Ο διαιτητής – τροχονόμος που άλλαξε την ιστορία

Αποχωρώντας από το Γουέμπλεϊ εκείνο το απόγευμα της 23 Ιουλίου, ο Κεν Αστον (που έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα στις 23 Οκτωβρίου 2001) ήταν ιδιαίτερα προβληματισμένος.

Ο άγγλος ρέφερι, ως θεατής είχε παρακολουθήσει τον προημιτελικό Αγγλίας – Αργεντινής (1-0) όπου οι Νοτιοαμερικάνοι χτυπούσαν αλύπητα και ο τεχνικός των Αγγλων Σερ Αλφ Ράμσεϊ τους χαρακτήρισε ζώα!

Πλησιάζοντας σε ένα φανάρι με το αυτοκίνητό του έκοψε στο κίτρινο και σταμάτησε στο κόκκινο.

Μόλις άναψε το πράσινο δεν ξεκίνησε αμέσως γιατί απλά εκείνη τη στιγμή είχε ανακαλύψει κάτι που θα βοηθούσε πάρα πολύ το ποδόσφαιρο, την κίτρινη και την κόκκινη κάρτα!

Η εισήγησή του έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τη ΦΙΦΑ και την εφάρμοσε από την επόμενη διοργάνωση, καθώς τους εξήγησε το σκεπτικό του με βάση τα φανάρια. Προειδοποίηση (κίτρινο) και μετά σταμάτημα (κόκκινο) που βέβαια στο ποδόσφαιρο ήταν πλέον η αποβολή.

Η πρώτη κίτρινη κάρτα που βγήκε από διαιτητή στην ιστορία ήταν από τον γερμανό ρέφερι Κουρτ Τσέντσερ στον Σοβιετικό Κάχι Ασατιάνι στο Μουντιάλ του Μεξικού (1970) ενώ την πρώτη κόκκινη (ως δεύτερη κίτρινη) τη δέχτηκε ο Χιλιανός Κάρλος Κασζέλι στο Μουντιάλ της Γερμανίας (1974).

Ο Κεν Αστον που λίγα χρόνια πριν πεθάνει είχε χριστεί ιππότης στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ, για την προσφορά του στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, θα έπρεπε να είχε αυτόν τον τίτλο και στο ποδόσφαιρο.

Ο γεννημένος το 1915 στο Κόλτσεστερ του Εσεξ άγγλος καθηγητής, έγινε διαιτητής ποδοσφαίρου το 1936 και, με ένα μικρό διάλειμμα λόγω του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, δεν σταμάτησε στιγμή να εργάζεται για τη βελτίωση του αθλήματος. Ηταν ο πρώτος που καθιέρωσε την ολόμαυρη στολή με τα διακριτικά – αρχικά με το logo του πρωταθλήματος Αγγλίας – η οποία αντικατέστησε τα δύσχρηστα tweed σακάκια που μέχρι τότε φορούσαν οι ρέφερι. Το 1947 ήταν εκείνος που πρότεινε να κρατούν οι επόπτες πολύχρωμες σημαίες για τις υποδείξεις τους (κυρίως για να φαίνονται στα συνήθως ομιχλώδη αγγλικά γήπεδα).

Αυτό θα μπορούσε να είχε γίνει και για εκείνη στο ποδόσφαιρο. Θα είχε σωθεί εάν είχε ανακαλύψει νωρίτερα τις κάρτες, καθώς ήταν ο ρέφερι ενός από τους πιο ντροπιαστικούς αγώνες στην ιστορία του αγώνα Χιλής – Ιταλίας για το Μουντιάλ που φιλοξένησε η νοτιοαμερικάνικη ομάδα το 1962. Τότε είχε αποβάλλει βγάζοντάς τους από το χέρι έξω δύο Ιταλούς (Φερίνι και Ντέιβιντ) ενώ την είχε γλιτώσει από αβλεψία του επόπτη και ένας Χιλιανός, ο Σάντσεζ, γιος πυγμάχου, που είχε… ξαπλώσει τουλάχιστον δύο Ιταλούς με γροθιές.