Η βολική λογική της αξιοπρεπούς ήττας

Το ματς με την Ισπανία δεν προκύπτει στις καλύτερες δυνατές συνθήκες. Από την Εθνική μας θα λείψουν οι παίκτες που τελευταία κάλυψαν (χωρίς τρομερή επιτυχία μάλιστα…) τις θέσεις των κεντρικών αμυντικών. Ο Χατζηδιάκος είναι τιμωρημένος και ο Μαυροπάνος είναι τραυματίας. Δεν αποκλείεται να δούμε ένα κεντρικό αμυντικό δίδυμο χωρίς πολλές εμπειρίες. Στις δοκιμές που γίνονται στον Αγιο Κοσμά δοκιμάζονται στις θέσεις των στόπερ ο Γούτας και ο Μήτογλου. Ο τελευταίος έφτασε στην Εθνική σε χρόνο-ρεκόρ – έπειτα από δύο ματς βασικός στην ΑΕΚ και ενώ στο τρίτο, κόντρα στον Αρη, αποβλήθηκε. Στην Ισπανία, όταν η Εθνική μας είχε κάνει την έκπληξη αποσπώντας μια ισοπαλία, είχε αγωνιστεί με τρεις κεντρικούς αμυντικούς. Να δούμε τι θα γίνει απόψε.

Αισιοδοξία

Πάντως η αισιοδοξία δεν λείπει και αυτό είναι ευχάριστο. Ακουγα χθες τον ομοσπονδιακό τεχνικό Τζον φαν ‘τ Σιπ να μιλάει στη συνέντευξη Τύπου για το σημερινό ματς: κι αυτός και ο Πέτρος Μάνταλος που εκπροσώπησε τους παίκτες ήταν βέβαιοι ότι θα δούμε κάτι σπουδαίο απόψε. «Είναι ένα ματς εξαιρετικής δυσκολίας. Κάθε παίκτης πρέπει να παίξει πάνω από τις δυνατότητές του. Εχουμε το σχέδιό μας, να είμαστε προετοιμασμένοι και συγκεντρωμένοι. Η Ισπανία είναι μια ομάδα που πιέζει συνέχεια, προσπαθεί να βρει το κενό για να χτυπήσει. Εμείς δείξαμε και στην Ισπανία, αλλά και κόντρα στη Σουηδία, πως μπορούμε να κάνουμε το παιχνίδι μας. Οπότε και αύριο θέλουμε να κάνουμε δύσκολο το βράδυ για τους Ισπανούς και να πάρουμε το καλύτερο δυνατό» είπε. Και πρόσθεσε: (…) «Πήραμε αποτέλεσμα στην Ισπανία, κερδίσαμε εδώ τη Σουηδία, παίξαμε καλά και στη Στοκχόλμη. Χωρίς πίστη δεν γίνεται τίποτα, έχουμε πλάνο. (…) Εμείς είμαστε απολύτως έτοιμοι. Γιατί όχι να μην μπορέσουμε να πάρουμε ένα καλό αποτέλεσμα». Εχει κανείς αντίρρηση σε όλα αυτά; Εγώ καμία.

Εξήγηση

Γιατί τα παρέθεσα; Για να τα θυμηθούμε μετά το ματς. Αν η Εθνική μας κάνει αποτέλεσμα, η δήλωση του προπονητή της θα είναι μια ωραία κατάθεση πίστης, που εν πολλοίς θα το εξηγεί.  Αν δεν κάνει αποτέλεσμα, έχω πραγματικά μεγάλη απορία να δω τι θα μας πει μετά. Αν πλάνο υπάρχει και υπάρχει και πίστη και υπάρχει και προετοιμασία και συγκέντρωση, τότε όλα αυτά θα είναι ο λόγος που θα ‘ρθει το πολυπόθητο αποτέλεσμα που μπορεί υπό προϋποθέσεις να δώσει και τη δεύτερη θέση στον όμιλο στην Εθνική μας. Αν όμως αποτέλεσμα δεν έρθει, ή όλα αυτά είναι λόγια του αέρα, ο Φαν ‘τ Σιπ θα πρέπει να μας εξηγήσει τι έφταιξε, παρ’ όλα αυτά τα ωραία…

Κίνητρα

Και η Εθνική μας και η Ισπανία έχουν μεγάλο κίνητρο. Εμείς έχουμε το κίνητρο της κατάληψης της δεύτερης θέσης που οδηγεί στα μπαράζ, ενώ οι Ισπανοί θέλουν τη νίκη για να πάνε μετά σε έναν τελικό με τη Σουηδία, να την κερδίσουν, να τερματίσουν πρώτοι και να πάρουν εισιτήριο για το Κατάρ χωρίς άλλες περιπέτειες. Θα ‘λεγε κανείς πως το κίνητρο των Ισπανών είναι πιο μεγάλο. Αλλά στο στρατόπεδο της Εθνικής μας υπάρχει και κάτι άλλο που μπορεί να παίξει ρόλο: το ματς είναι κριτήριο για την παραμονή του κόουτς. Αν η Εθνική μας κάνει αποτέλεσμα, ο Ολλανδός πιστεύω θα υπογράψει το νέο του συμβόλαιο στα αποδυτήρια, που λέει ο λόγος. Κι αν οι παίκτες θέλουν την παραμονή του, όσο λέγεται, θα πρέπει να κάνουν για τον Τζον ό,τι καλύτερο μπορούν.

Ηττα

Για να είμαι ωστόσο δίκαιος με την πραγματικότητα η Εθνική μας (και ο Φαν ‘τ Σιπ) παίζει για τρία αποτελέσματα: τη μεγάλη ιστορική νίκη, την τιμητική (αν και κομμάτι άχρηστη) ισοπαλία και την αξιοπρεπή ήττα. Αυτό το τελευταίο αποτέλεσμα έχει προστεθεί τα τελευταία χρόνια. Από τη στιγμή που η Εθνική μας δεν κατορθώνει να φτάνει στον στόχο της, γίνεται αμέσως θέμα συζήτησης το πώς και το γιατί δεν τα κατάφερε. Οι αξιοπρεπείς ήττες, όπως αυτή που η ομάδα έκανε στη Σουηδία πρόσφατα, βοηθάνε πολύ ώστε να προκύπτει ως συμπέρασμα ότι «υπάρχουν σημάδια πως όλα πάνε καλά», «υπάρχει πρόοδος», «πληρώνουμε την ατυχία» κ.λπ. Και με όλα αυτά όλοι χαίρονται. Και πορεύονται προς την επόμενη αποτυχία. Με τη λογική τού «εντάξει δεν έγινε και τίποτα»…

Καρδιοχτύπια

Στο τέλος των ευρωπαϊκών προκριματικών για το Μουντιάλ του Κατάρ θα υπάρχουν αρκετά καρδιοχτύπια. Για την ώρα έχουν προκριθεί μόνο η Γερμανία και η Δανία, ενώ είναι πολύ κοντά στο να το καταφέρουν η Γαλλία, η Αγγλία και το Βέλγιο: και οι τρεις ομάδες χρειάζονται μία νίκη για την πρωτιά στον όμιλό τους και έχουν αντιπάλους εύκολους μπροστά τους αυτή την αγωνιστική και μάλιστα εντός έδρας – οι Γάλλοι το Καζακστάν, οι Αγγλοι την Αλβανία και το Βέλγιο την Εσθονία. Ομως άλλοι πολλοί και σημαντικοί θα πρέπει να ιδρώσουν. Εισιτήρια πρόκρισης θα κριθούν στους «τελικούς» Ιταλία – Ελβετία, Πορτογαλία – Σερβία, Κροατία – Ρωσία, Ολλανδία – Νορβηγία και Ισπανία – Σουηδία. Αν δεν δουλέψει το σχέδιο του Φαν ‘τ Σιπ για το οποίο δηλώνει αισιόδοξος.

FIFA

Αυτή τη θεαματική εξέλιξη βλέπει η FIFA στα ευρωπαϊκά προκριματικά και ονειρεύεται διοργάνωση Μουντιάλ κάθε δύο χρόνια. Μην αμφιβάλλετε πως σε αυτές τις μεγάλες ποδοσφαιρικά χώρες αυτήν την εβδομάδα, στην οποία θα κριθούν συμμετοχές στο Μουντιάλ, υπάρχει πραγματικά ποδοσφαιρικός πυρετός. Οσα και να λέγονται για τη διοργάνωση του Κατάρ, που θα αναστατώσει τρομερά τα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα διότι θα είναι το πρώτο Μουντιάλ που θα γίνει στην καρδιά του χειμώνα, καμία χώρα με ποδοσφαιρική ιστορία και αξιοπρέπεια δεν θέλει να λείψει από αυτό. Τα κορόιδα οι Ευρωπαίοι την ωραία και βολική λογική της αξιοπρεπούς ήττας δεν την έχουν ανακαλύψει ακόμα: αυτοί από τις Εθνικές τους ζητάνε προκρίσεις δεν είναι σαν εμάς…

Ινφαντίνο

Θα γίνει το Μουντιάλ κάθε δύο χρόνια; Αμφιβάλλω πολύ. Στο τέλος ανάμεσα στη FIFA και στις άλλες ομοσπονδίες θα προκύψει ένας συμβιβασμός. Ωστόσο κάτι μου λέει πως ο καβγάς γίνεται για άλλον λόγο: για να δεχθεί η UEFA κυρίως τη διοργάνωση του περίφημου Παγκοσμίου Κυπέλλου των Συλλόγων, που ο Τζιάνι Ινφαντίνο επιθυμεί να γίνεται κάθε δύο χρόνια με τουλάχιστον είκοσι ομάδες παρούσες. Το έβαλε στην άκρη εξαιτίας της πανδημίας αλλά δεν το ξέχασε. Μια τέτοια διοργάνωση ίσως θαμπώσει λίγο τη λάμψη του Τσάμπιονς Λιγκ: αυτός είναι ο λόγος που η UEFA δεν το θέλει και προτιμά να συνεχιστεί το περίφημο Διηπειρωτικό Κύπελλο στο οποίο συμμετέχουν οι νικητές των διοργανώσεων των ηπείρων. Και το οποίο το κερδίζει κάθε χρόνο η κάτοχος του Τσάμπιονς Λιγκ παίζοντας δύο, τρία ματς με τα οποία ουδείς ασχολείται…