Ο Ροντρίγκες και οι εικόνες από το μέλλον

Νίκη από εκείνες που ζυγίζουν… έξι βαθμούς στην οικονομία του πρωταθλήματος. Και σχεδόν για μια ώρα, Ολυμπιακός απευθείας από τη φιλοδοξία του Πέδρο Μαρτίνς για την «εικόνα» της season 4. Σε εξαιρετικό συγχρονισμό. Πιθανότατα την κατάλληλη στιγμή. Σε ένα ντέρμπι «κεκλεισμένων των θυρών» που ήδη σχημάτισε ένα ενδιαφέρον Super League δεδικασμένο.

Είναι στο +4 πλέον οι Ερυθρόλευκοι από τον ΠΑΟΚ, από το βράδυ της Κυριακής. Και προφανώς φιλοδοξούν να κάνουν σωστά και τα δύο επόμενα βήματα πριν από τη νέα «εθνική διακοπή». Στα ματς με τον Παναιτωλικό το Σάββατο στο Αγρίνιο, και με τον Ιωνικό (7/11) στο Καραϊσκάκη. Θα μπουν πρώτοι στο επόμενο «τούνελ» με αυτή τη συνθήκη. Και θα είναι πλέον πολύ κοντά στον πρώτο «μικρό» Super League στόχο της σεζόν. Στον έλεγχο του βαθμολογικού πίνακα όσο θα εξελίσσονται ταυτόχρονα και οι μάχες του Europa League. Οσο δηλαδή εκείνοι θα πρέπει να τα βγάζουν πέρα με έναν «συντελεστή δυσκολίας» πολύ υψηλότερο από τον εγχώριο ανταγωνισμό.

Το προνόμιο της κανονικότητας
Η εβδομάδα που ξεκίνησε χθες είναι μόλις η πρώτη που ο Ολυμπιακός δεν έχει στο καλεντάρι του τρία ματς. Που αγωνίστηκε Κυριακή και η επόμενη αποστολή του είναι Σάββατο. Μια εβδομάδα που θα μπορεί να κυλήσει φυσιολογικά. Με τον Πέδρο Μαρτίνς και τους συνεργάτες του να μπορούν να δώσουν χρόνο ξεκούρασης στους ποδοσφαιριστές (η χθεσινή ήταν μέρα ρεπό) αλλά και να προετοιμάσουν την ομάδα για το επόμενο παιχνίδι μέσα από μια σειρά «κανονικών» προπονήσεων. Είναι προνόμιο αυτό και ας μην του φαίνεται. Ειδικά σε μια ομάδα όπως ο πρωταθλητής που ακόμη «βάζει» πρόσωπα και δεδομένα στο νέο αγωνιστικό προφίλ του. Το παράδειγμα του Γκάρι Ροντρίγκες είναι το πλέον χαρακτηριστικό: Κλειδί της Κυριακής ο winger από το Πράσινο Ακρωτήρι. Μόλις στην πρώτη του συμμετοχή στην 11άδα.

Ηρθε και τον… άλλαξε
Η δική του παρουσία τοποθέτησε το κομμάτι που έλειπε στο παζλ της επιθετικής εικόνας. Εκείνος που ζήτησε και πήρε την μπάλα από τον δεξιό διάδρομο. Που συνεργάστηκε εξαιρετικά με τον Κένι Λαλά, στο μάλλον καλύτερο φετινό ματς του γάλλου μπακ. Που άνοιξε τους χώρους στον Γιώργο Μασούρα και τον Αγκιμπού Καμαρά να πατήσουν στην αντίπαλη περιοχή: Συμπτωματικά οι δύο σκόρερ του Ολυμπιακού στο ντέρμπι. Σε ματς που ο σέντερ φορ (Γιουσέφ Ελ Αραμπί) είχε και δύο δοκάρια. Ξεκινώντας από τον δεξιό «ασβέστη» ο Ροντρίγκες ανάγκαζε την άμυνα του ΠΑΟΚ να χρησιμοποιεί όλο το πλάτος του γηπέδου. Αυτή η λεπτομέρεια είναι που άνοιξε τις «αποστάσεις». Που έκανε πολύ πιο δύσκολες τις «συνεργασίες» των αμυντικών του Δικεφάλου. Που έφερε λάθη και ευκαιρίες για επιθετικό transition. Ενας winger που κάθε επαφή του με την μπάλα, και κάθε προσπάθειά του στο «ένας με ένας» ήταν αυτομάτως «συναγερμός». Που τροφοδοτούνταν διαρκώς από τα στόπερ – ο Παπ Αμπού Σισέ έκανε θραύση σε αυτό στο πρώτο ημίχρονο – και που άμεσα έβαζε τον Ολυμπιακό σε τροχιά.

Ο τραυματισμός και η εξήγηση
Το πώς λειτούργησαν οι Ερυθρόλευκοι στο ημίχρονο με τον Ροντρίγκες στο γήπεδο και το πώς ανταποκρίθηκαν δίχως αυτόν ίσως εξηγεί σε μεγάλο βαθμό – μαζί με τον αυτονόητο παράγοντα της κούρασης από τα διαδοχικά ματς – και τη διαφορά που είχε η απόδοσή τους. «Ο Γκάρι βγήκε γιατί είχε έναν πόνο έπειτα από μία σύγκρουση. Θα εκτιμηθεί η κατάστασή του» εξήγησε ο Πέδρο Μαρτίνς. Και ήδη από χθες έγινε επίσημα γνωστό ότι δεν υπάρχει κάποια θλάση, αλλά ένα χτύπημα που θα τον ταλαιπωρήσει για 2-3 μέρες. Η ουσία όμως είναι αλλού. Στο γεγονός ότι ο Ολυμπιακός ακόμη «βάζει» στοιχεία και πρόσωπα στο παιχνίδι του. Οτι δεν έχει φτάσει στην «τελική» μορφή του. Μια ομάδα που μόνο αυτό το καλοκαίρι πρόσθεσε στο ρόστερ τον Χένρι Ονιεκούρου, τον Αγκιμπού Καμαρά, τον Ρόνι Λόπες, τον Τόμας Βατσλίκ, τον Πιερ Κούντε, τον Τικίνιο Σοάρες, τον Γκάρι Ροντρίγκες, τον Μίχαλ Καρμπόβνικ κ.λπ. με τη φιλοδοξία να τους εντάξει στον βασικό κύκλο του rotation.

Να τους προσθέσει στον ισχυρό κορμό. Να σχηματίσει μια νέα αγωνιστική version. Δεν είναι απλό όλο αυτό γενικώς. Δεν είναι και ειδικώς, όταν παίζεις κάθε τρεις ημέρες. Οταν δεν έχει δικαίωμα ούτε… σε κανονική προπόνηση από τη μια αγωνιστική υποχρέωση στην άλλη. Οταν για παράδειγμα μόλις προχθές καταγράφηκε το πρώτο πραγματικό καλό ματς του Γιαν Εμβιλά έπειτα από ένα τρίμηνο με ατυχίες και μικροτραυματισμούς που τον έβγαλαν εκτός ρυθμού. Και όταν η πίεση για κάθε αποτέλεσμα «ξεχωριστά» αγγίζει το ταβάνι. Εντός και εκτός συνόρων…