Ραντεβού με την καγκελαρία στις 8 Δεκεμβρίου
Αμέσως μόλις εκλεγεί νέος ηγέτης {LF}της Γερμανίας από την Ομοσπονδιακή Βουλή, {LF}ο Ολαφ Σολτς θα ταξιδέψει στο Παρίσι {LF}για να συναντήσει τον γάλλο πρόεδρο
Christian Lindner, party leader of the FDP, Olaf Scholz, SPD candidate for chancellor and executive federal minister of finance, Annalena Baerbock, federal leader of Bundnis 90/Die Grunen and Robert Habeck, federal leader of Bundnis 90/Die Grunen present the joint coalition agreement of the traffic light parties of SPD, Bundnis 90/Die Grunen and FDP for the future federal government at a press conference.
Ο χρόνος μετράει πλέον αντίστροφα. Στις 8 Δεκεμβρίου η νέα Ομοσπονδιακή Βουλή θα εκλέξει τον Σοσιαλδημοκράτη Ολαφ Σολτς νέο καγκελάριο της Γερμανίας. Αμέσως θα ακολουθήσει η επίσκεψη του Σολτς στον γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν.
Η πρώτη επίσκεψη του νέου γερμανού καγκελαρίου στο Παρίσι ήταν αναμενόμενη. Αποκτά ιδιαίτερη σημασία με την αλλαγή των συσχετισμών στο Βερολίνο. Η απερχόμενη καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ ανταποκρίθηκε με μισή καρδιά στην οραματική πρωτοβουλία του Μακρόν το 2018. Στο μεταξύ άλλαξαν και οι συσχετισμοί στην Ευρώπη. Αλλά δεν άλλαξε το ειδικό βάρος της Γερμανίας στην ΕΕ και η «κυρίαρχη Ευρώπη» είναι στόχος και στη δυτική πλευρά του Ρήνου.
Ο Σολτς έχει καλή σχέση με τον Εμανουέλ Μακρόν, ως υπουργός Οικονομικών ήταν βασικός συντελεστής στην κοινή ανάληψη χρέους των χωρών – μελών της ΕΕ για το Ταμείο Ανασυγκρότησης μετά τον κορωνοϊό, που ήταν ιστορική αλλαγή παραδείγματος για τη Γερμανία. Το επόμενο στοίχημα είναι η μεταρρύθμιση του Συμφώνου Σταθερότητας της ΕΕ που επιθυμεί διακαώς ο Μακρόν, αλλά όχι ο κυβερνητικός εταίρος του Σολτς και διάδοχός του στο υπουργείο Οικονομικών Κρίστιαν Λίντνερ. Ωστόσο ο Λίντνερ δεν αποφασίζει μόνος του. «Η κυβέρνηση είναι μία» τόνισε ο Σολτς στην παρουσίαση της κυβερνητικής συμφωνίας, υπονοώντας ότι η τελική στάση θα είναι συγκερασμός με τις θέσεις και των άλλων δύο εταίρων, SPD και Πρασίνων, που θέλουν τη μεταρρύθμιση.
Η ανάληψη του σημαντικού υπουργείου Οικονομικών από τον Φιλελεύθερο Κρίστιαν Λίντνερ δημιούργησε την εντύπωση πολιτικής νίκης των Φιλελευθέρων, δυσανάλογης με τη θέση του μικρότερου κόμματος στον κυβερνητικό συνασπισμό.
Η κυβερνητική συμφωνία δεν επιβεβαιώνει αυτή την εκτίμηση. Ο Λίντνερ και οι Φιλελεύθεροι «εξαγόρασαν ακριβά» το υπουργείο Οικονομικών, σχολίασε η συντηρητική «Φρανκφούρτερ Αλγκεμάινε Τσάιτουνγκ». Θα είναι δύσκολο για τον υπουργό Λίντνερ να χρηματοδοτήσει ένα «δαπανηρό» πρόγραμμα για την αποτροπή της κλιματικής αλλαγής που πέρασαν οι Πράσινοι, μέσα στον στενό κορσέ του συνταγματικά κατοχυρωμένου «φρένου χρέους» που προβλέπεται να επανέλθει από το 2023. Σίγουρα δεν θα επαρκούν τα έσοδα από τη συμφωνημένη νομιμοποίηση της κάνναβης – υπολογίζονται στα 5 δισεκατομμύρια μαζί με το κόστος επιτήρησης της σημερινής απαγόρευσης.
Το μεγάλο εγχείρημα του «σηματοδότη» είναι ο οικολογικός μετασχηματισμός της τέταρτης οικονομίας στον κόσμο και της μεγαλύτερης στην Ευρώπη. Με το πακέτο των μέτρων που περιλαμβάνει η κυβερνητική συμφωνία η Γερμανία θα είναι κλιματικά ουδέτερη σε λιγότερο από μία γενιά. Οι παρεμβάσεις δεν περιορίζονται μόνο στη βιομηχανία και την οικονομία, αλλά θα επηρεάσουν άμεσα ολόκληρη την κοινωνία. Υπεύθυνος για αυτό θα είναι ο Πράσινος «υπερυπουργός» Ρόμπερτ Χάμπεκ, ο οποίος πρέπει να πείσει τη δύστροπη βάση του κόμματος να εγκρίνει την κυβερνητική συμφωνία στο εσωκομματικό δημοψήφισμα που διεξάγεται μέχρι τις αρχές Δεκεμβρίου. Η επιμέρους κριτική από μερίδα της νεολαίας των Πρασίνων δεν θα ακυρώσει τη δεύτερη – μετά τη συγκυβέρνηση με τον Γκέρχαρντ Σρέντερ – ευκαιρία που έχουν οι Οικολόγοι να καθορίσουν την πορεία της Γερμανίας.
Ακριβά εξαγόρασε ο Λίντνερ το υπουργείο Οικονομικών και έναντι των Σοσιαλδημοκρατών. Η αύξηση του κατώτατου εγγυημένου ωρομισθίου στα 12 ευρώ, από τα 8,5 ευρώ που ήταν όταν θεσπίστηκε το 2015, θα συμπαρασύρει και τις αποδοχές για 10 εκατ. εργαζομένους, υπολόγισε ο Σολτς. Ενα μεγάλο πρόγραμμα ενίσχυσης της προσφοράς κατοικίας αλλά και η εγγύηση των συντάξεων αποτυπώνουν την κοινωνική διάσταση της πολιτικής που θα ακολουθήσει ο πρώτος σε ομοσπονδιακό επίπεδο πολιτικός «σηματοδότης» στη Γερμανία.














