Τα «ριμέικ» της σοσιαλδημοκρατίας έχουν γνωστό σενάριο

Εν μέσω της επέλασης ενός ακόμα φονικού κύματος της πανδημίας, οι λαοί βρίσκονται αντιμέτωποι με τη βαρβαρότητα του εμπορευματοποιημένου συστήματος υγείας παντού. Τα συστήματα υγείας έδειξαν τα όριά τους, καταρρέουν με πάταγο γιατί σε όλες τις χώρες – ανεξάρτητα από υπαρκτές διαφοροποιήσεις στο μέγεθος και στην ένταση – επικρατεί ο σιδερένιος νόμος του «κόστους – οφέλους» στη λειτουργία των συστημάτων υγείας.

Σε αυτές τις συνθήκες η συζήτηση επικεντρώνεται στο εναλλακτικό σχέδιο, με το οποίο θα εξασφαλιστούν οι καλύτεροι όροι στον διεθνή ανταγωνισμό για την κερδοφορία των μονοπωλιακών ομίλων, σε συνθήκες αστάθειας που προκαλείται από τον φαύλο κύκλο μεταξύ καπιταλιστικής κρίσης και ανάπτυξης. Ετσι, ενώ εξελίσσεται σφοδρή διαπάλη για την «πράσινη» ανάπτυξη, οι λαοί καταδικάζονται στην ενεργειακή φτώχεια, βλέπουν να εξανεμίζεται το εισόδημά τους από τον πληθωρισμό, την ακρίβεια, τη φορολεηλασία. Τα δισεκατομμύρια ρέουν για ΝΑΤΟϊκές δαπάνες, ενώ η λειτουργία και ο εξοπλισμός των ΜΕΘ θεωρείται περιττή πολυτέλεια. Στην ίδια κατεύθυνση και το κυβερνητικό πρόγραμμα του νέου σοσιαλδημοκράτη καγκελάριου Σολτς στη Γερμανία, αφού ο «οικολογικός μετασχηματισμός της οικονομίας» σημαίνει πακτωλό χρηματοδότησης στα μονοπώλια της «πράσινης μετάβασης» και η ενίσχυση του συστήματος υγείας περιορίστηκε στην ένταση του εμβολιαστικού προγράμματος. Ετερον ουδέν.

Οσοι υποστηρίζουν ότι και στη χώρα μας πρέπει να αξιοποιηθεί ο ευρωπαϊκός και υπερατλαντικός άνεμος της «σοσιαλδημοκρατικής αλλαγής», θέλουν να ξεχάσει ο λαός ότι: Η πολιτική των αστικών κυβερνήσεων υπαγορεύεται από τις προτεραιότητες που έχει ανάγκη το κεφάλαιο για να υπηρετηθεί ο στόχος της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Οι υπαρκτές διαφορές σε μεθόδους, οι «συμπάθειες» στο ένα ή στο άλλο εναλλακτικό σχέδιο, που οδηγούν στον ίδιο στόχο, δεν αλλάζουν την ουσία. Η σοσιαλδημοκρατία σε όλες της τις κομματικές εκδοχές (και στη χώρα μας) έχει ένα επιπλέον προσόν: Μπορεί να κάνει τη «βρώμικη δουλειά» χωρίς μεγάλους κραδασμούς για την εξουσία του κεφαλαίου, αφού έχει δώσει διαπιστευτήρια στην ικανότητα ενσωμάτωσης και εξαπάτησης ριζοσπαστικών αγωνιστικών δυνάμεων που την ακολουθούν. Το έζησαν οι παλιότεροι τη δεκαετία του ’80, όταν το κραταιό ΠΑΣΟΚ που κραδαίνοντας τα συνθήματα του κινήματος – σε άλλη φάση του διεθνούς συσχετισμού δυνάμεων και της οικονομίας – έδωσε μεγάλη στήριξη στη σταθεροποίηση του αστικού συστήματος λίγα χρόνια μετά την πτώση της δικτατορίας. Το 2015 η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ πέτυχε αυτό που δεν πέτυχαν όλες μαζί οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις, να καθηλώσει το λαϊκό κίνημα υπογράφοντας ένα τρίτο Μνημόνιο που προώθησε αναδιαρθρώσεις αναγκαίες για το κεφάλαιο, δίνοντας ένα σοβαρό χτύπημα στα ασφαλιστικά, στα εργασιακά δικαιώματα και το εργατικό – λαϊκό εισόδημα.

Το κάλεσμα της ΚΕ του ΚΚΕ για αγωνιστική συμπόρευση δίνει διέξοδο και προοπτική σε όσους προβληματίζονται και κατανοούν ότι η απάντηση στην αντιλαϊκή πολιτική της ΝΔ δεν μπορεί να είναι το «ριμέικ» ενός έργου αυτών που ζήσαμε σε προηγούμενες φάσεις. Πολύ περισσότερο που τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ, όσο και το έτερο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα υπό τη νέα του ηγεσία, το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, έχουν θέσεις και πρόγραμμα που κινείται στις ίδιες ευρωενωσιακές ράγες, έχουν επιλέξει να στηρίζουν ξεκάθαρα τις συμμαχίες της αστικής τάξης για την αναβάθμιση της θέσης και του ρόλου της. Οσο κι αν ανεβάζουν τους αντιπολιτευτικούς τόνους απέναντι στη ΝΔ τα πυρά τους είναι επί της ουσίας άσφαιρα για τα εργατικά – λαϊκά στρώματα.

Σε συμπόρευση με το ΚΚΕ μπορεί να ανοίξει ο δρόμος για την ενίσχυση των αγώνων και των διεκδικήσεων για τις πραγματικές ανάγκες της πλειοψηφίας του λαού μας, για να διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις ανατροπής αυτού του βάρβαρου εκμεταλλευτικού συστήματος.

Η πολιτική εξόρμηση του Κόμματός μας, που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη αυτόν το καιρό, όπως και σημαντικά αγωνιστικά σκιρτήματα που υπάρχουν σε κλάδους και σημαντικές επιχειρήσεις, μας κάνουν αισιόδοξους ότι είναι πολλοί αυτοί που έχουν επιλέξει να ανταποκριθούν θετικά στην πρωτοβουλία του ΚΚΕ και θα γίνουν πολύ περισσότεροι στη συνέχεια.

Η Λουίζα Ράζου είναι μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ