Η τρύπα στην άμυνα «καταπίνει» την επίθεση
Μπορεί να έχει ποιότητα στο εκτελεστικό κομμάτι, όμως η δυσλειτουργία {LF}στον κατασταλτικό τομέα δημιουργεί προβλήματα στην ΑΕΚ
Η ΑΕΚ απέτυχε να φύγει νικήτρια απέναντι στον Ολυμπιακό για ακόμα μια φορά. Το σερί που τρέχουν οι Ερυθρόλευκοι απέναντι στην Ενωση είναι εντυπωσιακό. Οι Κιτρινόμαυροι είχαν μια μεγάλη ευκαιρία προχθές που δεν την εκμεταλλεύτηκαν. Ο κόσμος ήταν μαζικά στο πλευρό τους, οι επιλογές του Αργύρη Γιαννίκη πολλές, όμως και πάλι η ΑΕΚ έφυγε από το γήπεδο απογοητευμένη.
Η «τρύπα» στα μετόπισθεν των Κιτρινόμαυρων παραμένει. Και όσο παραμένει, η ΑΕΚ δύσκολα θα μπορέσει να γίνει ανταγωνιστική. Τουλάχιστον στο επίπεδο που θέλει και περιμένει ο κόσμος της. Δηλαδή, να κυνηγήσει τον τίτλο στα ίσια. Ο απολογισμός της Ενωσης όσον αφορά στην αμυντική της λειτουργία είναι τραγικός.
Στις πρώτες μέρες της παρουσίας του Αργύρη Γιαννίκη αυτό το ζήτημα φάνηκε να διορθώνεται. Ομως όπως αποδείχθηκε η λύση δεν ήταν μόνιμη. Η ΑΕΚ έχει σοβαρά ζητήματα στα στημένα. Παρότι απέκτησε παίκτες με ικανότητα στο ψηλό παιχνίδι, το πρόβλημα παραμένει.
Η άμυνα της ΑΕΚ δουλεύτηκε το καλοκαίρι για να αποκτήσουν μονιμότητα οι Στάνκοβιτς, Βράνιες, Τζαβέλλας, Μισελέν και Χατζισαφί και πλέον οι τρεις τελευταίοι εξ αυτών είναι παγκίτες. Πολύ απότομα, όμως μόνο με ευεργετικά αποτελέσματα για το σύνολο. Ο Μήτογλου έχει μπει δυναμικά στην εξίσωση, είναι ένα ψηλό κορμί που μπορεί να βοηθήσει, όμως και αυτός στο ντέρμπι υστέρησε. Το πρόβλημα της ΑΕΚ δεν έχει να κάνει τόσο με τα πρόσωπα, όσο και με τη συνολική τακτική της ομάδας στο συγκεκριμένο κομμάτι. Η Ενωση επιτρέπει στους αντιπάλους της πολλές τελικές. Και αυτό κάποια στιγμή πληρώνεται. Σε κάποια ματς η τύχη ήταν μαζί της. Οπως για παράδειγμα σε εκείνο απέναντι στον Αρη. Δεν μπορεί όμως να βασίζεται μόνιμα σε αυτόν τον παράγοντα.
Δεν φτάνει ο Αραούχο
Ο Σέρχιο Αραούχο ήταν εκπληκτικός προχθές. Πέτυχε δύο πανέμορφα γκολ και ήταν μια μόνιμη πηγή κινδύνου για την άμυνα του Ολυμπιακού. Ο φετινός Αραούχο σκοράρει μέχρι στιγμής κατά μέσο όρο μία φορά ανά 3,3 τελικές προσπάθειες. Στη συγκεκριμένη κατηγορία ο «Τσίνο» βρίσκεται στη δεύτερη θέση πίσω από τον Καρλίτος του Παναθηναϊκού (που βέβαια εκτελεί και τα πέναλτι) ο οποίος σκοράρει μία φορά ανά 1,9 προσπάθειες. Για να υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης αναφέρουμε ότι ο Αραούχο του 2018 ήθελε κατά μέσο όρο 5 τελικές προσπάθειες για να βρει γκολ.
Κόντρα στον Ολυμπιακό, βέβαια, η προσφορά του στην ομάδα δεν ήταν μόνο τα δύο γκολ. Ηταν η συμμετοχή του στην πίεση των αντίπαλων αμυντικών σε κάθε φορά που οι φιλοξενούμενοι προσπάθησαν να βγάλουν την μπάλα από πίσω αλλά και ο πολύ υψηλός γενικός δείκτης που μαρτυρά το συνολικό πρόσημο της παρουσίας ενός ποδοσφαιριστή σε ένα ματς. Το 63% του Αραούχο στην παράμετρο των συνολικών επιτυχημένων ενεργειών του στο ντέρμπι ήταν η πιο υψηλή φετινή επίδοσή του.
Οταν μπλοκάρουν Τσούμπερ και Γκαρσία
Δύο παίκτες-κλειδιά για τη φετινή ΑΕΚ, οι Τσούμπερ και Γκαρσία, βρέθηκαν σε πολύ κακή βραδιά απέναντι στον Ολυμπιακό. Ιδίως ο δεύτερος. Ο Γιαννίκης τον χρησιμοποίησε αρχικά στα αριστερά, με τον Τσούμπερ να παίζει στα δεξιά, αλλά μετά το γρήγορο γκολ του Ολυμπιακού υπήρξε αλλαγή πλευρών και επιστροφή στα συνηθισμένα. Ωστόσο, καθ’ όλη τη διάρκεια του πρώτου μέρους ο τεχνικός της ΑΕΚ προσπάθησε να βάλει τον Γκαρσία στον αγώνα, αλλάζοντας 1-2 φορές θέση με τον Τσούμπερ, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Ο Ελβετός από την άλλη ήταν πιο κινητικός, όμως δεν του έβγαιναν οι φάσεις. Ούτε καν τα στημένα. Ηταν φανερό πως ο Πέδρο Μαρτίνς είχε επικεντρώσει πάνω του το αμυντικό πλάνο του και αυτό λειτούργησε, μιας και ο Τσούμπερ δεν απείλησε σχεδόν καθόλου τους Ερυθρόλευκους.














