Δημιουργική ασάφεια

Τρία ήταν τα ερωτήματα στα οποία κλήθηκαν οι χθεσινές κάλπες στο ΚΙΝΑΛ να δώσουν, αν όχι απάντηση, τουλάχιστον μια ένδειξη. To πρώτο ήταν υπαρξιακό, αν το όλο εγχείρημα έχει νόημα δηλαδή, αν ενδιαφέρει τον κόσμο η ύπαρξη ενός ισχυρού σοσιαλδημοκρατικού, ή έστω κεντρώου, κόμματος, αν είναι ρεαλιστική η προοπτική ανατροπής των ισορροπιών στον πέραν της Κεντροδεξιάς χώρο. Η απάντηση είναι βροντερά θετική: ο πήχης της συμμετοχής του 2017 ξεπεράστηκε χθες κατά πολύ. Ορισμένοι από τους ψηφοφόρους, βέβαια, προσήλθαν για να αποτρέψουν μελλοντικές συνεργασίες και όχι για να ενισχύσουν το κόμμα, αλλά και πάλι, η δυναμική είναι αδιαμφισβήτητη.

Τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου «δείχνουν» ένα αριστερόστροφο ή ένα δεξιόστροφο κόμμα; Η απάντηση στο ιδεολογικό αυτό ερώτημα είναι πιο δύσκολη – ενδεχομένως μάλιστα να αποδειχθεί και περιττή. Ξεπερνώντας με απροσδόκητη ευκολία την αντίφαση που τον καταδίωκε ανάμεσα στην παρουσία του στην Ευρωβουλή και τη διεκδίκηση της ηγεσίας του κόμματος, ο Νίκος Ανδρουλάκης έδειξε όπως και πριν από τέσσερα χρόνια ότι έχει την ικανότητα να κινητοποιεί τον κομματικό μηχανισμό διατηρώντας την ίδια στιγμή μια δημιουργική ασάφεια ως προς τις θέσεις του. Το ντιμπέιτ, στο οποίο κάθε άλλο παρά έλαμψε, δεν έπαιξε κατά συνέπεια κανέναν ρόλο. Και τώρα, το γεγονός ότι είναι ο λιγότερο πολωτικός από τους βασικούς υποψηφίους τον καθιστά το μεγάλο φαβορί για την τελική επικράτηση, καθώς θα είναι μικρότερη η τάση συσπείρωσης των υπολοίπων εναντίον του.

Ο Ανδρέας Λοβέρδος, εκπρόσωπος μιας σαφούς δεξιάς τάσης στο κόμμα, ξεκίνησε δυνατά, έπαιξε εξαντλητικά με τη λέξη ΠΑΣΟΚ, δεν μπόρεσε όμως να πείσει όσους ήθελε ότι είναι σε θέση να απογειώσει το κόμμα. Οσο για τον Γιώργο Παπανδρέου, δεν πληρώνει τόσο τις σοσιαλιστικές του θέσεις, όσο το παρελθόν του, τα έντονα αρνητικά αισθήματα που προκαλεί σε μια μερίδα ψηφοφόρων και το ότι ξεκίνησε αργά.

Το τρίτο ερώτημα, καθαρά πολιτικό, είναι άμεσα συνυφασμένο με το δεύτερο: θα μπορέσει το κόμμα να παραμείνει ενωμένο και, αξιοποιώντας όλον αυτόν τον κόσμο που παθιάστηκε, συγκινήθηκε ή απλώς ενδιαφέρθηκε, να μπει στη μάχη για την κατάκτηση όχι απλώς της δεύτερης, αλλά και της πρώτης θέσης; Αυτό θα εξαρτηθεί από τη στάση που θα κρατήσει ο νικητής της ερχόμενης Κυριακής. Από το αν δηλαδή θα ακολουθήσει μια πολιτική συμπερίληψης ή αποκλεισμού. Από το αν θα κάνει ανοίγματα ή θα επιχειρήσει να επιβληθεί και να επιβάλει.

Το βέβαιο είναι ότι το ΚΙΝΑΛ απέδειξε πως ήταν άδικο όλη η συζήτηση γύρω από την ταυτότητά του να συμπυκνώνεται στο αν θα συνεργαστεί με τη ΝΔ ή με τον ΣΥΡΙΖΑ. Αν οι πρώτες δημοσκοπήσεις μετά την ολοκλήρωση αυτής της εκλογικής διαδικασίας δείξουν μια άνοδο των ποσοστών του και, παράλληλα, μια μείωση της διαφοράς του από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το παιχνίδι θα αποκτήσει εξαιρετικό ενδιαφέρον.