Φερετζές

Ομολογώ ότι δεν ξέρω τι είναι, ούτε πώς ορίζεται η «προοδευτική διακυβέρνηση».

Εγώ ξέρω ότι μια διακυβέρνηση μπορεί να είναι καλή ή κακή, αποτελεσματική ή αναποτελεσματική, εκσυγχρονιστική ή αναχρονιστική, μεταρρυθμιστική ή λαϊκίστικη, έντιμη ή ανέντιμη.

Οταν (ας πούμε) ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έβαζε τη χώρα στην ΕΟΚ και ο Κ. Σημίτης στην ΟΝΕ, έκαναν κάτι «συντηρητικό» ή κάτι «προοδευτικό»;

Οταν μια χώρα έχει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και νοικοκυρεμένα οικονομικά, είναι «συντηρητική» ή «προοδευτική»;

Οταν έχει καλά σχολεία και κορυφαία πανεπιστήμια, αυτό είναι «συντηρητικό» ή «προοδευτικό»;

Οταν αντιθέτως μια χώρα χρεοκοπεί, πώς χρεοκοπεί; Υπάρχει «συντηρητική» και «προοδευτική» χρεοκοπία;

Οταν δημιουργήθηκε το τραπεζικό σύστημα επί ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, ήταν «συντηρητικό»; Κι όταν ο Βαρουφάκης έκλεισε τις τράπεζες ήταν «προοδευτικό»;

Φυσικά τίποτα από αυτά δεν ισχύει. Η «προοδευτική διακυβέρνηση» δεν είναι παρά ένα νταραβέρι που διακινούν διάφοροι νταραβεριτζήδες της εξουσίας.

Υποπτο, λέει ο Λοβέρδος. Τυχοδιωκτικό, λέω εγώ.

Διότι (για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους) η υποτιθέμενη «προοδευτική διακυβέρνηση» δεν είναι παρά ο φερετζές του ΣΥΡΙΖΑ. Να μαζευτούμε οι «προοδευτικοί» να κυβερνήσουμε.

Ποιοι είναι αυτοί; Οσοι διατίθενται στο κατάστημα. Η Σάρα, η Μάρα και οι φίλες τους.

Για να είμαστε δίκαιοι, ο φερετζές αποτελεί επιλογή που συμφέρει τον ΣΥΡΙΖΑ και μπράβο του. Τι τον νοιάζει με ποιον θα κυβερνήσει, αρκεί να κυβερνήσει.

Πριν με τον Καμμένο και την Κουντουρά. Αύριο με τον Παπανδρέου και τον Βαρουφάκη. Τα υπουργεία είναι το θέμα. Τα πρόσωπα έπονται.

Γιατί όμως ο φερετζές του ΣΥΡΙΖΑ να συμφέρει και άλλους;

Ενδεχομένως κάποιοι επικαλούνται μια δήθεν «προοδευτική διακυβέρνηση» για να «τρουπώσουν» στην οποιαδήποτε διακυβέρνηση.

Σίγουρα όμως δεν συμφέρει μερικές δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι που καλούνται να ψηφίσουν (στο ΚΙΝΑΛ σήμερα, στις εκλογές αύριο) χωρίς να ξέρουν τι θα ψωνίσουν.

Και κινδυνεύουν να ψηφίζουν (ας πούμε) Γιώργο και να ψωνίζουν Αλέξη με Βαρουφάκη ή να διαλέγουν Χάρη και να βγαίνει Μαριλίζα με Σκουρλέτη.

Εδώ ο φερετζές καταντάει παπατζιλίκι.

Γι’ αυτό λοιπόν χρειάζονται ανοιχτά χαρτιά και γλώσσα της αλήθειας.

Θέλεις Τσίπρα και Βαρουφάκη; Δικαίωμά σου. Αλλά πες το πριν σε ψηφίσουμε.

Δεν θέλεις Τσίπρα και Βαρουφάκη; Δικαίωμά σου επίσης. Αλλά πες το να ξέρουμε.

Ο,τι θέλει ο καθένας να το βάλει έντιμα στο τραπέζι. Σε δημοκρατία ζούμε κι όλες οι επιλογές είναι θεμιτές. Αρκεί να διατυπώνονται ανοιχτά κι ειλικρινά. Χωρίς «προοδευτικούς» φερετζέδες.

Διότι οι φερετζέδες είναι για τις χανούμισσες. Και τα παπατζιλίκια για τους παπατζήδες.