«Η τέχνη πρέπει να παίρνει θέση»

Το «Ολη η γη μια φωτιά» είναι ένα καινούργιο τραγούδι το οποίο η Πολυξένη Καράκογλου δεν συμπεριέλαβε στον δίσκο «Σημεία στίξης» που κυκλοφόρησε πρόσφατα και εξηγεί τον λόγο: «Με κακοποιημένο το συναίσθημα μετά από αυτή τη χρονιά και ακόμα πιο συγκεκριμένα από αυτό το καλοκαίρι, με τις πυρκαγιές να καίνε για μέρες την Ελλάδα από άκρη σε άκρη, έγραψα αυτό το τραγούδι θέλοντας να μιλήσω για όλα αυτά που μας πνίγουν αλλά ανεχόμαστε χωρίς να γνωρίζουμε το γιατί. Θέλησα να το κυκλοφορήσω, και είναι κάτι τελείως διαφορετικό από τον δίσκο μου. Είναι μια ωδή στην πραγματικότητά μας. Αναζητώ τις αιτίες, καταθέτω ένα κομμάτι των σκέψεών μου και ζητάω να γίνουμε περισσότεροι».

Κάτω από αυτές τις σκέψεις και με αυτό το συναισθηματικό βάρος δημιούργησε τη νέα δισκογραφική της δουλειά κατά την περίοδο της καραντίνας. Για τη νεαρή τραγουδοποιό στις ιδιαίτερες συνθήκες υπάρχει ένα θετικό στοιχείο, μια παράμετρος που δεν είναι ορατή, αλλά λειτούργησε ενθαρρυντικά για τους καλλιτέχνες. «Εχει να κάνει και με την τέχνη αλλά κυρίως με την επικοινωνία των καλλιτεχνών μεταξύ τους. Σε αυτές τις συνθήκες, όπου ξαφνικά μείναμε μετέωροι να περιμένουμε τι μέλλει γενέσθαι για τον κλάδο μας, μιλήσαμε μεταξύ μας, συντονιστήκαμε και αλληλεπιδράσαμε. Από αυτό το γεγονός προέκυψαν και καινούργια τραγούδια αλλά και καινούργιες μουσικές συμπράξεις και φιλίες. Σε κάθε τι δύσκολο προκύπτει πάντα και κάτι όμορφο, έτσι δεν είναι; Ενα πράγμα που πιστεύω ότι μάθαμε όλοι οι καλλιτέχνες είναι πως πρέπει η τέχνη να παίρνει θέση και να υπάρχει σαν αντίλογος στα κακώς κείμενα της πραγματικότητάς μας. Οπότε ναι, αλλάζει με όμορφα βήματα προς το καλύτερο».

Πόσο δύσκολο ήταν για εκείνη να βρει έμπνευση σε μια περίοδο όπου βρισκόταν σε παύση; «Η αλήθεια είναι πως η πρώτη καραντίνα μάς βρήκε με ένα μεγάλο κομμάτι του υλικού έτοιμο και με σχέδια για να μπούμε στη διαδικασία του στούντιο. Στην αρχή όλοι μουδιάσαμε λίγο αλλά πολύ γρήγορα καταλάβαμε πως δεν επρόκειτο για έναν μήνα παύσης αλλά για μια πολύ πιο ουσιαστική κατάσταση και ευτυχώς συνεχίσαμε να δημιουργούμε, μπορώ να πω με περισσότερο πείσμα από πριν. Πιστεύω ότι ένας από τους βασικούς λόγους που τη βγάλαμε καθαρή κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού ήταν ότι υπήρξαμε σε επαφή με την τέχνη μας και παραγωγικοί». Ετσι δημιουργήθηκε το «Σημείο στίξης», τίτλο που επέλεξε διότι «σημεία στίξης είναι οι χρωματισμοί του γραπτού λόγου, ο τρόπος που η ομιλία μεταφέρεται στο χαρτί. Με αυτόν τον τίτλο προϊδεάζουμε τον κόσμο που θα ακούσει τα τραγούδια μας για τα διάφορα χρώματα που υπάρχουν στο άλμπουμ».

Τα τραγούδια της Πολυξένης Καράκογλου αφηγούνται, όπως λέει, ιστορίες δεμένες μεταξύ τους με το πέπλο της ζωής «την πορεία ενός ανθρώπου στην αρένα γεμάτη με σημεία στίξης, χρώματα και βήματα. Ξεκινώντας με το πρώτο βήμα όπου συστήνεται, μέχρι τη στιγμή που αφηγείται πια ιστορίες σε έναν νέο άνθρωπο που είναι έτοιμος να γνωρίσει τον κόσμο».