Η αιτία του θυμού
Χριστουγεννιάτικα κάλαντα στον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία Αλέξη Τσίπρα, Παρασκευή 24 Δεκεμβρίου 2021. (ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΕΜΠΑΠΗΣ/EUROKINISSI)
Αν πράγματι «το πρόσωπο του Χριστού και της Κυρίας Θεοτόκου δεν έχουν ανάγκη οποιασδήποτε ανθρώπινης υπεράπισης», τότε αναρωτιέμαι ποιος ο λόγος των υπόλοιπων 143 λέξεων στην ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου για το θέμα που προέκυψε με τον Ηλία Μόσιαλο! Οι 14 λέξεις της πρότασης που παραθέτω παραπάνω θα έφταναν. Η ίδια η ανακοίνωση, σε τελευταία ανάλυση, θα περίττευε. Αλλά ξέρουμε όλοι μας πολύ καλά ότι δεν είναι έτσι. Ειδάλλως, οι πάντες θα είχαν αγνοήσει το αστειάκι του Μόσιαλου και θα είχαμε πάει παρακάτω. Δεν θα είχαν εμπλακεί στην υπεράπιση ούτε η Σύνοδος με επίσημη ανακοίνωσή της ούτε οι πρόθυμες μαζορέτες που χτίζουν την εκλογική πελατεία στους θρησκευόμενους.
Αν το αστειάκι του Μόσιαλου ήταν πετυχημένο ή μη, καλόγουστο ή όχι, όλα αυτά είναι συζητήσιμα. Ηταν όμως ένα αστείο, το οποίο ο Μόσιαλος χρησιμοποίησε για να θίξει μια λογική αντίφαση, που υπάρχει σε υπολογίσιμο τμήμα του πληθυσμού και της οποίας τις επιπτώσεις διαπιστώνουμε τώρα με την πανδημία: την αντίφαση να μην πιστεύεις στην ύπαρξη του ιού, αλλά να πιστεύεις στην άμωμο σύλληψη. Αυτό ήταν η κεντρική ιδέα της χιουμοριστικής ανάρτησης του Μόσιαλου και αυτό ακριβώς προσέβαλε τους υπερασπιστές της ορθόδοξης πίστης, είτε επαγγελματίες είτε ψηφοθήρες.
Είναι κατανοητό οι θρησκευόμενοι να αισθάνονται προσβεβλημένοι, αλλά δεν είναι καθόλου αθέμιτο να προσβάλλονται από την αντίθετη γνώμη. Αν η ελευθερία λόγου σταματούσε στο σημείο που ο καθένας ορίζει αυθαιρέτως ότι προσβάλλεται, καμία συζήτηση και καμία αντιπαράθεση δεν θα ήταν δυνατή, ποτέ και πουθενά. Επειτα και οι επικριτές του Μόσιαλου τον προσβάλουν, όταν εμμέσως τον αποκαλούν ρατσιστή στις δηλώσεις τους. Ομως καλά κάνουν και αυτοί! Και η δική τους γνώμη έχει την ίδια ελευθερία να προσβάλει, όπως και η γνώμη του Μόσιαλου. Ελευθερία λόγου και ελευθερία αντιλόγου. Ποιος έχει πρόβλημα;
Επειδή ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα τολμήσουν να παραδεχθούν ότι βρίσκουν πλεονεκτήματα στα θεοκρατικού τύπου καθεστώτα και ότι, ναι, θέλουν την επιβολή ορίων στην ελευθερία γνώμης, ο Μόσιαλος επικρίνεται για «έλλειψη σεβασμού». Ισως. Ομως, σεβασμός σε τι: στη θρησκευτική πίστη ή στην αξία της ανθρώπινης ζωής; Ο Μόσιαλος, σε τελευταία ανάλυση, δεν έκανε την επίμαχη παρέμβαση μόνον επειδή είναι Χριστούγεννα, ούτε για να τη σπάσει στους πιστούς. Την έκανε επειδή βρισκόμαστε σε μία ακόμη κορύφωση της πανδημίας και η σχέση της άρνησης του εμβολιασμού με τη θρησκευτική πίστη δεν κρύβεται πλέον.
Αυτή η σύνδεση ήταν που ενόχλησε τόσο πολύ την Εκκλησία, ώστε αισθάνθηκε την υποχρέωση να υπερασπισθεί με ανακοίνωση 157 λέξεων εκείνους που δεν χρειάζονται ανθρώπινη υπεράσπιση. Τους θίγει βαθύτατα η υπόμνηση αυτής της σύνδεσης, διότι αποκαλύπτει τη γύμνια που η Εκκλησία προσπαθεί να κρύψει. Αποκαλύπτει την αδυναμία της να ελέγξει τους δικούς της υπερσυντηρητικούς, που είναι πολύ περισσότεροι από όσο νομίζαμε και το καταλαβαίνουμε τώρα εξαιτίας της πανδημίας. Γι’ αυτό και ο Αρχιεπίσκοπος και η Σύνοδος είναι τόσο απρόθυμοι να πάρουν ανοικτά και ευθαρσώς θέση υπέρ του εμβολιασμού, όπως έκαναν ορισμένοι μητροπολίτες – λιγότεροι από τα δάκτυλα του ενός χεριού. Γι’ αυτό κάθε φορά που χρειάζεται η συνδρομή της Εκκλησίας είναι απαραίτητο προηγουμένως να τους καλοπιάνει ο Πρωθυπουργός. Η αμφισβήτηση της αμώμου συλλήψεως ήταν η βολική αφορμή. Η αιτία του θυμού της Ιεραρχίας είναι η αδυναμία της.
Το άλλο που τόνισαν κατά κόρον οι επικριτές του Μόσιαλου είναι ότι εκπροσωπεί την Ελλάδα σε διεθνή οργανισμό. Πράγματι, εδώ έπεσαν διάνα! Και τον επέλεξαν λόγω της θέσης που έχει κατακτήσει στον επιστημονικό τομέα του, όχι λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων. Θα ήταν καλύτερα αν το είχε αποφύγει, είναι η απόψη πολλών στην κυβέρνηση. Θα μπορούσε, αλλά θα είχε στερηθεί την ελευθερία της γνώμης του και δεν είναι πολιτικός για να το κάνει. Ηταν κάποτε. Πήγε να γίνει και απέτυχε, για να είμαστε ακριβείς· τώρα δεν είναι. Αν όμως η ελευθερία της γνώμης του προξενεί πολιτικά προβλήματα στην κυβέρνηση (αν υποθέσουμε ο Κυρανάκης μπορεί να θεωρηθεί πρόβλημα…), ποιος τους εμποδίζει να τον αντικαταστήσουν; Υπάρχει ένα θεοσεβούμενο παιδί, ο Βασίλης Κικίλιας, που είναι και γιατρός. Νομίζω υποαπασχολείται στον Τουρισμό…














