Τα δεδομένα είναι σαφώς υπέρ για τον εμβολιασμό των παιδιών

Σαν χώρα και σαν λαός χαρακτηριζόμαστε από μεγάλη ευαισθησία – αλλά ίσως και υπερβολική επιτρεπτικότητα – προς τα παιδιά μας. Συνεπώς, δεν πρέπει να μας ξενίζει η ανησυχία που έχει εκδηλωθεί από τους γονείς, και όχι μόνο, για τον εμβολιασμό των παιδιών τους με ένα νέο εμβόλιο πρωτοεφάρμοστης τεχνολογίας, για μια καινοφανή νόσο, η οποία είναι γενικά, ευτυχώς, πολύ ήπια στα παιδιά. Η ανησυχία και η διστακτικότητα των γονέων, αλλά και όλων μας, είναι δικαιολογημένες. Υπάρχουν σημαντικά ερωτήματα που πρέπει να συζητηθούν από και με τους ειδικούς με βάση τα υπάρχοντα δεδομένα και με τις επιφυλάξεις που απαιτούνται σε ένα πεδίο τεράστιας περιπλοκότητας, όπως είναι η ιατρική και ο άνθρωπος.

Τα εγκεκριμένα εμβόλια κατά της COVID-19 για παιδιά και εφήβους είναι νέας τεχνολογίας. Χρησιμοποιούν τα λεγόμενα νανολιποσωματίδια, δηλαδή μεμβρανικά κυστίδια πολύ μικρού μεγέθους, που εμπεριέχουν το ελαφρά τροποποιημένο messenger (αγγελιαφόρο) RNA (ή mRNA), που κωδικοποιεί την πρωτεΐνη S του κορωνοϊού SARS-CoV-2. Κατά τον εμβολιασμό, αυτά τα κυστίδια χορηγούνται με ένεση στο παιδί, προσλαμβάνονται από τα κύτταρά του και απελευθερώνουν το mRNA μέσα στο κυτταρόπλασμα, δηλ. τον χώρο του κυττάρου που περιβάλλει τον πυρήνα του, μέσα στον οποίο εδρεύει το DNA. Το mRNA διαβάζεται από τα ριβοσώματα, που επί τη βάσει του παράγουν την πρωτεΐνη S. Εν συνεχεία, το mRNA, το οποίο είναι εκ φύσεως ασταθές, καταστρέφεται επί τόπου από ειδικά ένζυμα μέσα σε λίγα λεπτά. Είναι γνωστό ότι γενικά το mRNA δεν περνάει στον πυρήνα του κυττάρου και δεν ενσωματώνεται στο DNA, όπως κακώς έχει λεχθεί και έχει τρομάξει πολλούς. Το ανοσιακό σύστημα αναγνωρίζει την πρωτεΐνη S σαν ξένη ουσία και παρασκευάζει εναντίον της ειδικά κύτταρα και αντισώματα, τα οποία μας προστατεύουν από τον ιό.

Το mRNA εμβόλιο της Pfizer που χορηγούμε στα παιδιά στη χώρα μας είναι δοκιμασμένο σε δισεκατομμύρια ενηλίκους παγκόσμια και σε εκατομμύρια εφήβους και παιδιά στο εξωτερικό, ευτυχώς, χρησιμοποιεί τεχνολογία που δεν δικαιολογεί ανησυχία για ενσωμάτωση πληροφορίας στο DNA μας. Επιπλέον, η απειροελάχιστη παρενέργεια της συνήθως παροδικής μυοκαρδίτιδας / περικαρδίτιδας που παρατηρήθηκε με τα mRNA εμβόλια στους εφήβους και νέους είναι ακόμη πιο απειροελάχιστη στα παιδιά 5-11 ετών.

Στα υγιή παιδιά, η νόσος COVID-19 είναι ασυμπτωματική, ήπια ή μέτριας έντασης, ενώ πολύ σπάνια είναι βαριά ή θανατηφόρος, το τελευταίο κυρίως σε παιδιά με υποκείμενες νόσους, κυρίως παχυσαρκία, που είναι, δυστυχώς, συχνή στα παιδιά μας. Συνεπώς, δημιουργείται το εύλογο ερώτημα μήπως το όφελος από το εμβόλιο που αποκομίζουν τα υγιή παιδιά δεν είναι αρκετό, τόσο ώστε να υπερβαίνει το κόστος από τις πιθανές παρενέργειές του. Σημειωτέον, στα προεφηβικά παιδιά, η νόσος COVID-19 έχει επιπλέον και μια πολύ σοβαρή παρενέργεια, το σύνδρομο MIS-C (Multisystem Inflammatory Syndrome inChildren), ένα φλεγμονώδες νόσημα πολλών οργάνων του σώματος, συμπεριλαμβανομένης της καρδιάς, το οποίο απαιτεί νοσηλεία σε νοσοκομείο και πιθανόν και σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Το MIS-C μοιάζει πολύ με το γνωστό από χρόνια σύνδρομο Kawasaki, που επίσης είναι άγνωστης αιτιολογίας, αν και πιθανολογείται ότι δημιουργείται από κάποια ακόμα ανεξιχνίαστη ίωση. Συνεπώς, το εμβόλιο κατά της COVID-19 προστατεύει τα παιδιά από τη σπάνια σοβαρή νόσο COVID-19, από το MIS-C και από το μακροχρόνιο COVID-19 (long-COVID), που μπορεί να συμβεί και στα παιδιά, αν και σε πολύ μικρότερο βαθμό από τους ενηλίκους. Σημειωτέον, η ανοσιακή απόκριση στο εμβόλιο στα παιδιά είναι εντυπωσιακού μεγέθους και πιθανόν να διαρκεί περισσότερο από ό,τι στους ενηλίκους.

Το σαφές λογικό συμπέρασμα είναι ότι το εγκεκριμένο εμβόλιο κατά της COVID-19 για τα παιδιά 5-11 ετών είναι σχετικά αβλαβές και αποτελεσματικό, και στην ουσία δεν διαφέρει από τα άλλα εμβόλια που αυτά λαμβάνουν εδώ και πολλά χρόνια, τα οποία τα προστατεύουν από μια πλειάδα σοβαρών νόσων. Η δόση που χρησιμοποιούμε στα παιδιά είναι το 1/3 της δόσης των ενηλίκων και εφήβων και οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι οι αναμενόμενες.

Ο Γεώργιος Χρούσος είναι ομότιμος καθηγητής Παιδιατρικής και Ενδοκρινολογίας στο ΕΚΠΑ και μέλος της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών