Ουδέν κακόν αμιγές καλού

Ο ευρωπαίος Ολυμπιακός που όλοι ξέρουμε δεν ταξίδεψε ποτέ στην Αμβέρσα. Εμεινε στον Πειραιά και παρακολούθησε από την τηλεόραση το μαστίγωμα του αέρα του Bosuil-Deurne από τις κακές απομιμήσεις του.

Από τους τελευταίους που το αντιλήφθηκαν ήταν ο Πέδρο Μαρτίνς και έκανε τον σταυρό του ανερωτώμενος τι ακριβώς συνέβη.

Αν είχε τη δυνατότητα, στο ημίχρονο θα άλλαζε τους δέκα από τους έντεκα που ξεκίνησαν το παιχνίδι με την Αντβέρπ. Ο μόνος που κράτησε ψηλά τη σημαία των Ερυθρολεύκων ήταν ο Τομάς Βατσλίκ.

Σε τρεις περιπτώσεις πραγματοποίησε σωτήριες επεμβάσεις, ενώ επενέβη συνολικά επτά φορές. Ακόμα και στο γκολ που δέχτηκε δεν φέρει ευθύνη, αφού στην ουσία πρόκειται για αυτογκόλ του Σισέ.

Οι μασκότ που συνόδευσαν τους παίκτες του Ολυμπιακού στον αγωνιστικό χώρο ήταν η αφέλεια και η χαλαρότητα.

Η στάση του ιταλού διαιτητή Μάρκο ντι Μπέλο να επιτρέψει τα δυνατά μαρκαρίσματα λειτούργησε ως καύσιμη ύλη της μετριότητας των Ερυθρολεύκων.

Εύκολα λάθη χωρίς πίεση, πιο αργοί στην μπάλα, ευάλωτοι στις αντεπιθέσεις των Μπένσον, Μπαλικουισά, ακίνδυνοι στην επίθεση, με εξαφανισμένο κέντρο.

Στο δεύτερο ημίχρονο ο Ονιεκούρου έκανε αισθητή την παρουσία του μόνο όταν τον απέσυρε ο Μαρτίνς και κατευθύνθηκε στον πάγκο. Από την πλευρά του Λαλά οι παίκτες της Αντβέρπ είχαν στήσει πάρτι. Ακόμα και ο συνήθως σταθερός Ρέαμπτσιουκ τα έβαλε με τον εαυτό του για τις λάθος μεταβιβάσεις του.

Ηταν μια κακή βραδιά για τον Ολυμπιακό, απ’ αυτές που έχουν όλες οι ομάδες, μεσούσης της σεζόν, που αγωνίζονται σε όλα τα μέτωπα.

Είναι ωστόσο τυχερός γιατί το τίμημα είναι μηδενικό, αν εξαιρέσουμε τη λαβωμένη υπερηφάνειά του. Ας το αντιμετωπίσει με φιλοσοφική διάθεση. Ουδέν κακόν αμιγές καλού. Μια κακή εμφάνιση που όμως δεν έχει συνέπειες, αλλά μπορεί να λειτουργήσει ως σοβαρή προειδοποίηση για το μέλλον. Για όλους. Και για τους παίκτες αλλά και για τον Μαρτίνς.