Γιατί τα ασφαλιστικά ταμεία να μην επενδύουν στις ΑΠΕ;

Τις τελευταίες μέρες του 2021, ένα αιολικό πάρκο στη Γερμανία πουλήθηκε σε αμοιβαία κεφάλαιο στο οποίο έχουν τοποθετήσει τις εισφορές των ασφαλισμένων τους, δύο γερμανικά ασφαλιστικά ταμεία δημοσίου δικαίου. Το εν λόγω αμοιβαίο πάντα με πελάτες ασφαλιστικά ταμεία, έχει επενδύσει συνολικά σε 31 αιολικά πάρκα. Ολα τα έργα λαμβάνουν ένα σταθερό τιμολόγιο τροφοδοσίας βάσει του γερμανικού νόμου για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (EEG) για 20 χρόνια. Αντίστοιχα στη Μεγάλη Βρετανία ασφαλιστικά ταμεία επενδύουν μαζικά είτε απευθείας είτε εμμέσως μέσω αμοιβαίων σε αιολικά και φωτοβολταϊκά, πετυχαίνοντας ένα ασφαλές εισόδημα που συνδέεται με τον πληθωρισμό και με τρέχουσα διάρκεια άνω των 20 ετών. Το ίδιο ισχύει σχεδόν σε όλες τις χώρες του Βορρά.

Ο Διεθνής Οργανισμός Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (IRENA) έχει υπολογίσει ότι οι θεσμικές επενδύσεις σε έργα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας – άμεσα και μέσω κεφαλαίων που εστιάζονται στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας – επί του παρόντος ανέρχονται σε περίπου 12 δισ. δολάρια ετησίως.

Αυτό βασίζεται σε μια μελέτη ενός παγκόσμιου δείγματος περισσότερων από 5.800 συνταξιοδοτικών ταμείων, ασφαλιστικών εταιρειών, κρατικών επενδυτικών ταμείων και ιδρυμάτων, με περίπου 87 δισεκατομμύρια δολάρια σε περιουσιακά στοιχεία υπό διαχείριση. Οτι τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία για μια ακόμα φορά απέχουν δεν αποτελεί είδηση. Το παράδοξο ωστόσο είναι ότι ενώ αναζητούνται κεφάλαια για τη χρηματοδότηση της μετάβασης, κανείς δεν σκέφτεται τα χρήματα των ταμείων. Δεν έχει σημασία αν είναι πολλά ή λίγα. Ενα μέρος τους θα μπορούσε να επενδυθεί στην πιο ασφαλή επένδυση της εποχής μας και να προσφέρει αποδόσεις στις δύσμοιρες τις εισφορές μας.

Εχουμε τόσο φοβηθεί από τις κακές επενδύσεις του παρελθόντος (δομημένα ομόλογα κ.λπ.) μη ειδικών που δεν εμπιστευόμαστε ούτε επενδύσεις μέσα στη χώρα μας, από ειδικούς. Προτιμούμε να «κάθονται» τα χρήματα, αντί να διακινδυνεύσουμε ξανά να πάνε «υπέρ πίστεως και πατρίδας». Αποτέλεσμα να προστρέχουμε ως προς την κύρια ασφάλιση και χρηματοδότηση ξανά και ξανά στον προϋπολογισμό και τα χρήματα των φορολογούμενων. Σε μια αέναη χρηματοδότηση ενός κάδου χωρίς πάτο. Και όλα αυτά γίνονται την ώρα που – και  – στη χώρα μας συντελείται μια μικρή επενδυτική επανάσταση, στο πλαίσιο της ενεργειακής μετάβασης, με επενδύσεις κάθε μορφής σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Σε αυτή την επανάσταση το ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα γυρνάει την πλάτη.

Μάλιστα, δεν φαίνεται με καμία του μορφή, ούτε καν την τελευταία του νέου επικουρικού ταμείου, να περιλαμβάνει στον σχεδιασμό του τοποθέτηση των χρημάτων των ασφαλισμένων του στην ίσως ασφαλέστερη και με καλές αποδόσεις επένδυση στη χώρα.

Το εντυπωσιακό είναι ότι πάνω κάτω ως προς τις εξασφαλίσεις, δηλαδή την εγγυημένη διάρκεια και τις εγγυημένες αποδόσεις, το πλαίσιο είναι το ίδιο που ισχύει και για την Ελλάδα. Οι πολίτες και οι επιχειρήσεις πιστεύουν σε αυτή την επένδυση. Τη θεωρούν ευκαιρία.

Αν ρωτήσεις έναν σημαντικό αριθμό Ελλήνων που ψάχνουν για ασφαλείς επενδυτικές ευκαιρίες θα σου πουν ότι ίσως η πιο ασφαλής με καλές εγγυημένες αποδόσεις για τα πολλά επόμενα χρόνια, είναι αυτή σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Με όποια μορφή, μέσω καθαρής επένδυσης σε ένα φωτοβολταϊκό ή μέσω της αυτοπαραγωγής και του συμψηφισμού με την κατανάλωση ή με άλλες μορφές, οι συγκεκριμένες επενδύσεις αποδίδουν. Η συμμετοχή των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων σε αυτές τις επενδύσεις δεν είναι κρατισμός. Είναι ανάπτυξη για την οικονομία και αποδόσεις για τους ασφαλισμένους. Είναι έξυπνη τοποθέτηση δημόσιου χρήματος. Φτάνει να γίνεται από ειδικούς σε ασφαλείς επενδύσεις. Η συγκυρία δημιουργεί ευκαιρίες. Το πλαίσιο με το νέο επικουρικό πάει να δημιουργηθεί. Απλά πρέπει να τρέξουν ταχύτερα τα πράγματα, ώστε να μη χαθεί και αυτή η ευκαιρία…