ΤΙ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ Η ΑΜΕΡΙΚΗ ΔΙΑ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΜΑΡΣΑΛ

Επί τη ευκαιρία της εκτάκτου συγκλήσεως του Κογκρέσου το οποίον συζητεί ήδη την παροχήν βοηθείας προς την Ευρώπην, ο γνωστός αμερικανός σχολιαστής κ. Νόρμαν Εϊντζελ εκθέτει εις Αμερικανικήν Επιθεώρησιν τα πραγματικά αίτια που οδήγησαν την εξωτερικήν πολιτικήν των Ηνωμένων Πολιτειών να αναλάβη την πραγματοποίησιν του Σχεδίου Μάρσαλ.
Οιαδήποτε κι αν είνε η έκτασις της βοηθείας που τελικώς θα εγκριθή υπό του Κογκρέσου διά την εφαρμογήν του Σχεδίου Μάρσαλ, και ανεξαρτήτως των όρων που θα τεθούν διά την παροχήν αυτής, φαίνεται ότι θα διέλθωμεν από μίαν περίοδον διενέξεων και αλληλοκατηγοριών κατά την οποίαν αμφότεραι αι παρατάξεις θα διατρέχουν τον κίνδυνον να λησμονήσουν περί τίνος πράγματι πρόκειται.
Αι διενέξεις θα εμφανίζωνται τόσον ολιγώτερον καταστρεπτικαί όσο περισσότερον διατηρούμεν κατά νουν τον αρχικό και βασικόν σκοπόν. Το Σχέδιον Μάρσαλ είνε εν καιρώ ειρήνης ό,τι εν καιρώ πολέμου ήτο ο νόμος περί εκμισθώσεως και δανεισμού του Προέδρου Ρούζβελτ.
Σκοπός του Σχεδίου είνε να αποτρέψη την δημιουργίαν συνθηκών χάους εις την Δυτικήν Ευρώπην που θα εξέθεταν την περιοχήν αυτήν εις τον κίνδυνον της ουσιαστικής κατακτήσεως από ένα ολοκληρωτικό κράτος που θα έθετε τέρμα εις τα δικαιώματα εις τα οποία πολύ πιστεύει η Αμερική και διά την υποστήριξιν των οποίων διεξήγαγε, μαζί με την Μεγάλην Βρεττανίαν, τους δύο τελευταίους πολέμους.
Εις την πολιτικήν αυτήν αι Ηνωμέναι Πολιτείαι αναλαμβάνουν να παίξουν τον ρόλον που διεδραμάτισε προηγουμένως, αν και κατά διάφορον τρόπον, επί τρεις και πλέον αιώνας, η Μεγάλη Βρεττανία. Το 1914 και εκ νέου το 1939 η Αγγλία αντελήφθη ότι αν η Γερμανία κατέκτα την Ευρώπην, η Αγγλία θα ήτο ανίκανος να υπερασπίση οποιοδήποτε δικαίωμα που η Γερμανία θα εσκέπτετο να αμφισβητήση. Ο,τι έπραξεν η Αγγλία κατά του Χίτλερ το 1939, το είχε πράξει κατά το 1914 κατά του Κάιζερ, προ ενός αιώνος κατά του Ναπολέοντος, 60 έτη ενωρίτερον εις τας Ινδίας και την Αμερικήν εναντίον του Λουδοβίκου της Γαλλίας και δύο ακόμη αιώνας νωρίτερον κατά του Φιλίππου της Ισπανίας.
Από τα ίδια ακριβώς κίνητρα παρακινούμεναι και αι Ηνωμέναι Πολιτείαι είναι υποχρεωμέναι να φροντίσουν όπως η Ευρώπη και η Ασία, αι οποίαι, λαμβανομέναι όλου, διαθέτουν τα τρία τέταρτα του πληθυσμού και των πόρων της Γης, μη περιέλθουν υπό την εξουσίαν του Στάλιν ή των διαδόχων του – δεν είναι και πολύ καλλίτεροι του Ναπολέοντος ή του Κάιζερ…














