Συσκέψεις για τα προφανή

Χθες μόλις άκουσα ότι στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη έχουν καλέσει σύσκεψη – προφανώς ανωτάτου επιπέδου – για την αντιμετώπιση των αυτόκλητων «θεματοφυλάκων» ενός άρθρου του Συντάγματος του οποίου το νόημα δεν καταλαβαίνουν. Με την ελπίδα ότι θα τους προλάβω, ώστε να μη χάνουν τον πολύτιμο χρόνο τους οι άνθρωποι, να πω μια απλή ιδέα σε τρεις λέξεις, που απαντά στο πρόβλημα: εφαρμόζοντας τον νόμο.

Μην το ψειρίζουμε το ζήτημα. Κοιτάξτε μόνο πώς αντιδρούν οι συλληφθέντες, τώρα που καταλαβαίνουν πόσο σοβαρές είναι οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν για την απαγωγή του καθηγητή. Το esprit de corps γίνεται καπνός και κάτω από τα μπουφάν με τα διακριτικά ξεπροβάλουν κάτι κότες. Δεν είδαν, δεν άκουσαν, δεν ξέρουν. Αρνούνται τα πάντα, επικαλούμενοι τις πιο εξευτελιστικές προφάσεις: «περνούσα τυχαία από εκεί», «όχι δεν ήταν απαγωγή, ήταν κάτι άλλο, δεν ξέρω τι» κ.λπ. Η πιο δυσάρεστη έκπληξη, λοιπόν, για επίδοξους τραμπούκους του συγκεκριμένου είδους είναι όταν ξαφνικά ανακαλύπτουν ότι υπάρχει νόμος και ότι εφαρμόζεται εις βάρος τους χωρίς επιείκεια. Δεν υπάρχει καλύτερη στρατηγική από τη νομιμότητα, για παρόμοιες περιπτώσεις θρασύδειλων αρνητών της πραγματικότητας. Τα υπόλοιπα είναι όντως για συσκέψεις…

ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΟΥΝΤΑ ΔΟΧΕΙΑ

Περιττεύει, νομίζω, η επιδεικτική σεμνοτυφία της αναμονής για την απόφαση του δικαστηρίου, προκειμένου να θίξουμε την περίπτωση εκδικητικής πορνογραφίας, που ήλθε πρόσφατα στη δημοσιότητα. Η απονομή της δικαιοσύνης είναι αλλονών δουλειά. Εμένα μου αρκεί ότι ο καταγγελόμενος τηλεπαρουσιαστής παραδέχθηκε την ευθύνη για την απεχθέστατη πράξη του. Από τη στιγμή εκείνη, του αξίζει ολόκληρη η κατακραυγή που τον λούζει, διότι η εκδικητική πορνογραφία έχει τη βάση της στα ίδια αισθήματα που προκαλούν τις γυναικοκτονίες. Η ίδια ριζωμένη περιφρόνηση για τις γυναίκες, η ίδια βλαμμένη πεποίθηση ανωτερότητας οδηγούν τον κομπλεξικό που εκθέτει την πρώην του, όπως και τον εγκληματία που σκοτώνει στο ξύλο τη γυναίκα του. Δεν μιλούμε απλώς για απουσία σεβασμού, αλλά για κάτι χειρότερο: για ενεργό περιφρόνηση και εχθροπάθεια. Το μόνο που διαφέρει στις δύο περιπτώσεις είναι η βαθμίδα της έντασης. Ομως η ποιότητα του αισθήματος είναι η ίδια.

ΠΡΩΤΑ ΔΕΙΓΜΑΤΑ

Ο Μιχάλης Κατρίνης, βουλευτής Ηλείας του ΠΑΣΟΚ, διορίζεται από τον νέο αρχηγό ως επικεφαλής (δηλαδή πρόεδρος) της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Ποιος είπατε; Ακριβώς! Ενας σχετικά νέος βουλευτής, που είχε επιλεγεί και από τη Φώφη σε κάποιο ρόλο κοινοβουλευτικού εκπροσώπου, αν δεν τον έχω μπερδέψει με κάποιον άλλο. Επαρκής στον ρόλο του, φαντάζομαι, όσο χρειάζεται για να μην επισκιάσει τον αρχηγό.

Γραμματέας της Κ.Ο. επιλέγεται με ανάλογα κριτήρια. Πρόκειται για την Ευαγγελία Λιακούλη, για την οποία ομολογουμένως δεν γνώριζα ότι έχει εκλεγεί βουλευτίνα στη Λάρισα και, φυσικά, το λάθος είναι δικό μου. Ούτε εδώ τίθεται θέμα φιλοδοξιών που ενδεχομένως να απειλήσουν τον νέο πρόεδρο· μόνο ευγνωμοσύνη και αφοσίωση μπορεί να αισθάνεται η κ. Λιακούλη για τον αρχηγό. Επιπλέον, η επιλογή της τακτοποιεί δύο λογαριασμούς για τον Νίκο Ανδρουλάκη: στέλνει στα Τάρταρα τον πρώην γραμματέα Βασίλη Κεγκέρογλου (και επίδοξο Κρητικάρχη επί Φώφης), επίσης στριμώχει τον Φίλιππο Σαχινίδη, ο οποίος εκλέγεται στη Λάρισα.

Οσο για την επιλογή των κοινοβουλευτικών εκπροσώπων, πάλι διαπιστώνουμε να προέχει το κριτήριο της ασφάλειας. Ο μεν Κώστας Σκανδαλίδης είναι μια απολύτως ασφαλής επιλογή, λόγω πείρας, χαρακτήρα και ήθους (με τα χρόνια έχει ωριμάσει σε ένα είδος Απόστολου Κακλαμάνη, αλλά χωρίς τον εγωισμό και τις υστερικές εκρήξεις θυμού), η δε Νάντια Γιαννακοπούλου παντελώς ακίνδυνη, παρά την έντονη δραστηριότητα που συχνά αναπτύσσει και την επιτηδευμένη εκφραστικότητά της. Υποθέτω ότι έπεται συνέχεια, πιο ενδιαφέρουσα…

ΓΙΑΤΙ ΞΑΝΑ;

Στην κατάθεσή του στην επιτροπή για τη χειραγώγηση των ΜΜΕ κ.λπ., ο Δημήτρης Μαύρος, πρόεδρος της ένωσης των εταιρειών δημοσκοπήσεων, έθεσε ένα ρητορικό ερώτημα: «Το 2019, ο κ. Τσίπρας μου ζήτησε συγγνώμη. Τώρα γιατί μας στοχοποιεί ξανά;». Μολονότι ρητορικό, αξίζει να κάνουμε την εξαίρεση και να το απαντήσομε. Διότι, αγαπητέ κύριε, εξακολουθούν να συντρέχουν, ίδιοι και απαράλλακτοι, οι λόγοι για τους οποίους σας κατηγορούσε και τότε: επειδή δεν του αρέσουν τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων. Δεν του άρεσαν τότε, δεν του αρέσουν και τώρα. Πρέπει δηλαδή να του αρέσουν σώνει και καλά; Είναι απλός, λαϊκός άνθρωπος ο πρόεδρος, δεν έχει την περίπλοκη σκέψη των διανοουμένων. Ξέρει τι του αρέσει, ξέρει και τι δεν του αρέσει. Αυτό που του αρέσει είναι καλό, εκείνο που δεν του αρέσει είναι κακό. Ματαιοπονούμε αν αναζητούμε λογική σε ένα κακομαθημένο παιδί…