Καραϊσκάκη τη μεγάλη ιταλική ομάδα την περίμενε μια έκπληξη που λεγόταν Ολυμπιακός. Η ομάδα του Πειραιά προηγήθηκε 2 φορές έναντι των ακριβοπληρωμένων Ιταλών με γκολ των Κώστα Παπάζογλου και Ηλία Υφαντή και οι Ιταλοί κατάφεραν να ισοφαρίσουν με τον περίφημο Βραζιλιάνο Αλταφίνι, ενώ στη ρεβάνς 2 εβδομάδες αργότερα οι Ιταλοί επικράτησαν στο Μεάτσα  με 3-1 έχοντας βάλει ένα γκολ με τον Ηλία Υφαντή και παίζοντας μονότερμα τους Ιταλούς οι οποίοι σε μια αντεπίθεση στο 90′ πέτυχαν το 3ο γκολ. Μέσα από αυτές τις τιτανομαχίες όλος ο κόσμος ξεχώρισε τον ψηλό, αθλητικό, ταχύτατο και με φοβερό άλμα αριστερό μπακ του Ολυμπιακού Μίμη Στεφανάκο, ο οποίος έκανε τους Ιταλούς να ρωτούν ποιος είναι αυτός ο ποδοσφαιριστής.

Το 1960 ο Ολυμπιακός κατακτά το 3ο συνεχόμενο Κύπελλο επί του Παναθηναϊκού με τον Μίμη Στεφανάκο να είναι ο σέντερ μπακ του Ολυμπιακού παίρνοντας τη θέση του Θανάση Σούλη (Κίνλεϊ) και ακολουθεί την επόμενη χρονιά και νέα κατάκτηση 4ου συνεχομένου Κυπέλλου επί του Πανιωνίου 3-0. Εκείνη την εποχή στην Ευρώπη κάνει περιοδεία η θρυλική Σάντος του Πελέ με πολλούς παίκτες που κατέκτησαν το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1958 νικώντας με άνεση όποια ομάδα αντιμετώπισε (Ρεάλ Μαδρίτης, Αρσεναλ, Μπαρτσελόνα, Μίλαν κ.λπ.). Οι ελληνικές ποδοσφαιρικές αρχές καταφέρνουν να έρθει στην Ελλάδα όπου μετά από 2 νίκες επί του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ αντιμετωπίζει τον Ολυμπιακό. Με μια μυθική εμφάνιση και με ηγέτες τους Μίμη Στεφανάκο,  Σάββα Θεοδωρίδη, Γιώργο Σιδέρη ο Ολυμπιακός νικά τη Σάντος 2-1 με γκολ των Σουρούνη και Ποσειδώνα δημιουργώντας τρομερή έκπληξη σε όλο τον κόσμο και βέβαια το άστρο του Μίμη Στεφανάκου έλαμψε εκτυφλωτικά ισοπεδώνοντας την εκπληκτική επίθεση της Σάντος καθώς αναδείχθηκε σε ήρωα του αγώνα.

Ηδη από το 1960 η μεγάλη οθόνη πίεζε ασφυκτικά και πλησίαζε τον πανέμορφο, εμφανίσιμο, γεμάτο ταλέντο, ποδοσφαιριστή με την αριστοκρατική εμφάνιση και έτσι άρχισαν οι ταινίες. Η «Αγαπούλα μου», η «Καραγκούνα» και άλλες ταινίες παίζονταν σε κινηματογράφους στην Αθήνα, Θεσσαλονίκη και σε μεγάλες και μικρές πόλεις όπου ο κόσμος έτρεχε για να δει τις ταινίες με τον πρώτο σταρ του ελληνικού ποδοσφαίρου. Και βέβαια όλη η κοσμική Αθήνα ζητούσε την παρουσία του σταρ πλέον της εποχής που έφερε αυτό το διαφορετικό στο ποδόσφαιρο κι έγινε ο άνθρωπος που άλλαξε τελείως το στυλ του σέντερ μπακ με την εξυπνάδα, την ευφυΐα του, το ταλέντο του κι έκανε να τον αγαπούν  παίκτες και αντίπαλοι, ενώ το γεγονός της εποχής ήταν ο γάμος του με τη Μάρθα Καραγιάννη που γέμισε τα εξώφυλλα των περιοδικών και τις στήλες των εφημερίδων και όπου εμφανιζόταν γινόταν χαμός. Οι σπουδαιότερες δε τραγουδίστριες, ηθοποιοί, καλλιτέχνιδες της εποχής προσπαθούσαν να κερδίσουν την εύνοιά του ή αν ήταν δυνατόν ένα ραντεβού μαζί του. Απλά όπου εμφανιζόταν γινόταν χαμός με το απαράμιλλο στυλ του, το μοντέρνο πάντοτε σικ ντύσιμο. Μέσα σε όλα αυτά το 1963 ο Ολυμπιακός αγωνίζεται στον τελικό του Βαλκανικού Κυπέλλου αντιμετωπίζοντας τη βουλγαρική Λέφσκι. Στο κατάμεστο Μιτάτ Πασά της Κωνσταντινούπολης μεταξύ των χιλιάδων θεατών βρίσκονται ο Ζυλ Ντασέν και η Μελίνα Μερκούρη που γύριζαν εκείνο το διάστημα στην Κωνσταντινούπολη την ταινία «Τοπ καπί». Ο αγώνας ήταν συγκλονιστικός και ο Στεφανάκος πραγματοποιούσε άλλη μια μυθική εμφάνιση μαζί με τους συμπαίκτες του. Οι περισσότεροι τούρκοι φίλαθλοι ήταν με τον Ολυμπιακό και ήταν θαυμαστές του Στεφανάκου που τον γνώριζαν από τις ταινίες του. Στο 89ο λεπτό ο Στεφανάκος επιτυγχάνει το γκολ της νίκης του Ολυμπιακού και οι φωτογραφίες του με τη Μελίνα έκαναν τον γύρο του κόσμου.

Στον κολοφώνα της δόξας του ο μεγάλος σταρ των ελληνικών γηπέδων και του κινηματογράφου φεύγει ξαφνικά για τη Νότια Αφρική αποδεχόμενος μια πολύ μεγάλη πρόταση που του έγινε. Εκεί έκανε τον κόσμο να αγαπήσει και να μάθει το ποδόσφαιρο κάνοντας προπονήσεις και παρά τη δυσκολία εξαιτίας του απαρτχάιντ, ο Μίμης Στεφανάκος πήγαινε και προπονούσε μαύρους παρά το σκληρό καθεστώς έχοντας γίνει ιδιαίτερα αγαπητός. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα από τη Νότια Αφρική συνεργάστηκε με τον Μπάμπη Μουτσάτσο στην περίφημη «Κουΐντα» της Φωκίωνος Νέγρη ενός εκ των κορυφαίων νυχτερινών μαγαζιών της εποχής, με τον «Δον Κιχώτη» στην Καστέλλα και σε άλλες επιχειρηματικές προσπάθειες, ενώ παράλληλα παρακολουθούσε ανελλιπώς τους αγώνες του αγαπημένου του Ολυμπιακού και ήταν από τα ιδρυτικά μέλη τη δεκαετία του 1980 του ιστορικού Συνδέσμου βετεράνων ποδοσφαιριστών του Ολυμπιακού όπου διετέλεσε αντιπρόεδρος και επίτιμος πρόεδρος και αξίζει να σημειωθεί ότι η παρουσία του στις πάνω από 500 αποστολές δημιουργούσε φρενίτιδα ενθουσιασμού στους φιλάθλους στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό όπου οι φίλαθλοι παράλληλα με τους άλλους μεγάλους παίκτες της ομάδας του Ολυμπιακού  έτρεχαν να δουν από κοντά τον πρώτο μεγάλο σταρ του ελληνικού ποδοσφαίρου. Τα τελευταία χρόνια αποφάσισε να ζήσει στη γενέτειρά του στη Μάνη παρακολουθώντας όμως την αγαπημένη του ομάδα, την ομάδα που τον ανέδειξε.

Μια τεράστια προσωπικότητα που της αξίζει κάθε τιμή και σεβασμός για όλα όσα προσέφερε σε όλους εμάς που αγαπάμε το ποδόσφαιρο.

Ο Αντώνης Γλύκας είναι γενικός γραμματέας του συνδέσμου βετεράνων του Ολυμπιακού.