Ενα κόμμα σε νέους δρόμους
Η προεκλογική εκστρατεία παίρνει νέα χαρακτηριστικά, ενώ το πολιτικό διακύβευμα για ενότητα γίνεται ακόμα πιο επιτακτικό

Η επόμενη μέρα έπειτα από μια απώλεια είναι πάντα δύσκολη, ακόμα και για τις πολιτικές οικογένειες. Ο πρόωρος θάνατος της Φώφης Γεννηματά επηρεάζει άμεσα την κούρσα διαδοχής της στο Κίνημα Αλλαγής, καθώς και μόνο η δική της παρουσία προεξοφλούσε πως δύσκολα η μάχη θα ξέφευγε από τον πολιτικό δρόμο που είχε πάρει. Χωρίς αυτή, η προεκλογική εκστρατεία παίρνει πλέον νέα χαρακτηριστικά, ενώ το πολιτικό διακύβευμα για ενότητα γίνεται ακόμα πιο επιτακτικό.
Το συναίσθημα που κυρίευσε στελέχη και ψηφοφόρους από τον χαμό της ενίσχυσε το ενδιαφέρον για τη νέα φάση στην οποία θα περάσει το κόμμα – δεν είναι λίγοι οι γνώστες του χώρου που διαπιστώνουν πως τα βλέμματα όλων, στη ΝΔ και στον ΣΥΡΙΖΑ, έχουν πέσει πάνω στο Κίνημα Αλλαγής: μπορεί ο επόμενος αρχηγός να λειτουργήσει ενοποιητικά; Και, κυρίως, θα δεσμευτεί με τον ίδιο απαρέγκλιτο τρόπο όπως η Γεννηματά στην αυτόνομη πορεία; Η συζήτηση για τον τρόπο με τον οποίο κάποιος υποψήφιος επιχειρεί να στρίψει αριστερά ή δεξιά είχε ξεκινήσει πριν από τα γεγονότα της περασμένης εβδομάδας και αναμένεται να συνεχιστεί στην πορεία για τις εκλογές – ωστόσο αναμένεται πιο ήπια από όσο ίσως θα ήταν σε άλλες συνθήκες, καθώς όλοι θα επιχειρήσουν να θεωρηθούν συνεχιστές της ενότητας που διακήρυττε η προηγούμενη πρόεδρος του κόμματος.
Οσον αφορά τα διαδικαστικά, η θεσμική λειτουργία του κόμματος διασφαλίζεται από τα κύρια όργανά του, το Πολιτικό Συμβούλιο και την Κεντρική Επιτροπή, ενώ ρόλο βασικού εκπροσώπου παίζει πλέον ο γραμματέας, Μανώλης Χριστοδουλάκης. Για τις περίπου σαράντα μέρες που απομένουν μέχρι τις εκλογές, δεν αναμένονται αλλαγές ως προς τη λειτουργία του. Στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, που συζητά τις επόμενες μέρες, το πιο πιθανό είναι ότι και εκεί θα επιλεγεί μια θεσμική λύση, στην οποία το κόμμα θα εκπροσωπείται από τους ήδη υπάρχοντες ρόλους του γραμματέα Βασίλη Κεγκέρογλου και του πρώτου εκπροσώπου, Κώστα Σκανδαλίδη.
Το ζήτημα που προκύπτει αφορά το ποιος θα προεδρεύει – και εκεί η πλευρά Λοβέρδου και η πλευρά Ανδρουλάκη κάνουν αναφορά στον Σκανδαλίδη, ενώ η πλευρά Παπανδρέου στον Κεγκέρογλου, θεωρώντας πως πρέπει να γίνει σαφές πως πρόκειται για μια θεσμική, προσωρινή λύση για τις μέρες που απομένουν μέχρι τις εκλογές.
Ολα δείχνουν πως αυτή η συζήτηση για την ΚΟ κρύβει από πίσω και μια συζήτηση περί αναβολής των εκλογών, που ωστόσο δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα. Αν ανοίξει θέμα ΚΟ, πάντως, και τεθεί θέμα εκλογών, τότε σίγουρα θα μιλάμε για το πρώτο ρήγμα στο ενωτικό αφήγημα που παρουσιάζεται, με τους τρεις κοινοβουλευτικούς υποψήφιους προέδρους να μπαίνουν στο παιχνίδι. Τέτοια διάθεση, ωστόσο, δεν διαφαίνεται -τουλάχιστον μέχρι τώρα. Ζήτημα αναβολής των εκλογών σ’ αυτή τη φάση θέτει μόνο ο Παύλος Χρηστίδης, που θεωρεί πως ο θάνατος της Γεννηματά αλλάζει τα δεδομένα και δεν επιτρέπει σε κανέναν τη διεξαγωγή μιας κανονικής προεκλογικής εκστρατείας. Στον αντίποδα βρίσκεται η στάση του Ανδρέα Λοβέρδου, που διαφωνεί εντελώς με οποιαδήποτε αναβολή, αλλά και ο Γιώργος Παπανδρέου. Στην καμπάνια του Νίκου Ανδρουλάκη θα αρχίσουν να συζητούν για το θέμα «από Δευτέρα», προς σεβασμό στη μνήμη της Γεννηματά, ενώ στα επιτελεία των άλλων υποψηφίων κανένας δεν φαίνεται να έχει διάθεση να ανοίξει μια τέτοια συζήτηση από μόνος του. Γεγονός είναι, πάντως, πως οι πιο πρόσφατες υποψηφιότητες χρειάζονται έτσι κι αλλιώς περισσότερο χρόνο, κάτι για το οποίο πλέον μπορούν να συζητήσουν. Αν πάντως συντρέχει λόγος αναβολής, αυτή θα είναι μόνο για τεχνικούς λόγους που έχουν να κάνουν με τα τάμπλετ.
Σε κάθε περίπτωση, όσοι διαφωνούν με την αναμονή τονίζουν πως μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδος όχι μόνο θα κάνει τον κόσμο να βαρεθεί, αλλά θα ενισχύσει το αίσθημα ανασφάλειας.













