Τα μπάνια των Χριστουγέννων

Είναι Δεκέμβριος, 28 του μηνός. Σωστά το λέω; Εξω ο καιρός είναι βροχερός. Με 18 βαθμούς το μεσημέρι, εδώ στην Αθήνα δεν το λες βαρυχειμωνιά. Σε κάθε περίπτωση όμως δεν είναι ούτε η εποχή ούτε ο καιρός που σε εμπνέουν για μπανάκι στη θάλασσα. Πολύ περισσότερο, δεν σε εμπνέουν να κάνεις ολόκληρο ταξίδι μέχρι τη Μακεδονία, για να βρεις εκεί παραλία να κολυμπήσεις! Ολα αυτά σας είναι γνωστά, το καταλαβαίνω. Πρέπει να τα θυμίσω, όμως, γιατί είναι το υπόβαθρο, χάρη στο οποίο μπορούμε να εκτιμήσουμε το σουρεαλιστικό βάθος ενός αξιοσημείωτου γεγονότος, που θα μπορούσε να είχε περάσει απαρατήρητο μέσα στην ποικιλία των στοχαστικών προσαρμογών του Υπαρκτού Ελληνισμού.

Εννοώ τη ραδιοφωνική διαφήμιση, την οποία ακούω ξανά και ξανά αυτές τις μέρες, για την προβολή των παραλιών της Κεντρικής Μακεδονίας. Χριστουγεννιάτικα… Το μήνυμα δεν διαφημίζει κάποιες ξακουστές παραλίες – ας πούμε, του Πλαταμώνα – αλλά γενικώς και αδιακρίτως τις παραλίες όλης της διοικητικής περιφέρειας, για τις οποίες μαθαίνουμε ότι προσφέρουν «μεγαλειώδεις εμπειρίες», καθώς και μία ποικιλία από γαλάζια, γαλαζοπράσινα ή και και τυρκουάζ νερά. Χρήσιμο, οπωσδήποτε, να τα γνωρίζουμε όλα αυτά. Είναι όμως η κατάλληλη στιγμή να τα μάθουμε; Προφανώς, η διαφήμιση στοχεύει στους προνοητικούς που κλείνουν από τον χειμώνα τις καλοκαιρινές διακοπές τους. Αλλά ποιος το κάνει πια, αφότου μας προέκυψε η πανδημία; Αν ένας τομέας του τουρισμού έχει πληγεί καίρια από την αβεβαιότητα είναι εκείνος που βασίζεται στον μακροπρόθεσμο προγραμματισμό.

Ωστόσο, η διαφήμιση εντέλει έχει λόγο ύπαρξης, ο οποίος εντοπίζεται σε μια αναφορά που περιέχει στο ΕΣΠΑ. Υποθέτω ότι τα συγκεκριμένα ευρωπαϊκά κονδύλια έπρεπε να αξιοποιηθούν εντός της λογιστικής χρήσης του έτους που τελειώνει. Αυτό μάλλον εξηγεί την ανάγκη να διαφημίζονται χριστουγεννιάτικα οι παραλίες της κεντρικής Μακεδονίας. Να διευκρινίσω ότι δεν εννοώ ότι υπάρχει τίποτε το παράνομο, ούτε καν το παράτυπο στην υπόθεση αυτή. Απλώς, επισημαίνω το παράλογο της διάθεσης των συγκεκριμένων ευρωπαϊκών κονδυλίων ως ένα χαρμόσυνο γεγονός, που όσο ασήμαντο και φαίνεται προσθέτει κάτι στην οικοδόμηση της ευρωπαϊκής ταυτότητας! Γιατί ας μην ξεχνάμε ότι το παράλογο και ο σουρεαλισμός είναι μέρος της κοινής ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς.

Τέλος, προκειμένου να σας πείσω για τις αγνές προθέσεις του σχολίου, να σας πω ότι άνοιξα το καινούργιο μου ημερολόγιο, πήγα στην 15η Ιουνίου 2022, πέφτει Τετάρτη, και σημείωσα: «Θυμήσου τις παραλίες της κεντρικής Μακεδονίας!». Κρίμα δεν είναι τέτοια προσπάθεια για την προβολή των παραλιών της κεντρικής Μακεδονίας να πάει χαμένη επειδή πέφτει Χριστούγεννα; Γι’ αυτό ακριβώς κι εγώ έκαναν τη σημείωση από τώρα…

ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ

Τις προάλλες το έγραφα για πλάκα, ως κάτι υποθετικό, τόσο απίθανο και εξωπραγματικό, ώστε η σκέψη του και μόνο σε κάνει να γελάς. Να όμως που διατυπώνεται ευθέως και μάλιστα από τα πλέον επίσημα χείλη στον ΣΥΡΙΖΑ. Οι εκλογές είναι «επιτακτική ανάγκη», τονίζει ο γραμματέας της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ. Και το εννοεί! Απαιτεί «εκλογές αυτή τη στιγμή», επειδή έτσι θα σωθούν ανθρώπινες ζωές, υποστηρίζει. Να θυμίσω, ωστόσο, ότι συμβαίνει να είναι γραμματέας της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ ο Δημήτρης Τζανακόπουλος, δηλαδή ο καλύτερος μαθητής του Πολάκη. Οπότε, όταν εκτίθεται μόνος του με τόσο χονδροειδώς βλακώδη τρόπο, αντιλαμβάνομαι ότι οι πληροφορίες που κυκλοφορούν περί αντικατάστασής του ίσως έχουν βάση…

ΤΡΕΛΟΙ ΚΑΙ ΜΑΖΟΧΙΣΤΕΣ

Η υπεράσπιση του Στάθη Παναγιωτόπουλου, μέσω της ανάδειξης των ευθυνών των συμπρωταγωνιστριών του στα επίμαχα βιντεάκια, είναι μια θεμιτή ρητορική άσκηση – τουλάχιστον για όποιον γενναίο αψηφά τον κίνδυνο της κατακραυγής. Δύσκολη άσκηση, αλλά εμπίπτει και αυτό στην ελευθερία της γνώμης.

Αρκεί όμως να μη λέμε αρλούμπες. Αρκεί να μη μας διαφεύγει η ουσιώδης διάκριση ανάμεσα στην πράξη της βιντεοσκόπησης και την πράξη της δημοσιοποίησης του προϊόντος της βιντεοσκόπησης. Η συναίνεση στο πρώτο δεν συνεπάγεται αυτομάτως συναίνεση και στο δεύτερο. Αν δεν κάνω λάθος, ο Παναγιωτόπουλος κατηγορείται επειδή δημοσίευσε τα βίντεο, όχι επειδή τα τράβηξε. Το να υποστηρίζεις ότι το θύμα της δημοσιοποίησης ευθύνεται επειδή επέτρεψε τη βιντεοσκόπηση, είναι τόσο ρηχό και ασόβαρο όσο και ο ισχυρισμός ότι τα κολάν, τα μίνι και τα ντεκολτέ φταίνε για τους βιασμούς. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ένας έξυπνος άνθρωπος μπορεί να υποστηρίζει μια τέτοια θέση, παρά μόνον αν τρελάθηκε (διόλου απίθανο πάντα για τον καθένα μας…) ή αν τραβάει ο οργανισμούλης του να τον βρίζουν. Εγώ, πάντως, σέβομαι και τους τρελούς και τους μαζοχιστές…