Ελέφαντας

Στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ακούγεται πάλι δυνατά η φράση «σώστε τα Χριστούγεννα». Η πιθανότητα ενός λοκντάουν, δηλαδή, παραμένει ο ελέφαντας στο δωμάτιο – εκεί όπου δεν έχει επιβληθεί. Τα κράτη της Ενωσης το ένα μετά το άλλο, προτού εμφανιστεί η μετάλλαξη Ο, επαναφέρουν υγειονομικά πρωτόκολλα που είχαν άρει. Οι επιστήμονες σημαίνουν ξανά συναγερμό. Οι πολίτες βλέπουν μια επανάληψη του περασμένου χειμώνα περίπου ως αναπόφευκτη. Κι όμως, στην Αθήνα η κυβέρνηση αποκλείει σε όλους τους τόνους μια επιστροφή στο πιο σκληρό περιοριστικό μέτρο. Για την ακρίβεια, δεν αφήνει καν ένα παραθυράκι ανοιχτό – παρότι την τελευταία διετία η ακίδα του ιού καταστρέφει και πολλές από τις βεβαιότητες. Γιατί άραγε; Η πρώτη εξήγηση της επιμονής της είναι οικονομική. Ενα καθολικό λοκντάουν δεν θα κοστίσει μόνο στην πραγματική οικονομία, θα επιβαρύνει κι άλλο τον ήδη επιβαρυμένο από τα μέτρα στήριξης της προηγούμενης καραντίνας κρατικό προϋπολογισμό. Κάτι τέτοιο θα έχει αντίκτυπο και στο ελληνικό χρέος – αφού, εφόσον επιλεγεί η χρηματοδότηση από νέο δανεισμό, εκείνο θα σκαρφαλώσει πολύ ψηλότερα του 200% του ΑΕΠ.
Ρίσκο
Αν, από την άλλη, προτιμηθεί η λύση του μαξιλαριού ασφαλείας, τα ταμειακά διαθέσιμα θα μειωθούν. Και στα δύο σενάρια οι αγορές θα πάρουν το σήμα που καμιά ελληνική κυβέρνηση, από τα μνημονιακά χρόνια κι έπειτα, δεν θέλει να εκπέμψει. Το μπαζούκας, λοιπόν, δεν κρίνεται απόλυτα αναγκαίο να βγει από τη θήκη του επειδή υπάρχει το ενδεχόμενο αυτοτραυματισμού. Εξάλλου, σύμφωνα με υψηλόβαθμο κυβερνητικό παράγοντα, οι χώρες της Βόρειας και της Κεντρικής Ευρώπης – στις οποίες κυριαρχεί η ιδέα της επιβολής ενός λοκντάουν τώρα προκειμένου να σωθεί η εορταστική περίοδος – «βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στον χριστουγεννιάτικο τουρισμό. Σε αντίθεση με τον Νότο» – όπου η τουριστική βιομηχανία είναι περισσότερο συνδεδεμένη με το απέραντο γαλάζιο και τον καλοκαιρινό ήλιο. Το Μαξίμου, βέβαια, πλέον ξορκίζει μέχρι και τα «μίνι» ή τα «μεσαία» λοκντάουν. Η αιτία γι’ αυτό δεν είναι δημοσιονομική. Είναι ο φόβος πως οποιοδήποτε μέτρο επηρεάζει τη ζωή των εμβολιασμένων μπορεί να προκαλέσει ένα αντιδραστικό ρεύμα αποχής από την τρίτη δόση. Τα επιχειρήματα είναι ισχυρά. Αλλά δεν αναιρούν το ρίσκο: τον κίνδυνο οι σκληροί δείκτες της πανδημίας να αποδειχθούν συντριπτικότεροι.













