Εριξε… κόκκινο στη νύχτα

Μια κανονική ποδοσφαιρική παράσταση που έως το 51′ χώρεσε δύο γκολ και τρία δοκάρια. Δύο συνήθεις ύποπτοι (Αγκιμπού Καμαρά 22′, Μασούρας 31′) που όπως φαίνεται έχουν βαλθεί να γίνουν συνεταιράκια σε περιβάλλον Super League και φόντο ερυθρόλευκο. Και ο x-factor Γκάρι Ροντρίγκες που μόλις ήρθε, «φωνάζοντας» πως μπορεί να κάνει τη διαφορά. Τα μεγάλα γράμματα του χθεσινού ντέρμπι στο «κεκλεισμένων των θυρών» Γ. Καραϊσκάκης. Στη νίκη του Ολυμπιακού επί του ΠΑΟΚ (2-1) που νωρίς νωρίς σχηματίζει μια πρώτη βαθμολογική διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες που έχουν πάρει όλους τους «ελληνικούς» τίτλους της τελευταίας τριετίας. Στο +4 πλέον η ομάδα του Πέδρο Μαρτίνς από εκείνη του Ραζβάν Λουτσέσκου.

Σπουδαία επικράτηση για τους Πειραιώτες σε ένα ματς που την περισσότερη ώρα στο γήπεδο έμοιαζε να το δίνουν… δίχως αντίπαλο. Απόλυτοι κυρίαρχοι έως το 58′ που ο ΠΑΟΚ έβγαλε τα πρώτα σημάδια αντίδρασης. Τόσο.. μόνοι που το – έως εκείνη την ώρα – 2-0 έμοιαζε μικρό για να αποτυπώσει την εικόνα. Θα ήταν σαφώς μεγαλύτερο αν δύο φορές στην ίδια φάση (29′) ο Γιουσέφ Ελ Αραμπί δεν σημάδευε δοκάρι (για την ακρίβεια στο πρώτο σουτ υπάρχει η καθοριστική παρέμβαση του Αλέξανδρου Πασχαλάκη). Αν δεν έβρισκε… δοκάρι και το σουτ του Αγκιμπού (51′) σε μια φάση που θα μπορούσε όχι μόνο να «λήξει» τη βραδιά μια ώρα αρχύτερα αλλά και να στήσει σκηνικό θριάμβου για τους πρωταθλητές. Ή ακόμη αν ο Γκάρι Ροντρίγκες είχε «δυνάμεις» για να αγωνιστεί παραπάνω από ένα 45άλεπτο. Στοίχισε η – προφανώς αναγκαστική – αντικατάστασή του. Και μάλιστα συνολικά στην εικόνα των Ερυθρόλευκων. Ου μην και της αναμέτρησης.

Με Γκάρι και σχέδιο

Φαινόταν από μακριά πως ο Πέδρο Μαρτίνς «ετοίμαζε» για αυτό το ντέρμπι τον winger από το Πράσινο Ακρωτήρι. Οχι μόνο βρέθηκε στην εντεκάδα του Ολυμπιακού, αλλά και από τον δεξιό διάδρομο έγινε πηγή ενέργειας και δημιουργίας για τον πρωταθλητή Ελλάδας στη «ραψωδία» του πρώτου ημιχρόνου. Του έκλεψε τη δόξα ο Αγκιμπού Καμαρά βεβαίως με γκολ και ασίστ (στο 2-0 του Μασούρα). Δεν ήταν μόνος του όμως ο «μικρός». Ο Ολυμπιακός του πρώτου ημιχρόνου είχε σχέδιο στην επίθεση. Και όλα τα όπλα του γεμάτα. Ο Ροντρίγκες από δεξιά, με τον Λαλά να τον ακολουθεί, να βγαίνει και να δίνει επιθετικό στίγμα (έχασε μια καλή ευκαιρία στο 39′). Ο Μασούρας από αριστερά να συγκλίνει και να πατά στην περιοχή σαν δεύτερος επιθετικός, με τον Ρέαμπτσιουκ όποτε χρειάζεται να προσφέρει επιθετικό πλάτος.  Ο Αγκιμπού να ανεβάζει την πίεση πίσω από τον Γιουσέφ Ελ Αραμπί και να «σημαδεύει» τα εύκολα λάθη του Αντερσον Εσίτι που με την μπάλα στα πόδια ήταν «στόχος» για το ερυθρόλευκο transition. Αφησε ο Πέδρο Μαρτίνς τον ΠΑΟΚ να έχει την κατοχή. Ζήτησε από τους στόπερ του να ψάχνουν διαγώνια τους wingers (στο πρώτο ημίχρονο έγινε τουλάχιστον τέσσερις φορές μια τέτοια μεγάλη μπαλιά από τον Σισέ προς τον δεξιό διάδρομο του Ροντρίγκες). Και τα άλλα τα έφερε το ποδόσφαιρο: 8-1 τελικές για τον Ολυμπιακό του πρώτου ημιχρόνου.

Ξύπνησε αργά

Και ο Δικέφαλος του Βορρά; Με εντελώς λανθασμένη προσέγγιση στο αρχικό του σχέδιο. Εως το 58′ που το δοκάρι του Γιάννη Μιχαηλίδη έδωσε θάρρος στους φιλοξενούμενους, ο κυπελλούχος δεν είχε… σχεδόν τίποτα στο ενεργητικό του. Αντε ένα σουτ του Σβαμπ (35′). Εβαλε σε εκείνο το σημείο (59′) ο Ραζβάν Λουτσέσκου επί της ουσίας μια… άλλη ομάδα στο γήπεδο: Είχε περάσει ο Ελ Καντουρί από το 46′. Μπήκαν Σφιντέρσκι, Μίτριτσα και Βιεϊρίνια μαζί για να δημιουργήσουν ένα άλλο «σκηνικό» παιχνιδιού σε ένα σημείο που ο Ολυμπιακός προφανώς και έδωσε χώρο στον αντίπαλο. Και στο 80′ – σε μια φάση που βεβαίως ξεκινά από καθαρό φάουλ του Βιεϊρίνια στον Μπουχαλάκη – βρήκε τον δρόμο για τα δίχτυα με τον Μουργκ. Τέτοια ματς όμως δεν «γυρίζουν» με αυτόν τον τρόπο. Και τόσο αργά. Στα ντέρμπι δεν γίνεται να παίζεις με… το ζόρι μισή ώρα. Μεταξύ μας δεν θα ήταν και ποδοσφαιρικά δίκαιο να γυρίσουν κοιτάζοντας τη μεγάλη εικόνα. Ο Ολυμπιακός το άξιζε. Και το πήρε.