Ο Νιόπλιας νίκησε τον Γιοβάνοβιτς

Ηταν ένα κακό απόγευμα για τον Παναθηναϊκό, ήταν ένα κακό απόγευμα και για τον προπονητή του το χθεσινό με τον ΟΦΗ. Ενα απόγευμα που οι παίκτες δεν έβγαλαν τα στοιχεία που έδειξαν σε άλλα εντός έδρας παιχνίδια. Την επιθετικότητα, την ορμή, τη θέληση, το πάθος. Το να πηγαίνουν πρώτοι στην μπάλα και να… μασάνε σίδερα. Ευθύνονται, όμως, μόνο αυτοί; Οχι. Και δεν ευθύνονται γιατί για να βγάλεις φρεσκάδα πρέπει να είσαι… φρέσκος. Και οι παίκτες του Παναθηναϊκού δεν είναι φρέσκοι.

Το Σάββατο – Τετάρτη – Κυριακή δεν είναι συνηθισμένο για τους Πράσινους. Ο Γιοβάνοβιτς δεν θέλει να χαλάσει τη συνοχή της ομάδας, δεν είναι έτσι κι αλλιώς ο προπονητής που πηγαίνει σε πολλές αλλαγές, όμως εδώ το πράγμα… φωνάζει. Και αν κάνεις μία και μόνο αλλαγή έπειτα από δύο απαιτητικά παιχνίδια όπως αυτά σε Τρίπολη και Περιστέρι θα πρέπει και να περιμένεις αυτή την εικόνα που είχε ο Παναθηναϊκός στο γήπεδο απέναντι στους Κρητικούς. Δημιουργικά ανύπαρκτος, με λιγότερα τρεξίματα από τον αντίπαλο και χωρίς εμπνεύσεις.

O Νιόπλιας δεν είναι… χθεσινός στο ποδόσφαιρο. Η ομάδα του έχει μεγαλύτερη ποιότητα από τη μία νίκη που «γράφει» το κοντέρ έως τώρα, ωστόσο μέχρι να καταφέρει να βγάλει αυτή την ποιότητα ξέρει πως το πρώτο του μέλημα είναι να μαζέψει όσους περισσότερους βαθμούς μπορεί. Στη Λεωφόρο έκανε ό,τι ακριβώς είχε κάνει και στο «Κλεάνθης Βικελίδης» την πρώτη αγωνιστική. Εκλεισε καλά τους χώρους, «ντούμπλαρε» τα επιθετικά όπλα του αντιπάλου, δεν άφησε πεδίο δράσης στους γρήγορους ακραίους και στον Αλεξανδρόπουλο που μπορεί στην προσωπική ενέργεια να δημιουργήσει επικίνδυνες καταστάσεις. Η ισοπαλία είναι πρώτα απ’ όλα δικό του έργο. Είχε σχέδιο, είχε συγκεκριμένο πλάνο και «διάβασε» άριστα τον αντίπαλο. Αυτό το «διάβασμα» πρέπει να λύσει ο Γιοβάνοβιτς, που πλέον θα δει περισσότερες ομάδες να πηγαίνουν στη Λεωφόρο με «τακτική ΟΦΗ».