Πάλι νικά η ανομία

Το περιστατικό στο Καστράκι Καλαμπάκας, η βιαιοπραγία κατά του καθηγητή Πνευμονολογίας Θεόδωρου Βασιλακόπουλου από έναν εστιάτορα και τον γιο του, επειδή απαίτησε να τηρούνται οι κανόνες για την αντιμετώπιση της πανδημίας και να ελέγχονται τα πιστοποιητικά εμβολιασμού, είναι ενδεικτική της συστηματικής προσπάθειας των αντιεμβολιαστών να ακυρώσουν την ισχύ των νόμων. Κι η κυβέρνηση, υπό τον φόβο μήπως οι αντιεμβολιαστές οργανωθούν σε ένα μόρφωμα που θα μπορούσε να απειλήσει τις σημερινές ισορροπίες του πολιτικού συστήματος, μοιάζει να μη θέλει να εξαντλήσει τις δυνατότητές της στον εντοπισμό και, ιδίως, στην τιμωρία των παραβάσεων που εντοπίζει. Παραιτούμενη κι από τις πιο κραυγαλέες, όπως η προαναφερθείσα.

Αλλά αν δεν διαφυλαχτούν τα μέτρα και, κυρίως, αν πάψει να έχει νόημα η διάκριση εμβολιασμένων – ανεμβολίαστων, οι τελευταίοι θα πειστούν ότι έχουν δύναμη ενώ και οι εμβολιασμένοι δικαίως θα θεωρούν τους εαυτούς τους θύματα της πίστης τους στη νομιμότητα και της κοινωνικής τους ευαισθησίας.

Ετσι όμως δεν υπάρχει πολιτική για την πανδημία αλλά ένα πλαίσιο κρατικής αδυναμίας που κραυγάζει «ο σώζων εαυτόν σωθήτω». Και επιτρέπει στους παραβάτες, στους υποκινητές τους και σε όσους τους στηρίζουν να δηλητηριάζουν πολλαπλά τη χώρα.