Η «Μέση Γη» στο Λονδίνο του 1960

Βρισκόμαστε στο 1967. Στους κύκλους των μουσικόφιλων αρχίζει να κυκλοφορεί πως στην ψυχεδελική σκηνή του Λονδίνου εμφανίστηκε μια νέα μπάντα – ένας απίθανος συνδυασμός μιας φολκ τραγουδίστριας, ενός μπλουζ μπασίστα, ενός τζαζ ντράμερ και ενός ηλεκτρικού κιθαρίστα. Αγνωστοι μεταξύ τους και με εντελώς διαφορετικές καταβολές, μαζί καταφέρνουν να κάνουν μαγικά.

Ακόμα και αν η μουσική δεν είναι στα άμεσα ενδιαφέροντά τους, είναι σίγουρο ότι θα απολαύσετε το νέο, φιλόδοξο, θορυβώδες και άκρως απολαυστικό ροκ εν ρολ μυθιστόρημα του Ντέιβιντ Μίτσελ «Utopia Avenue» (εκδόσεις Μεταίχμιο, μετάφραση Μαρία Ξυλούρη) που αφηγείται τη συναρπαστική ιστορία μιας φανταστικής βρετανικής ροκ μπάντας στο Λονδίνο του ’60. Στις σελίδες του αποτυπώνεται η διαδρομή της μπάντας – φανταστικής πάντα αλλά και τόσο κοντά στην πραγματικότητα της εποχής – από τα καταγώγια του Σόχο μέχρι την εμπορική επιτυχία, τον αποικισμό της στην αμερικανική Γη της Επαγγελίας, όταν το πολυθρύλητο καλοκαίρι της αγάπης μάς αποχαιρετούσε άπαξ διά παντός, για να δώσει τη θέση του σε κάτι λιγότερο φωτεινό.

Την περασμένη Δευτέρα ο συγγραφέας επικοινώνησε με τους φίλους του στην Ελλάδα, μέσω Διαδικτύου, στην εκδήλωση που διοργάνωσε το Public, συνομιλώντας  με τη μεταφράστριά του και συγγραφέα Μαρία Ξυλούρη. Σε κάποιο σημείο της συζήτησης λοιπόν ο Μίτσελ περιέγραψε το βιβλίο ως τη δική του «Μέση Γη», αναφερόμενος φυσικά στα βιβλία του Τόλκιν. Σημείωσε ότι στόχος του είναι το  φτιαγμένο από λέξεις μυθιστόρημα να εξερευνήσει τα δίχως λέξεις μυστήρια της μουσικής και την επίδρασή της στους ανθρώπους.

ΜΠΟΟΥΙ, ΚΟΕΝ, ΤΖΟΠΛΙΝ. Στη «Λεωφόρο της Ουτοπίας» εμφανίζονται το σύνθημα-τρόπος ζωής «sex, drugs & rock’n’roll», οι παγίδες της δόξας, καθώς και διάσημα είδωλα της ποπ / ροκ κουλτούρας και αισθητικής, όπως οι Ντέιβιντ Μπόουι, Λέοναρντ Κοέν, Τζάνις Τζόπλιν. Ο λογοτέχνης, ο οποίος θυμίζουμε έχει συγγράψει το μυθιστόρημα  «Ο άτλας του ουρανού», αποδείχθηκε παράλληλα ένας χαρισματικός συνομιλητής.

Στο ίδιο το μυθιστόρημα o Ντιν είναι στη χειρότερη στιγμή του: του κλέβουν τα χρήματά του, οπότε δεν έχει να πληρώσει το νοίκι του και η σπιτονοικοκυρά του τον πετάει στον δρόμο. Κερασάκι στην τούρτα η απόλυσή του από την παμπ όπου εργαζόταν. Δεν έχει να περιμένει βοήθεια από κανέναν και καθώς είναι έτοιμος να επιστρέψει στο Γκρέιβσεντ απ’ όπου κατάγεται (κάτι που δεν θέλει επ’ ουδενί) εμφανίζεται ξαφνικά μπροστά του ο Λέβον Φράνκλαντ. Επάγγελμα: μάνατζερ. Προσπαθεί να συνθέσει μια μπάντα και του προτείνει να τζαμάρει με τα υπόλοιπα υποψήφια μέλη: τον Γκριφ, παιδί της εργατικής τάξης, ντράμερ, και τον Γιάσπερ, ολλανδικής καταγωγής, κιθαρίστα, με συναισθηματική δυσλεξία. Την μπάντα συμπληρώνει αργότερα η Ελφ, πιανίστρια που έχει γνωρίσει σχετική επιτυχία ως μέλος ενός φολκ ντουέτου με τον φίλο της, τον Μπρους, που μόλις την παράτησε – και κάπως έτσι γεννιούνται οι Utopia Avenue. Οι τέσσερις αυτοί από αουτσάιντερ της ζωής αρχίζουν να ανεβαίνουν τα σκαλιά της δόξας και της επιτυχίας κάνοντας ένα λάθος: ξεχνούν ότι η πτώση μπορεί να είναι εκκωφαντική.