«Το μοντάζ είναι σαν το φουστάνι της νύφης»

Το 62ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης οδεύει σιγά – σιγά προς το τέλος του. Την Κυριακή 14/11 στις 19.00 στο Ολύμπιον της Πλ. Αριστοτέλους θα πραγματοποιηθεί η τελετή λήξης με την απονομή των βραβείων της διοργάνωσης. Παρουσιάστρια της τελετής λήξης θα είναι η Τζεφ Μοντάνα, καλλιτέχνις, ακτιβίστρια και ηθοποιός, η οποία φέτος συμμετέχει και στην κριτική επιτροπή του Βραβείου Mermaid που απονέμεται στην καλύτερη ταινία ΛΟΑΤΚΙ+ θεματικής που συμμετέχει στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ.

Εν τω μεταξύ, ένας τιμητικός Χρυσός Αλέξανδρος απονεμήθηκε προχθές, Τετάρτη, στη μοντέζ Δέσπω Μαρουλάκου στην Αποθήκη Γ’ του Λιμανιού. Οπως έχει ήδη αναφερθεί, το μεγάλο αφιέρωμα του φεστιβάλ εφέτος είναι το «Κόψε κάτι: Το μοντάζ και τα μυστικά του» μέσω του οποίου η διοργάνωση τιμά μια σημαντική κινηματογραφική τέχνη, η οποία όμως βρίσκεται συνήθως στο παρασκήνιο: το μοντάζ.

Η Δέσπω Μαρουλάκου δεν είναι μόνο μια από τις κορυφαίες μοντέζ στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου αλλά και μια από τις πρώτες. Δουλεύει από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 και έχει συνεργαστεί με σκηνοθέτες, όπως ο Σταύρος Τορνές, ο Κώστας Φέρρης, ο Κώστας Σφήκας, ο Χριστόφορος Χριστοφής, ο Λευτέρης Ξανθόπουλος, η Μαρία Γαβαλά και ο Κώστας Αριστόπουλος. Το 1993 κέρδισε το βραβείο Μοντάζ στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με την ταινία «Εναστρος Θόλος». «Το μοντάζ είναι η τελευταία εργασία από τα στάδια της ταινίας, οπότε πληρώνει όλο τον χαμένο χρόνο από ό,τι έχει προηγηθεί» είπε ανάμεσα σε άλλα η Δ. Μαρουλάκου. «Είναι, όπως λέω, σαν το φουστάνι της νύφης, έχει συγκεκριμένη ώρα και μέρα. Αυτές οι δυσκολίες, όμως, σου αφήνουν χαρά και σε καταξιώνουν απέναντι στον ίδιο σου τον εαυτό».

Πάντα την Τετάρτη και στο πλαίσιο του ιδίου αφιερώματος η αμερικανίδα μοντέζ και εικαστικός Κλερ Αθερτον παρέδωσε masterclass στην αίθουσα Παύλος Ζάννας εστιάζοντας κυρίως στην τριακονταετή συνεργασία της με τη βελγίδα πρωτοπόρο του σινεμά, Σαντάλ Ακερμάν. «Ποτέ δεν γνωρίζω πού θα φτάσω – και δεν χρειάζεται να γνωρίζω» είπε η Αθερτον. «Κι αυτή είναι μια αλήθεια που βρίσκει εφαρμογή και έξω από τα όρια του κινηματογράφου, στην καθημερινή ζωή και στην αποδοχή πως οι μυστηριώδεις κινήσεις της ζωής κρύβουν την ανθρώπινη ουσία». Αμφισβητώντας την ίδια τη λέξη «masterclass», δήλωσε ότι «δεν υπάρχουν αυθεντίες αλλά κι αν υπάρχουν, είναι σίγουρα όσοι συνεχώς αμφισβητούν τον εαυτό τους και είναι ανοιχτοί σε νέες ανακαλύψεις».

«ΛΟΥΓΚΕΡ». Σε ό,τι αφορά το ελληνικό πρόγραμμα, το φιλόδοξο οικογενειακό δράμα εποχής «Λούγκερ» που αρχίζει στην Κρήτη το 1958 και συνεχίζεται ως τη δεκαετία του 1980, σίγουρα προκαλεί το ενδιαφέρον. Με σταθερά βήματα, συγκεκριμένο στόχο και ένα εκλεκτό καστ (Τάσος Νούσιας, Γιωργής Τσουρής, Στεφανία Γουλιώτη, Ερρίκος Λίτσης κ.ά.) ο σκηνοθέτης Κώστας Χαραλάμπους («Βαμμένη κόκκινη κλωστή») ακολουθεί την πορεία μιας φτωχής εργατικής οικογένειας Κρητικών της εποχής του ’50 η οποία όσο ανέρχεται κοινωνικά και οικονομικά απασχολούμενη επιτυχημένα με το εμπόριο πετρελαίου, τόσο απομονώνεται για να καταλήξει στον πάτο της ηθικής διάβρωσης. Από τις 25 Νοεμβρίου το «Λούγκερ» θα παίζεται και εμπορικά στους κινηματογράφους σε διανομή της Odeon.