Μια ζωή {LF}στο τρέξιμο

Από μικρός στο τρέξιμο (αλλά στην αρχή κλασικά όπως κάθε πιτσιρικάς πίσω από μια μπάλα) ήταν ο θριαμβευτής του Αυθεντικού Μαραθωνίου της Αθήνας την περασμένη Κυριακή.

Μάλιστα, ο Κώστας Γκελαούζος, δεν νίκησε απλώς (για 4η συνεχόμενη φορά την τελευταία πενταετία, καθώς πέρυσι η διοργάνωση δεν διεξήχθη λόγω κορωνοϊού), αλλά έγραψε ιστορία (με χρόνο 2 ωρ.16’49”) πετυχαίνοντας ένα όνειρο χρόνων να γίνει ο ταχύτερος Ελληνας στη διαδρομή και σπάζοντας το ρεκόρ του Νίκου Πολιά από το 2004!

Τέτοιες μέρες (αύριο έχει γενέθλια κλείνοντας τα 31) είχε γεννηθεί στις 21 Νοεμβρίου του 1990 στην Αμφισσα και το καμάρι της πόλης, ο Φωκικός, αποτελούσε την κυψέλη που τραβούσε όλα τα πιτσιρίκια με τη στρογγυλή θεά να τους μαγεύει όλους.

Η ταχύτητα του Κώστα ήταν μεγάλο προσόν και θα μπορούσε άνετα να παίξει επιθετικός χαφ (εκεί θα έκανε καριέρα όπως έλεγαν και οι προπονητές ποδοσφαίρου), ωστόσο ένας τραυματισμός στον ώμο τον κράτησε πίσω και ο πατέρας του Ιωάννης (που ήταν μάλιστα ποδοσφαιριστής και μαζί με τη μητέρα του Βασιλική αποτελούν τους βασικούς του… χορηγούς από τότε που έφυγε από την πόλη του το 2008 και ήρθε στην Αθήνα για να ασχοληθεί πιο επαγγελματικά με το τρέξιμο, όπως και έγινε) του είπε:

«Κώστα η μπάλα δεν είναι για σένα. Αρχισε να τρέχεις στους δρόμους» και έτσι γύρισε το… χαρτί στην πρώτη γυμνασίου.

Αρχισε να δοκιμάζει τις αποστάσεις από 1.500 μέχρι 10.000 μέτρα και τελικά κατέληξε στον αγαπημένο του Μαραθώνιο και δεν το μετάνιωσε. Αλλωστε, πρώτα κέρδισε σχολικό πρωτάθλημα στην 5η δημοτικού και μετά άρχισε να κλωτσάει την μπάλα, άρα…

Οταν έτρεξε πρώτη φορά στον Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας το 2016, χάζευε τις εικόνες και μάζευε παραστάσεις. Μπροστά στο «Χίλτον» ήταν πρώτος, αλλά όπως μας είχε πει σε παλαιότερη συνέντευξη στα «ΝΕΑ»: «Σε εκείνο το σημείο, με πέρασε ο Χριστόφορος Μερούσης και με κέρδισε. Εκεί κατάλαβα με τον πιο σκληρό τρόπο πόσο πρέπει να ελέγχεις τον ρυθμό σου και πόσο σημαντικό είναι αυτό το στοιχείο». Από τότε δεν έχασε ξανά,  κατακτώντας τον τίτλο του πρωταθλητή κάθε χρόνο (με εξαίρεση πέρυσι που δεν έγινε ο αγώνας) και εφέτος το… τερμάτισε σπάζοντας τα κοντέρ και περνώντας στην ιστορία ως ο ταχύτερος Ελληνας στη διαδρομή.  Από τους πρώτους που τον περίμεναν στον τερματισμό ήταν ο κάτοχος του προηγούμενου ρεκόρ, ο Νίκος Πολιάς,  για να τον συγχαρεί. Γεννάει τέτοια συναισθήματα και ιστορίες ο αθλητισμός.

Το όνειρο των Ολυμπιακών

Το τρέξιμο για αυτόν είναι χαρά, είναι η τόνωση της ψυχολογίας του, είναι τρόπος ζωής. Οπως έχει πει, δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο γούρι, αλλά θέλει να: «Φοράω πάντα κάτι καινούργιο σε κάθε μαραθώνιο. Ετσι νιώθω πως κάτι νέο ξεκινά, με βοηθάει στην ψυχολογία».

Από τα αγαπημένα του μέρη είναι το Μαρόκο το οποίο επισκέπτεται συχνά (έχει ιδανικό υψόμετρο) και έχει κάνει αρκετούς φίλους, όπως και το Βερολίνο τόσο για διακοπές όσο και για σημαντικές επιδόσεις που πετυχαίνει πάντα σε μαραθώνιους εκεί.

Αλλωστε, στο εξωτερικό έχει πετύχει την κορυφαία του επίδοση και μάλιστα με αυτό το 2ωρ. 14′.44” που έκανε στον διεθνή μαραθώνιο της Βαλένθια στις 6 Δεκεμβρίου 2020 έγινε ο 6ος κορυφαίος μαραθωνοδρόμος όλων των εποχών στην Ελλάδα.

Ενα από τα όνειρά του ήταν (και είναι) η συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες (και να ζήσει τη μαγεία στο Ολυμπιακό Χωριό) αλλά δυστυχώς στο Τόκιο δεν τα κατάφερε με τις πολλές αναβολές αγώνων λόγω κορωνοϊού να εξασφαλίσει τη συμμετοχή του μέσω του ranking.

Ομως ο αθλητής του Σταύρου Καρρέ δεν το βάζει κάτω και ήδη έχει βάλει πλώρη για το Παρίσι σε τρία χρόνια.

Η αγάπη του για το Τριφύλλι

Μπορεί με τον Φωκικό να μην έκανε επαγγελματική καριέρα στο ποδόσφαιρο, το οποίο όμως λατρεύει και… σκοράρει με την ομάδα της καρδιάς του τον σύλλογό του τον Παναθηναϊκό.

Σε κάθε αγώνα του, ιδιαίτερα στους Αυθεντικούς Μαραθώνιους της Αθήνας, φίλοι του Τριφυλλιού κάνουν εξέδρα για αυτόν σε διάφορα σημεία της διαδρομής (ιδιαίτερα σε μέρη όπου έχει και σύνδεσμο το Τριφύλλι) κάτι που του δίνει «φτερά στα πόδια» και όταν τερματίζει πάντα βγάζει μια μεγάλη σημαία του Παναθηναϊκού στους πανηγυρισμούς.

Το 2019 είχε μάλιστα και ντέρμπι Ολυμπιακού – Παναθηναϊκού εκείνη την Κυριακή και δεν πρόλαβε καν να κάνει αποθεραπεία και ξεκούραση, για να μη χάσει το ραντεβού των Αιωνίων.

Μπορεί να βγάζει ένταση στον αγώνα και στο τρέξιμό του, αλλά ο Κώστας Γκελαούζος είναι ήρεμη δύναμη έχοντας ως σύνθημα ζωής το: «Οσο πιο γρήγορα πας, τόσο πιο γρήγορα θα τελειώσεις».

Η καλή παρέα, η μουσική, οι ταινίες και οι σειρές είναι η καλύτερη συντροφιά για την απαραίτητη ξεκούραση και αποθεραπεία.

Ενα άλλο όνειρό του, που μας είχε αποκαλύψει στη συνέντευξη που μας είχε δώσει ήταν: «Να μπορούσα να ζήσω ως θεατής αλλά από κοντά τον άθλο του Σπύρου Λούη το 1896, να δω αυτό το μοναδικό επίτευγμα. Η ιστορικότητα του Μαραθωνίου της Αθήνας είναι αυτή που έλκει τόσο κόσμο και αν υπάρξουν οι υποδομές, η αύξηση των δρομέων θα είναι ραγδαία. Θα γίνει χαμός» μας είχε πει μετά τον τερματισμό του το 2019, που να ξέραμε τι θα ακολουθήσει…

Ομως ο ίδιος δεν το βάζει κάτω και το απέδειξε περίτρανα με το εφετινό του ρεκόρ και τη (νέα) νίκη του.