Ετσι διατηρούμε {LF}τη μνήμη ζωντανή

Στις 11 Ιανουαρίου παρουσιάζεται επίσημα σε ειδική εκδήλωση το σχέδιο ανέγερσης του Μεγάρου Παγκόσμιου Ποντιακού Ελληνισμού Σουρμένων στο Ελληνικό, ένα έργο που αναδεικνύει την τραγικότητα των γεγονότων της Γενοκτονίας και λειτουργεί ως ορόσημο για τον ποντιακό πολιτισμό. Η 19η Μαΐου καθιερώθηκε ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου το 1994 από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, ενώ την ίδια χρονιά αναγνωρίστηκε και από την Κύπρο. Η συγκεκριμένη ημέρα επιλέχθηκε καθώς αποτελεί ημέρα απόβασης του Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα. Η Ημέρα Μνήμης αναγνωρίζεται από τη Σουηδία, την Αρμενία και την Ολλανδία, αλλά και από 12 Πολιτείες των ΗΠΑ, μεταξύ των οποίων και το Ρόουντ Αϊλαντ, έπειτα από δική μου πρωτοβουλία, όταν πρότεινα την αναγνώριση της Γενοκτονίας των 350.000 Ποντίων και Ελλήνων της Ανατολίας καθώς και πάνω από 1 εκατομμύριο Αρμενίων και Ασσυρίων. Πόλεις της Αυστραλίας και του Καναδά έχουν επίσης αναγνωρίσει την Ημέρα Μνήμης. Η Τουρκία, δε, όχι μόνο αρνείται την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων αλλά τη θεωρεί «διαστρέβλωση της ιστορικής πραγματικότητας».

Οσον αφορά το ζήτημα της διεθνούς αναγνώρισης της Γενοκτονίας, αυτό έγκειται αρχικά στην ηθική ικανοποίηση της ποντιακής κοινότητας και τη δικαίωση του τραγικού παρελθόντος των προγόνων τους, οι οποίοι είτε πέθαναν είτε κατάφεραν να επιβιώσουν και να διατηρήσουν την ιδιαίτερη πολιτισμική τους ταυτότητα, ακόμη και σήμερα, έναν αιώνα μετά τη Γενοκτονία. Ταυτόχρονα, αναδεικνύει τη διαχρονική σημασία αναγνώρισης γενοκτονικών συμπεριφορών, αποτρέποντας τους θύτες να επαναλάβουν τέτοιες πράξεις στο μέλλον. Μαζί με τη Γενοκτονία των Αρμενίων, αποτελούν μέρος ενός συστηματικού σχεδίου εξόντωσης του χριστιανικού στοιχείου στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η αναγνώριση των αποτρόπαιων αυτών πράξεων δίνει την ευκαιρία μάλιστα στον θύτη να «αποτινάξει» από πάνω του ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και να δείξει ανάλογη μεταμέλεια ως σύγχρονο και δημοκρατικό κράτος.

Η διεθνής αναγνώριση προχωρεί με αργούς ρυθμούς, ενώ για την επανατοποθέτηση του ζητήματος στη διεθνή σκηνή απαραίτητη κρίνεται η δραστηριοποίηση της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας, δηλαδή η ενεργή και συστηματική προσπάθεια για ευαισθητοποίηση του διεθνούς πολιτικού γίγνεσθαι, με πίστη και επιμονή σε αυτό το δίκαιο αίτημα. Το ζήτημα των γενοκτονιών άπτεται άμεσα στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η καταδίκη τέτοιων συμπεριφορών σε παγκόσμιο επίπεδο αποτελεί τη βάση ενός σύγχρονου κράτους με σεβασμό στις μειονότητες και τις πολιτισμικές διαφορές. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η διατάραξη των διπλωματικών σχέσεων με την Τουρκία και οι έντονες αντιδράσεις της τελευταίας οδηγούν σε δισταγμό από την πλευρά των υπόλοιπων κρατών, όμως η Ελλάδα οφείλει να αξιοποιήσει τη διπλωματική της ισχύ, τις καλές τις σχέσεις με άλλες χώρες και φυσικά τους έντονους δεσμούς με την Ομογένεια, προκειμένου να προωθήσει το αίτημα της αναγνώρισης.

Εμείς, οι εκλεγμένοι γερουσιαστές και βουλευτές της Ομογένειας, μέλη της ΠΑΔΕΕ από 28 χώρες, θα δώσουμε τη μάχη για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Με τη στήριξη της Ομογένειας και με έργα όπως το Μέγαρο Παγκόσμιου Ποντιακού Ελληνισμού Σουρμένων μπορούμε να διατηρήσουμε ζωντανή τη μνήμη των τραγικών αυτών γεγονότων. Ως πρόεδρος της ΠΑΔΕΕ και μιλώντας εκ μέρους της Ομογένειας, συγχαίρω τον Δήμο Ελληνικού – Αργυρούπολης και τον δήμαρχό του κ. Ιωάννη Κωνσταντάτο για την πρωτοβουλία αυτή και ευχαριστώ θερμά τη Lamda Development και την οικογένεια Λάτση για τη χορηγία ενός τόσο σημαντικού έργου. Οπως έχω αναφέρει και στο παρελθόν, για να αποφευχθούν μελλοντικές γενοκτονίες χρειάζεται να κρατείται ζωντανή η ανάμνηση του παρελθόντος, ως ελάχιστος φόρος τιμής σε όσους έχασαν τις ζωές τους αλλά και σε όσους επέζησαν και διαφύλαξαν την πολιτιστική τους κληρονομιά.

Ο Λεωνίδας Ραπτάκης είναι γερουσιαστής του Ρόουντ Αϊλαντ των ΗΠΑ και πρόεδρος της Παγκόσμιας Διακοινοβουλευτικής Ενωσης Ελληνισμού