Αρέσει αυτός ο Παναθηναϊκός

Επειδή είναι διπλοί αγώνες Κυπέλλου το σκορ δεν ικανοποιεί σε απόλυτο βαθμό. Και η αλήθεια είναι πως βάσει εικόνας ο Παναθηναϊκός θα μπορούσε να είχε φύγει χθες το βράδυ από το «Απόστολος Νικολαΐδης» με ένα καλύτερο αποτέλεσμα. Με σκορ πρόκρισης ενόψει του τελικού. Το 2-1 αφήνει ανοιχτούς λογαριασμούς, αλλά αν οι Πράσινοι πιάσουν ανάλογη απόδοση και στο Πανθεσσαλικό είναι πιο πιθανό να προκριθούν με δύο νίκες παρά να μπουν σε περιπέτειες. Απέναντι στο αδιανόητο ξύλο των παικτών του Βόλου, εκείνοι του Γιοβάνοβιτς έβγαλαν ποιότητα.

Για τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι, μετά απ’ αυτά με τη Λαμία και τον Παναιτωλικό, ο Παναθηναϊκός κυριαρχεί απέναντι στον αντίπαλό του, βγάζει ανωτερότητα και κερδίζει. Σε διάστημα δέκα ημερών έχει «τρία στα τρία» και μοιάζει να βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση το τελευταίο διάστημα. Εχει μάλιστα σταθερή απόδοση παρά τις όποιες αλλαγές κάνει ο Γιοβάνοβιτς, που φαίνεται πως βρίσκει και ένα σχήμα που ταιριάζει περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο. Το 4-3-3 με έναν αμυντικό μέσο και δύο εσωτερικούς.

Αυτός ο Παναθηναϊκός έχει πολλά τρεξίματα, πρεσάρει πολύ, είναι αποτελεσματικός στην επίθεση, διαχειρίζεται σωστά το αποτέλεσμα και τα συναισθήματά του και βάζει στην εξίσωση πλέον πολλούς ποδοσφαιριστές. Μέσα από τα προβλήματα που προέκυψαν βρήκαν χώρο παίκτες που μέχρι πρότινος τους… ψάχναμε. Και κάνουν τη διαφορά. Ο Μακέντα, ο Βιγιαφάνιες, ο Μαουρίσιο που επέστρεψε στην ενδεκάδα, ο Παλάσιος που χθες έκανε καλό ματς, ο Αϊτόρ που μοιάζει αναγεννημένος.

Αυτό το μονοπάτι που έχουν πάρει πλέον οι Πράσινοι μοιάζει περισσότερο ασφαλές από κάθε άλλη φορά. Θα υπάρξουν σίγουρα κι άλλα σκαμπανεβάσματα στην πορεία, όμως δειλά – δειλά ο Παναθηναϊκός βρίσκει και πάλι την αίγλη του, κυριαρχεί στα ματς που οφείλει να το κάνει και να συνδυάζει αποτέλεσμα με ωραίο ποδόσφαιρο και μπορεί να ελπίζει πως θα πετύχει το μίνιμουμ των στόχων του: την έξοδο στην Ευρώπη.