Απόσταση

Στις 2 Νοεμβρίου η πορεία της πανδημίας στην Ελλάδα έδειχνε – κατά την εκπεφρασμένη σε τηλεπαράθυρο γνώμη του – δύο μόνο δυνατότητες: «ταχύτατα υποχρεωτικός εμβολιασμός τουλάχιστον σε όσους είναι υπάλληλοι του κράτους και συνεργασία με τους κοινωνικούς φορείς για τους μετανάστες χωρίς χαρτιά». Αμα τη ανακοινώσει της υποχρέωσης όλων των Ελλήνων πάνω από τα 60 να εμβολιαστούν, όμως, εκείνος έσπευσε να τιτιβίσει την αντίθεσή του επειδή «αυτό δεν είναι υποχρεωτικός εμβολιασμός. Αυτό είναι πινοσετικής έμπνευσης χαράτσι και ατομική ευθύνη μέχρι να δύσει ο ήλιος». Ωστόσο, την επόμενη μέρα αρθρογράφησε προτείνοντας υποχρεωτικότητα για όλους τους ενήλικες. Η απόσταση ανάμεσα στον Γρηγόρη Γεροτζιάφα των αρχών του περασμένου μήνα κι αυτών των τελών είναι μάλλον προφανής. Η μια πλευρά τον κατηγόρησε για υποκρισία. Η άλλη, των φίλα προσκείμενων στο κόμμα που προσφέρει τις εξειδικευμένες γνώσεις του, προτίμησε να αναδείξει τις ιδεολογικές του ευαισθησίες σε σχέση με τα «ταξικά» και εισπρακτικά χαρακτηριστικά του μέτρου. Αμφότερες, βέβαια, παρέβλεψαν ένα βαθύτερο πρόβλημα.

Συνέπεια

Ποιο; Από τη μία, η επιστημονική αξιοπιστία μπορεί ανά πάσα μιντιακή στιγμή να δεχθεί σημαντικό πλήγμα απ’ την υποχρέωση συμμόρφωσης στις επικοινωνιακές επιταγές ενός κομματικού δόγματος. Κι από την άλλη, η προσήλωση του μέλους του πολυδιαφημισμένου συριζαϊκού θινκ-τανκ στον κομματικό σκοπό ενδέχεται να αμφισβητηθεί κάθε φορά που η ιατρική άποψη δεν υπηρετεί το αντιπολιτευτικό αφήγημα. Κι όχι μόνο. Εφόσον το κύρος μιας αυθεντίας θεωρηθεί ταγμένο στους μικροκομματικούς στόχους του ΣΥΡΙΖΑ, τότε η εικόνα της αλλαγμένης αξιωματικής αντιπολίτευσης – η οποία αντί να καβαλά τα ρεύματα αγανάκτησης αναζητά εφαρμόσιμες πολιτικές – δεν θολώνει απλά, κινδυνεύει να μουτζουρωθεί ανεξίτηλα. Ολα αυτά θα συνέθεταν μια περίπλοκη κατάσταση που αφορά αποκλειστικά την Κουμουνδούρου και τους σοφούς της αν δεν προκαλούσαν σύγχυση γύρω από ένα ζήτημα Δημόσιας Υγείας – αν, δηλαδή, δεν δημιουργούσαν αμφιβολίες για την αναγκαιότητα του εμβολιασμού. Εξού και είτε είναι κανείς ειδικός, είτε πολιτευτής, ή ευελπιστεί να συνδυάσει τους ρόλους, η συνέπεια στον πυρήνα των προτάσεών του είναι το μέσο για να αποφύγει την επιβλαβή για τον ίδιο και τους υπόλοιπους αμφισημία – στην περίπτωση, φυσικά, που υπάρχει πυρήνας.