Διλήμματα

Τα διλήμματα…

Αντιγράφω ως έχει ανάρτηση του… Σεβάχ του θαλασσινού στα social media αναφορικά με την αποκάλυψη της έκθεσης που αναφέρει ότι η εκτός ΜΕΘ νοσηλεία ασθενών με Covid-19 είναι τραγικά αυξημένη, στο 87%. Εγραψε ο Σεβάχ: «Μελέτη Τσιόδρα – Λύτρα από 5/21: 87% αυξημένη θνητότητα εκτός ΜΕΘ, 38,5% των θανάτων θα είχε αποφευχθεί αν είχε θωρακιστεί το ΕΣΥ. Προφανώς τα γνώριζε ο κ. Μητσοτάκης όταν μου απαντούσε στη Βουλή. Να τον πω ψεύτη; Πολιτικό απατεώνα; Με 19.475 νεκρούς, τα λόγια χάνουν το νόημά τους…». Εμένα από όλο αυτό μου έχει κάτσει το «γνώριζε» ο Κυριάκος. Αποδεικνύεται; Δεν ξέρω. Υποτίθεται; Ενδεχομένως. Αλλά μια αμφισβήτηση, όσο να πεις, την εμπεριέχει αυτή η ιστορία – για το αν γνώριζε ή δεν γνώριζε ο Κυριάκος, όταν του απαντούσε στη Βουλή. Oμως γιατί ανοίγει τέτοιες συζητήσεις; Αυτά, ας πούμε, τα διλήμματα, του πώς να τον αποκαλέσει τον Μητσοτάκη, ψεύτη ή πολιτικό απατεώνα, τι τα θέλει;

Δεν καταλαβαίνει ότι εξ αντανακλάσεως «σκαλίζει» τη συλλογική μνήμη και, όσο να πεις, αυτό δεν ακούγεται και πολύ σώφρον για κάποιον που κυβέρνησε τη χώρα επί σχεδόν τεσσεράμισι χρόνια…

…και οι μνήμες

Γιατί, αν είναι κάτι από όλα αυτά ο Κυριάκος ή και όλα μαζί, ο ίδιος πώς θα χαρακτήριζε τον εαυτό του εκείνο το μοιραίο βράδυ στην υποτιθέμενη σύσκεψη για την πυρκαγιά στο Μάτι, όπου, ενώ είχαν χάσει τη ζωή τους από την πυρκαγιά 102 άνθρωποι, εκείνος υποδυόταν τον ανήξερο; Τον «δεν είδα, δεν άκουσα, κανείς δεν με ενημέρωσε»;

Πώς, ας πούμε, θα περιέγραφε τον εαυτό του, να βρίσκεται σε μια επίσκεψη στα Βαλκάνια για να παραλάβει ένα βραβείο της πλάκας και να μην τη διακόπτει για να επιστρέψει πίσω, όντας πρωθυπουργός, την ώρα που η χώρα βίωνε μια ανείπωτη τραγωδία;

Και τι χαρακτηρισμούς και επιθετικούς προσδιορισμούς θα απέδιδε σε κάποιον που ενώ τον έχουν ενημερώσει τι έχει συμβεί, ότι έχει χαθεί τόσος κόσμος, παιδιά και υπερήλικες, αυτός ο «κάποιος» στήνεται μπροστά στις κάμερες και εμφανίζεται να ρωτάει από πού φυσάει ο άνεμος και πώς εξελίσσεται η φωτιά στην… Κινέτα, χωρίς να υπάρχει φωτιά στην Κινέτα; Ειδικά γι’ αυτό το τελευταίο, τι θα έβαζε άραγε με το μυαλό του όποιος τον άκουγε – να ενδιαφέρεται δηλαδή για μια φωτιά που δεν υπήρχε, αντί για τη φωτιά που έκαψε μέσα σε ελάχιστα λεπτά 102 ανθρώπους;

Οι αρχαίοι, για κάτι περιπτώσεις όπως αυτή του… Σεβάχ του θαλασσινού, συνιστούσαν «κρείττον του λαλείν, το σιγάν», αν με εννοεί τι εννοώ…

Εκτός των άλλων, δεν είναι και σοφό να μας προτρέπει. Μπορούμε και μόνοι μας να κρίνουμε πόσο άκυρο ήταν αυτό που είπε ο πρόεδρος Κυριάκος στη Βουλή, σχετικά με τη θνητότητα στις ΜΕΘ. Επεξηγητή δεν χρειαζόμαστε, και ειδικά κάποιον όπως αυτός…

Η μεγάλη αλήθεια

Επανέρχομαι στο θέμα της έκθεσης των κυρίων Τσιόδρα και Λύτρα σχετικά με τις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, που αξιοποίησε ο ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να κάνει πύραυλο (μετά την «απαραίτητη» τυμβωρυχία) την υπόθεση κάτι τρέχει με τις ΜΕΘ, γι’ αυτό πεθαίνουν άνθρωποι. Τι αναφέρουν όμως τα βασικά στοιχεία της έκθεσης; Μια μεγάλη αλήθεια. Οτι όσο πιέζεται το Εθνικό Σύστημα Υγείας, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα να χάσουν τη ζωή τους όσοι αναγκάζονται να προστρέξουν στη βοήθειά του. Οπως αναφέρουν οι δύο επιστήμονες, όσο περισσότεροι είναι οι διασωληνωμένοι στο ΕΣΥ, τόσο αυξάνεται κλιμακωτά η πιθανότητα θανάτου ανά ημέρα νοσηλείας.

Και αφού έβαλαν κάτω τα στοιχεία, τα μελέτησαν και κατέληξαν στο συμπέρασμα πως υπάρχει αύξηση της θνητότητας στις ΜΕΘ κατά 25% όταν οι ασθενείς που νοσηλεύονται σε αυτές υπερβαίνουν τα όρια. Ποσοστό που υπερδιπλασιάζεται, φτάνοντας στο +57%, όταν οι νοσηλευόμενοι ασθενείς ξεπερνούν τους 800. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κ. Τσιόδρας και ο κ. Λύτρας κατέληξαν στο συμπέρασμα, χρησιμοποιώντας διάφορα υπολογιστικά μοντέλα, ότι θα μπορούσαν να είχαν σωθεί περισσότερες από 1.500 ζωές ασθενών κατά το διάστημα μεταξύ Σεπτεμβρίου 2020 και Μαΐου 2021 εάν το Εθνικό Σύστημα Υγείας λειτουργούσε κάτω από συνθήκες χαμηλότερης πίεσης.

Αυτό, συγγνώμη κιόλας, δεν χρειάζεται να είναι κανείς επιστήμονας για να το συμπεράνει.

Ιστορίες νοσοκομειακής «τρέλας»

Προσωπικά έχω ακούσει φοβερές ιστορίες για το πώς λειτουργούσαν οι κλινικές Covid κατά την πρώτη φάση της πανδημίας. Οταν, ζώντας στην άγνοιά τους για τον κορωνοϊό, γιατροί δεν πλησίαζαν τα δωμάτια όπου φιλοξενούνταν ασθενείς της πανδημίας, έγραφαν τα φάρμακα και έστελναν, απλώς, ειδικευομένους και νοσηλευτές «να βγάλουν τη δουλειά». Επίσης άλλοι συνάδελφοί τους ακολουθούσαν την εύκολη πρακτική της διασωλήνωσης των ασθενών της κλινικής τους, ώστε το περιστατικό να φύγει το γρηγορότερο δυνατό από τη δική τους αρμοδιότητα. Το αποτέλεσμα αυτής της πρακτικής ήταν να «στομώνουν» οι ΜΕΘ των νοσοκομείων με περιστατικά που ενδεχομένως να είχαν αντιμετωπιστεί εκτός από αυτές, σε απλές κλίνες.

Είναι μεγάλη ιστορία όλο αυτό και κάποια στιγμή, υποθέτω με το τέλος της πανδημίας, θα περιγραφεί στις σωστές του διαστάσεις. Για το τι έγινε ακριβώς και πού επιμερίζονται οι ευθύνες…

Οι κήνσορες της ηθικής

Εβλεπα προχθές το βράδυ την «απολογία» (γιατί περί απολογίας επρόκειτο) του επικεφαλής της παρέας του «Ράδιο Αρβύλα» αναφορικά με την εγκληματική δράση του κολλητού τους Παναγιωτόπουλου. Μπορώ να τα καταλάβω όλα όσα ισχυρίζεται, ακόμη και αυτό το νταηλίδικο που επαναλαμβάνει συνεχώς, ότι άμα γνώριζε (λέμε τώρα…) θα τον είχε αρπάξει (Από πού; Από τον λαιμό; Από το μπράτσο; Από το πόδι; Από κάπου αλλού;) τον φίλο του. Αλλά δεν μπορώ να δεχτώ την επίθεση που εξαπέλυσε κατ’ εκείνων που του θύμισαν τα όσα άθλια είχε ισχυριστεί προ έτους, προκειμένου να απαιτήσει την παραίτηση της υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη ως δήθεν υπεύθυνης για τις εγκληματικές δραστηριότητες του Λιγνάδη.

Ούτε λίγο ούτε πολύ, ο τύπος μάς είπε ότι αυτός κάνει σάτιρα και κριτική, ενώ η Μενδώνη έχει θεσμική ιδιότητα και άρα εκ του πονηρού κάνουμε συμψηφισμούς όταν του ζητάμε να αναλάβει τις ευθύνες του και να πράξει το αυτονόητο. Συγγνώμη που θα του το χαλάσω λιγάκι το έργο, αλλά όσα υποστήριζε εις βάρος της Μενδώνη (και τόσων άλλων, πρέπει να σημειώσω) δεν τα έλεγε σπίτι του. Ούτε στην παρέα του ούτε στο καφενείο της γειτονιάς του τα έλεγε. Τα υποστήριζε σε ένα κανάλι πανελλήνιας εμβέλειας, το οποίο χρησιμοποιεί συχνότητες που ανήκουν στο Δημόσιο, υποδυόμενος τον κήνσορα της ηθικής. Και αυτός και οι υπόλοιποι από το παρεάκι. Αν λοιπόν διεκδικείς ρόλο ταγού της κοινωνίας, εμφανιζόμενος ως υπερασπιστής αξιών, και λειτουργείς ως politically correct για λογαριασμό εκείνων που σε παρακολουθούν, οφείλεις να αναλάβεις τις ευθύνες σου μπροστά στο τρομερό γεγονός και να μην υπεκφεύγεις, κρυπτόμενος πίσω από «δεν ξέρω, δεν είδα, δεν άκουσα».

Ευκαιρίας δοθείσης, ο ΑΝΤ1 θα συνεχίσει να τηρεί την ίδια στάση, από τη στιγμή που οι «αρβύλες» κάνουν ό,τι μπορούν για να διατηρήσουν την εκπομπούλα τους;