«Παρών» δήλωσε ο άξονας Ρωσίας και Κίνας

Αμοιβαίες εγγυήσεις ότι θα αντιμετωπίσουν από κοινού την «απειλή» της Δύσης έδωσαν εκ νέου ο Βλαντίμιρ Πούτιν και ο Σι Τζινπίνγκ, αναλαμβάνοντας και ανάλογες δεσμεύσεις. Ετσι, κατά τη χθεσινή τους τηλεδιάσκεψη – που κράτησε περίπου μιάμιση ώρα και πραγματοποιήθηκε μία εβδομάδα έπειτα από εκείνη ανάμεσα στον Πούτιν και τον Τζο Μπάιντεν (τετράωρης διάρκειας) – οι πρόεδροι Ρωσίας και Κίνας, αφού αποκάλεσαν ο ένας τον άλλο «φίλο», έκαναν ένα ακόμη βήμα προς την επίτευξη του στόχου τους: τη συγκρότηση ενός ισχυρού «άξονα» – μιας «στρατηγικής συνεργασίας», όπως ονομάζεται στη διπλωματική γλώσσα – ο οποίος θα αποτελεί το αντίπαλο δέος προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, το ΝΑΤΟ και τους συμμάχους τους. Ταυτόχρονα δε, έκαναν την εικόνα να μοιάζει περισσότερο με σκηνικό ενός νέου Ψυχρού Πολέμου, με οριοθετημένα «στρατόπεδα» και σαφείς διαχωριστικές γραμμές.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Πούτιν συμφώνησε με τον Σι ότι αποτελεί «παράγοντα ανησυχίας» η προσπάθεια των ΗΠΑ να αλλάξουν την κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή της Ασίας και του Ειρηνικού, με τη συγκρότηση νέων συνασπισμών, όπως είναι η AUKUS και η Quad. Αντιστρόφως, ο κινέζος ηγέτης διεμήνυσε ότι στηρίζει πλήρως το αίτημα του ομολόγου του να δοθούν εγγυήσεις ασφαλείας προς τη Ρωσία εκ μέρους της Δύσης – κάτι που, όπως αποτυπώνεται και στο σχετικό έγγραφο που παρέλαβε χθες στη Μόσχα η αμερικανίδα υφυπουργός Εξωτερικών, Κάρεν Ντόντμπριντ, μεταφράζεται και στη μη ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ.

Καταδίκασαν. Αμφότεροι, επίσης, εξέφρασαν τη διαφωνία τους με την πρόσφατη «Σύνοδο για τη Δημοκρατία» που οργανώθηκε με πρωτοβουλία του Μπάιντεν και στην οποία οι χώρες τους δεν είχαν προσκληθεί – χαρακτηρίζοντάς τη «διχαστική» και «αντιπαραγωγική». «Συγκεκριμένες δυνάμεις, με το πρόσχημα της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εμπλέκονται στα εσωτερικά ζητήματα της Κίνας και της Ρωσίας, κλονίζοντας βίαια το διεθνές δίκαιο και τις αναγνωρισμένες μορφές διεθνών σχέσεων», φέρεται ότι είπε ο Σι στον συνομιλητή του, σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο Xinhua.

Ο Πούτιν, από την πλευρά του, σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση από το Κρεμλίνο, εκφράστηκε με πολύ θετικά λόγια για το επίπεδο των διμερών σχέσεων και έκανε λόγο για «ένα νέο μοντέλο συνεργασίας ανάμεσα στις δύο χώρες, που βασίζεται (…) στη μη ανάμειξη στα εσωτερικά ζητήματα και στον αμοιβαίο σεβασμό προς τα συμφέροντα καθεμίας». Ισχυρίστηκε, επίσης, ότι Μόσχα και Πεκίνο «συμβάλλουν στη διαμόρφωση μιας δίκαιης παγκόσμιας τάξης, η οποία θα βασίζεται στο διεθνές δίκαιο» – αν και, ουσιαστικά, η επίκλησή του μοιάζει τουλάχιστον μάταιη, μιας και ο καθένας το ερμηνεύει κατά βούληση, με βάση τα συμφέροντά του.

Οι δύο δεν παρέλειψαν να επαναλάβουν την πρότασή τους για μια σύνοδο κορυφής, εντός του 2022 και σε ουδέτερο έδαφος, των πέντε μόνιμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας – του θεσμού, δηλαδή, που αποτυπώνει την «παλιά» τάξη πραγμάτων η οποία προέκυψε στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το έκαναν δε καθώς θεωρούν, προφανώς, ότι μπορεί να έχουν απέναντί τους ΗΠΑ και Βρετανία, όμως υπάρχουν ελπίδες να πάρουν κάτι «θετικό» από τη Γαλλία, ειδικά στο φόντο της έντονης δυσπιστίας (έως και αντιπαλότητας) που υπάρχει στο Παρίσι απέναντι σε Ουάσιγκτον και Λονδίνο.

Ραντεβού. Αξίζει να σημειωθεί, ακόμη, ότι Πούτιν και Σι εξέφρασαν την ελπίδα να συναντηθούν διά ζώσης τον ερχόμενο Φεβρουάριο, στο πλαίσιο των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων που διοργανώνονται στο Πεκίνο. Κι αυτό τη στιγμή που οι ΗΠΑ έχουν ανακοινώσει ότι θα μποϊκοτάρουν πολιτικά (όχι σε αθλητικό επίπεδο), επικαλούμενες τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τόσο στην επαρχία Σιντζιάνγκ με θύμα τη μειονότητα των Ουιγούρων, όσο και στο Χονγκ Κονγκ – κίνηση που δεν αποκλείεται να ακολουθήσουν και άλλες χώρες της Δύσης.

Υπενθυμίζεται, τέλος, ότι το περασμένο καλοκαίρι οι δύο πρόεδροι συμφώνησαν να επεκτείνουν τη Συνθήκη Φιλίας και Συνεργασίας ανάμεσα σε Ρωσία και Κίνα, η οποία είχε υπογραφεί το 2001, λίγο μετά την ανάληψη της εξουσίας της πρώτης από τον Πούτιν. Σε αυτό το διάστημα, εκτός της συνεργασίας τους στα μεγάλα γεωπολιτικά μέτωπα και (πιο πρόσφατα) σε στρατιωτικό επίπεδο, οι δύο χώρες έχουν καταφέρει να αυξήσουν σημαντικά τους οικονομικούς και ενεργειακούς τους δεσμούς. Για του λόγου το αληθές, το διμερές εμπόριο κατά τους 11 μήνες του 2021 έχει φτάσει σε αξία τα 123 δισ. δολάρια, ενώ στόχος είναι σύντομα να ξεπεράσει τα 200 δισ. δολάρια.