Ποιος φταίει για τους νεκρούς;

Εχει καιρό η κυβέρνηση να βγει και να μας πει πόσο καλά τα κατάφερε στη διαχείριση της πανδημίας, δεν συμφωνείτε; Ναι. Μέχρι πριν από λίγους μήνες βλέπαμε κάτι συγκριτικούς πίνακες που βάζαμε από κάτω ολόκληρο Βέλγιο (με Λουκάκου, Αζάρ, Ντε Μπρόινε, παρακαλώ), ανεβαίναμε κοντά στην κορυφή της επιτυχίας, μετά κερδίζαμε τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, ύστερα κάναμε σκορ κοντά στον μέσον όρο, μέχρι που σταματήσαμε να βλέπουμε πίνακες. Και τι να δούμε, δηλαδή; Δεν μπορεί να σταθεί πίνακας που να μετράει τις επιδόσεις στις χώρες των Βαλκανίων ή, πιο εμφατικά, στη Χερσόνησο του Αίμου – χάνουμε σίγουρα από τη Σλοβενία και την Κροατία. Είμαστε δεύτεροι σε θανάτους πίσω από τη Βουλγαρία. Και μάλλον εκεί θα μας βρει το τέλος της πανδημίας. Με μία μικρή ελληνική πόλη κάτω από το χώμα.

Εχει ευθύνες η κυβέρνηση; Ασφαλώς και έχει, αλλά όχι για τους λόγους που φαντάζεστε. Ευθύνεται για πλημμελή έλεγχο της εφαρμογής των μέτρων που θεσπίζει. Για να το πω απλά και επίκαιρα, τα καταστήματα που παραβιάζουν τα μέτρα έπρεπε να κατεδαφίζονται. Οπως στην ταινία. Να πηγαίνει ο Γιώργος ο Αρμένης με τον Ηλία και από δίπλα η Μαίρη η Μαράντη να τραγουδάει το «Θα πάρω φόρα». Και να συζητήσουμε και την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού σε Στρατό και Αστυνομία.

Ευθύνεται η αντιπολίτευση; Φυσικά. Μόνο που δεν έδωσε πλήρη πολιτική κάλυψη σε αρνητές και ψεκασμένους και σε όλο αυτό το λούμπεν στοιχείο που έδρασε με άλλα ρούχα στην περίοδο του αντιμνημονιακού «αγώνα».

Αλλά πάνω από όλα, αυτή η εικόνα αντικατοπτρίζει το έλλειμμα της Παιδείας που επιτρέπει στον ανορθολογισμό να εισχωρεί στη συλλογική συγκρότηση, συχνά θεωρώντας τον κομμάτι της εθνικής μας ταυτότητας. Το δράμα που βρίσκεται σε εξέλιξη στη Βόρεια Ελλάδα αυτό αποτυπώνει, το χάσμα ανάμεσα στη μόρφωση του λαού και στον πραγματικό κόσμο. Μαθαίνουμε στα παιδιά μας να κάνουν τον σταυρό τους, αλλά δεν τα διδάσκουμε να πλένουν καλά τα χέρια τους. Τα εκπαιδεύουμε με ιδέες και ιδανικά, αλλά δεν τους δείχνουμε πώς να σκέφτονται.

Οταν κλείσουν τα τζάκια

Τοποθετήστε το εθνικό ποσοστό ανεμβολίαστων δίπλα στα συμπεράσματα της συνόδου για το κλίμα στη Γλασκώβη. Τι σχέση έχουν; Τεράστια. Οι δράσεις για το κλίμα απαιτούν κοινωνική συναίνεση και καθολική συμμετοχή σε πρωτοβουλίες που, μέχρι χθες, έδειχναν, τουλάχιστον, εκκεντρικές. Πάρτε, λοιπόν, έναν αρνητή εμβολίου από τη Μακεδονία μας και ζητήστε του να αλλάξει ενεργειακό προφίλ ή να υιοθετήσει συνήθειες που τον ξεβολεύουν. Ποια, νομίζετε, ότι θα είναι η απάντησή του; Να το θυμηθείτε, στο μέλλον θα το δούμε και αυτό: η περιβαλλοντική επίδοση κάθε χώρας θα αντιστοιχεί στο μορφωτικό της επίπεδο, στη συγκρότηση και στο ορθολογικό προφίλ των πολιτών της. Φανταστείτε μόνο τι θα συμβεί όταν βγει η απόφαση για να σβήσουν και να κλείσουν τα τζάκια.

Καλώδιο υψηλής τάσης

Στο Black Mirror, στην εξαιρετική σειρά τεχνολογικής δυστοπίας του Netflix, υπάρχει ένα επεισόδιο όπου η εσχάτη των ποινών είναι να σε μπλοκάρουν όλοι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Να γίνεις πρακτικά αόρατος, να μην υπάρχεις. Στον πραγματικό κόσμο η ποινή εκτελείται με τον ακριβώς αντίθετο τρόπο. Σε μαθαίνουν όλοι. Και ασχολούνται μαζί σου άνθρωποι που αγνοούσαν ότι υπάρχεις. Συνέβη με τον χορογράφο (ή κάτι τέτοιο, τέλος πάντων) που αφού λοιδόρησε μια ευτραφή κοπέλα στο Ιnstagram, διαπομπεύτηκε σε τέτοιον βαθμό που κομμάτια από τις σάρκες του μοιράστηκαν σε κάθε οθόνη στο δίκτυο. Και τώρα κάποιοι αναρωτιούνται αν αυτό είναι σωστό και πώς θα μπορούσε να μετριαστεί. Δεν γίνεται. Είναι σαν να πιάνεις με τα χέρια σου ένα γυμνό καλώδιο υψηλής τάσης περιμένοντας να ζήσεις.