Η μεγάλη προσφορά της Φώφης

Η μεγάλη προσφορά της Φώφης

Η Ελλάδα κηδεύει σήμερα τη Φώφη Γεννηματά, και το κλίμα της πανελλήνιας συγκίνησης για την αδόκητη απώλειά της ξεπερνάει κάθε προηγούμενο. Καθόμουν χθες το βράδυ και σκεφτόμουν, πέρα από την τραγική ειρωνεία της τύχης να φύγει με τον ίδιο τρόπο και στην ίδια πάνω-κάτω ηλικία κατά την οποία έφυγαν οι γονείς της, το αποτύπωμα που αφήνει η γυναίκα αυτή στην πολιτική ζωή της χώρας. Ολοι (και εννοώ οι πολιτικοί, οι σύντροφοι και οι φίλοι της) στέκονται στο πόσο γενναία στάθηκε απέναντι στη σκληρή μοίρα της. Οτι πάλεψε με τον καρκίνο ως την τελευταία στιγμή, όρθια, με αξιοπρέπεια και ασυνήθιστη για μια τέτοια πραγματικότητα περιφρόνηση για τον θάνατο. Μίλησαν επίσης για το πόσο ανθρώπινη ήταν, για το πόσο αγαπούσε τα παιδιά και ειδικά τα παιδιά χωρίς οικογένεια, ότι δούλευε κρυφά εθελόντρια για να βρουν παρηγοριά άνθρωποι που το είχαν ανάγκη.

Σωστά όλα αυτά, και την τιμούν. Αλλά η Φώφη πάνω από όλα ήταν πολιτικός. Φτιαγμένη από τη στόφα εκείνη του πολιτικού όντος που ό,τι κάνει υπακούει σε μια στρατηγική. Η δική της ήταν να διασώσει την παράταξη. Και θα το ξαναπώ: της αξίζουν εύσημα και της οφείλονται χάριτες που κατάφερε να μη διαλυθεί η Κεντροαριστερά. Αντιστάθηκε επιτυχώς στη λεηλασία του χώρου που επιχείρησε με μανία ο ΣΥΡΙΖΑ, κράτησε δυνάμεις στις εκλογές, έδωσε μάχες χαρακωμάτων και επέτυχε στο τέλος να κρατήσει όρθιο στα πόδια του τον χώρο. Εστω και αποδυναμωμένο.

Αυτό είναι μια τεράστια, μεγάλη προσφορά, και νομίζω ότι θα είναι το πρώτο που θα πρέπει να αναγνωρίσει ο διάδοχός της.

Η πανδημία φρέναρε τις παρελάσεις

Επιτέλους επικράτησε η κοινή λογική. Αυτή που σε κάθε ευκαιρία τονίζαμε – εγώ δηλαδή, αλλά πού και πού χρησιμοποιώ πληθυντικό για να φαινόμαστε πολλοί – από ημερών, ότι πρέπει να ματαιωθούν οι παρελάσεις στη Μακεδονία και στη Θράκη διότι «βράζει» ο κορωνοϊός και δεν υπάρχει λόγος να αυξηθούν τα κρούσματα. Σημειώναμε δε – πάλι εγώ ο ίδιος είμαι, αλλά το κάνω για να φαινόμαστε πολλοί – πως δεν πρόκειται να θιγεί στο παραμικρό το εθνικό φρόνημα των Μακεδόνων και των Θρακών της Βορείου Ελλάδος γενικά από τη μη πραγματοποίηση των παρελάσεων. Να το αφήσουμε για του χρόνου λοιπόν, να έχει συσσωρευτεί αρκετό «φρόνημα», και να το εμφανίσουμε σαν την καλή χαρά στην επέτειο του ’22, που θα το χρειαζόμαστε και περισσότερο, καθώς πλην των άλλων θα έχουμε να θυμηθούμε και τα 100 χρόνια από το εθνικό μας Βατερλό στη Μικρά Ασία.

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω αν έπιασαν τόπο όσα έγραφα, αν και μέσα μου δεν το πιστεύω. Οι πατριώτες (οι υπερ-πατριώτες για την ακρίβεια) της κυβέρνησης δεκάρα δεν δίνουν για τέτοιου είδους προσεγγίσεις. Εκείνοι άλλα έχουν στον νου τους. Η ουσία είναι – εκεί καταλήγω εν τέλει – ότι τη ματαίωση την επέβαλε η ίδια η πανδημία που δείχνει για τα καλά πια τα δόντια της.

Παγκόσμια πρωτοτυπία

Ο θρίαμβος της λογικής και η (επαν)εμφάνιση της ανοησίας. Φοιτητές και άλλοι, περισσότεροι ήταν οι «άλλοι», πραγματοποίησαν λέει πορεία διαμαρτυρίας στους κεντρικούς δρόμους της Θεσσαλονίκης κατά της λήψης… DNA από συλλαμβανομένους για έκνομες πράξεις. Κατά τους διαδηλωτές, που δεν ήταν παραπάνω από 100 (είναι μια ένδειξη και αυτό για το εύρος του κινήματος…), η λήψη DNA καταπατά τα ατομικά τους δικαιώματα και δεν μπορεί να εφαρμόζεται σε συλλαμβανομένους, διότι επίσης προσβάλλει τα δικαιώματά τους ως προσωπικοτήτων.

Είναι δε αυτή η πράξη των κρατικών οργάνων μια πράξη κατασταλτική ενάντια στον αγωνιζόμενο λαό και άλλα ηχηρά παρόμοια. Τρομερό…

Νομίζω ότι όπως και σε πολλά άλλα πράγματα, εκείνο που ξεχωρίζει είναι η υπερβολή και η αδυναμία να καταλάβουν μερικοί-μερικοί ότι αυτού του είδους οι διεκδικήσεις ενισχύουν την άποψη της κοινωνίας ότι «κάποιον λάκκο έχει η φάβα». Και μη θυμηθούμε πόσες φορές συλληφθέντες για τρομοκρατικές πράξεις αρνούνταν να δώσουν DNA στη λογική αυτή της καταπάτησης των ατομικών τους δικαιωμάτων – στην πράξη όμως γιατί φοβούνταν την ταυτοποίηση με άλλες «δράσεις» τους…

(Επίσης ας βρεθεί κάποιος να μας πει σε ποια χώρα της γης δεν χρησιμοποιείται η τεχνολογία του DNA προκειμένου να στοιχειοθετηθεί ένα έγκλημα…)

Λάθος χαρακτηρισμός

Στο καπάκι και οι πορείες που ξεκίνησαν, και προφανώς θα συνεχιστούν όλο το επόμενο δεκαπενθήμερο, μέχρι την επέτειο του Πολυτεχνείου, ως διαμαρτυρία για τον φόνο του νεαρού Ρομά στο Πέραμα. Βρέθηκα τυχαία στην οδό Πανεπιστημίου αργά το απόγευμα της Δευτέρας. Καμιά χιλιάδα διαδηλωτές που έκαναν το γνωστό δρομολόγιο Προπύλαια – Σύνταγμα – Βουλή – Πανεπιστημίου αισθάνθηκαν την ανάγκη να εκδηλώσουν την επαναστατικότητά τους κατά τη φάση της περάτωσης του δρομολογίου στην οδό Πανεπιστημίου. Σε χρόνο μηδέν επιτέθηκαν στους αστυνομικούς, οι οποίοι λόγω του όγκου τους είχαν την εντολή να τους οδηγήσουν σε μία ή δύο λωρίδες του δρόμου ώστε να συνεχιστεί, όσο γινόταν τέλος πάντων, η κυκλοφορία των αυτοκινήτων. Οι τύποι όμως ήθελαν να καταλάβουν ολόκληρο το οδόστρωμα του δρόμου. Τους συστήθηκε να μην το κάνουν, επέμειναν, και σε ελάχιστα λεπτά έγινε της κακομοίρας. Χθες διάβαζα στα μέσα που πρόσκεινται στον ΣΥΡΙΖΑ περί… απρόκλητης επίθεσης των αστυνομικών σε βάρος της ειρηνικής διαδήλωσης. Δεν ξέρω πού το είδαν, ειδικά αυτό το περί απρόκλητης επίθεσης, άλλα εγώ αυτό που είχα και δεν μπορεί να μου το διαψεύσει κανείς ήταν μια επίθεση κανονική κατά των αστυνομικών εν μέση οδώ και σε ώρα κυκλοφοριακής αιχμής – λίγο μετά τις 7.

Εντάξει, το καταλαβαίνω, πρέπει να συντηρηθεί το αφήγημα περί της αστυνομικής βίας, το οποίο επανακάμπτει μετά από εννιά μήνες, αλλά μη διαστρεβλώνονται και τα πραγματικά περιστατικά. Ας πουν κάτι άλλο, ότι ας πούμε η αστυνομία αντέδρασε με σκληρότητα στην επίθεση που δέχθηκε. Αλλά όχι «απρόκλητη» επίθεση, γιατί σε καμία περίπτωση δεν ήταν κάτι τέτοιο.

Οφείλουν απαντήσεις

Δεν θέλω να προδικάσω κάτι, ούτε να εκδώσω απόφαση, τη στιγμή που δεν το έχει πράξει ακόμη η Δικαιοσύνη, στην οποία έχει παραπεμφθεί ο 45χρονος καθηγητής από το Μοσχάτο που κατηγορείται για σεξουαλική παρενόχληση μιας μικρής μαθήτριας. Αλλά θα περίμενα από την ΟΛΜΕ, η οποία είναι εξαιρετικά ευαίσθητη σε θέματα δικαιωμάτων, να εκδώσει μια ανακοίνωση, όχι για το μέλος της και το αν έπραξε ό,τι κατηγορείται (φαντάζομαι ότι αυτό θα το κάνει αφού εκδοθεί απόφαση της Δικαιοσύνης), άλλα για τους συναδέλφους του. Ειδικότερα τους υπευθύνους του σχολείου, στους οποίους είχαν καταφύγει 3-4 μαθήτριες προκειμένου να καταγγείλουν τη σεξιστική συμπεριφορά του καθηγητή σε βάρος τους.

Η ειδησεογραφία αναφέρει ότι μετά τις καταγγελίες των κοριτσιών, η διεύθυνση του σχολείου λέει – αντιγράφω από τη σχετική είδηση – «προχώρησε σε συστάσεις προς τον 45χρονο καθηγητή, ο οποίος, όμως όπως φαίνεται δεν συμμορφώθηκε με αυτές»!!!

Το οποίον σημαίνει ότι η διεύθυνση γνώριζε, προφανώς γνώριζαν και άλλοι συνάδελφοί του στο σχολείο, ότι ο τύπος αυτός είχε μια προβληματική συμπεριφορά απέναντι στα παιδιά, άλλα αντί να τον απομακρύνουν από τις τάξεις, τον άφησαν να συνεχίσει τη δραστηριότητά του. Ερωτώ λοιπόν τη διοίκηση της ΟΛΜΕ: είναι αυτή μια σοβαρή αντιμετώπιση από μέλη της μιας κατάστασης η οποία ξεφεύγει από κάθε όριο; Τι θα πει έγιναν συστάσεις; Εδώ δεν έχει θέση καμία συναδελφική αλληλεγγύη. Εδώ έχει θέση και αρμοδιότητα ο εισαγγελέας. Γιατί λοιπόν δεν έγινε καταγγελία στις Αρχές από την πρώτη στιγμή σε βάρος του καθηγητή; Η ΟΛΜΕ και τα μέλη της οφείλουν απαντήσεις…