Αντίστροφη μέτρηση για την υποψηφιότητα Παπανδρέου

Ισως τελικά είναι γραμμένο στο γονιδίωμα της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας – ό,τι ποσοστό κι αν έχει, σε όσο δεινή θέση κι αν βρίσκεται, κάθε εσωτερική αναμέτρηση για την επόμενη ημέρα της εξελίσσεται σε μεγάλο πολιτικό γεγονός. Καθόλου τυχαία, τόσο η κυβέρνηση όσο και η αξιωματική αντιπολίτευση ρίχνουν (όχι και τόσο) κρυφά βλέμματα προς το μέρος του Κινήματος Αλλαγής, που βρίσκεται, μετά την ασθένεια της Φώφης Γεννηματά, μπροστά σε ένα σταυροδρόμι όπου δεν έχει ξαναβρεθεί στο παρελθόν, σε ένα τέλος εποχής και μπροστά σε ένα νέο δίλημμα.

Κι αυτό, εν πολλοίς, γιατί είναι η πρώτη φορά στην Ελλάδα που πρώην πρωθυπουργός, με όνομα στενά συνδεδεμένο με την παράταξη, με ισχυρές πολιτικές φιλίες αλλά και έριδες στο βιογραφικό του, βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από την ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του για την ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής. Αυτό το αναγνωρίζουν και οι συνυποψήφιοί του, οι οποίοι ζυγίζουν τα νέα δεδομένα όσον αφορά τη δική τους πολιτική προσέγγιση της κάλπης, αλλά παράλληλα πιστεύουν ότι η συμμετοχή του Γιώργου Παπανδρέου θα αυξήσει τη συμμετοχή των πολιτών στη διαδικασία, σε αριθμούς που δεν θα μοιάζουν απογοητευτικοί σε σχέση με αυτούς του 2017. Οποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα, αυτή η συμμετοχή μπορεί τελικά να αποδειχθεί σωτήρια για τον χώρο, γιατί θα του δώσει μια νέα προοπτική πάνω στην οποία κεντροαριστερά στελέχη θεωρούν πως θα μπορεί να πατήσει για τις εθνικές εκλογές που έρχονται – αν η πόλωση δεν είναι τέτοια που θα οδηγήσει σε διασπαστικά φαινόμενα.

Ο «ΔΙΕΘΝΗΣ» ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Η επίσκεψη του Παπανδρέου στην Κωνσταντινούπολη μπορεί να φαίνεται παράταιρη μέσα στον εσωκομματικό χαμό λίγες ημέρες πριν από τη λήξη της παράτασης για τη συλλογή υπογραφών, όμως έχει τη δική της σημασία: η υποδοχή που του επεφύλαξε ο δήμαρχος της πόλης Εκρέμ Ιμάμογλου αλλά και το γεγονός ότι ήταν ο μόνος μη τούρκος πολιτικός που έδωσε το «παρών» στη συναυλία του Ζουλφού Λιβανελί προς τιμήν του Μίκη Θεοδωράκη δείχνουν πως ένα από τα σημεία στα οποία θα σταθεί ο Παπανδρέου για να πείσει πως μπορεί εκ νέου να ηγηθεί της δημοκρατικής παράταξης είναι οι διεθνείς επαφές του και το γεγονός πως μπορεί να σηκώσει το τηλέφωνό του, επικοινωνώντας με ευκολία στο εξωτερικό, όπως η κυβέρνηση και η αξιωματική αντιπολίτευση. Οποιος, πάντως, περιμένει πως η υποψηφιότητα του Γιώργου Παπανδρέου θα γίνει πίσω από ένα ειδυλλιακό αστικό τοπίο μάλλον θα διαψευστεί – η νέα υποψηφιότητα ανοίγει και μια νέα περίοδο επικοινωνίας για τον πρώην πρωθυπουργό.

ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ Η ΔΙΟΡΙΑ. Ολα αυτά, βέβαια, με την προϋπόθεση πως οι απορίες όλων όσοι περιμένουν την απόφαση Παπανδρέου θα λυθούν σήμερα, με την άφιξή του στην Ελλάδα, όπως έχει προαναγγελθεί από το περιβάλλον του. Το μόνο βέβαιο είναι ότι, παρότι η αναμονή δημιουργεί αμφιβολίες για τις προθέσεις του ακόμα και σε εκείνους που ήταν βέβαιοι πριν από λίγα εικοσιτετράωρα, το σούσουρο που έχει ξεσηκωθεί τις προηγούμενες ώρες δύσκολα τιθασεύεται, κάνοντας, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, την επιλογή του Παπανδρέου μονόδρομο. Αύριο το μεσημέρι, σε κάθε περίπτωση, λήγει η παράταση για την κατάθεση των 5.000 υπογραφών στήριξης κάθε υποψηφιότητας (ή του 15% της Κεντρικής Επιτροπής, λύση την οποία θα επιλέξει ο πρώην πρωθυπουργός, καθώς στελέχη που τον στηρίζουν έχουν ήδη κάνει τις πρώτες επαφές για τη στήριξη μελών της Κεντρικής Επιτροπής), οπότε τα περιθώρια στενεύουν και τα νεύρα των υπόλοιπων υποψηφίων, που θεωρούν δεδομένη την κάθοδό του, τεντώνονται.

ΟΙ ΣΥΝΥΠΟΨΗΦΙΟΙ. Από εκεί και πέρα, βέβαια, οι πέντε υποψήφιοι που έχουν στόχο να παραμείνουν στη διεκδίκηση της ηγεσίας (Νίκος Ανδρουλάκης, Ανδρέας Λοβέρδος, Χάρης Καστανίδης, Παύλος Γερουλάνος και Παύλος Χρηστίδης) συνεχίζουν κανονικά τον δικό τους αγώνα, που αφορά είτε τη συλλογή υπογραφών για τους νεότερους χρονικά ενδιαφερομένους είτε το rebranding της προεκλογικής τους καμπάνιας – αντίπαλος δεν είναι πια η Γεννηματά και, εκτός απροόπτου, θα έρθουν αντιμέτωποι με έναν πρώην πρωθυπουργό που θα παίξει το χαρτί της επανόδου της παράταξης. Ο Ανδρουλάκης, που παίζει εμφανώς με την «κοινωνική επιταγή» της ανανέωσης πιο πολύ από ποτέ, πέρασε το προηγούμενο διάστημα σχετικά σιωπηλός, επενδύοντας στο σύνθημα αλλαγής γενιάς και στο δυνατό οργανωτικό δίκτυο ανά την Ελλάδα. Πλέον δεν μπορεί να κάνει το ίδιο – και εκεί, στο πολιτικό στίγμα που θα δώσει, επικεντρώνεται το επόμενο διάστημα.

Στο στρατόπεδο του Λοβέρδου, βασίστηκαν πολύ στην επιστροφή του ΠΑΣΟΚ και στη σχέση του με το Κίνημα Αλλαγής, αλλά και στο μεταρρυθμιστικό προφίλ του κόμματος, που τώρα, με την προσθήκη Παπανδρέου, παίρνει και συγκεκριμένα πολιτικά χαρακτηριστικά – ακόμα και ο τρόπος που ο Λοβέρδος επέλεξε να απαντήσει στην πιθανότητα ο Παπανδρέου να είναι υποψήφιος πρέπει να θεωρείται ενδεικτικός του τρόπου με τον οποίο θα τον αντιμετωπίσει. Από την άλλη πλευρά, οι Καστανίδης και Γερουλάνος μετράνε αυτή τη στιγμή τις δυνάμεις τους, γνωρίζοντας πως οι επόμενες ημέρες θα είναι κρίσιμες για τις υποψηφιότητές τους, όπως κάνει και ο Παύλος Χρηστίδης, που «παίζει» την άλλη όψη της νέας γενιάς με το σύνθημα #restart. Εκτιμάται πως μόνο μία από αυτές τις υποψηφιότητες θα καταφέρει να αντέξει την κάθοδο Παπανδρέου, καθώς υπάρχουν παρόμοιες δεξαμενές ψηφοφόρων.

ΝΕΟΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΥΠΟΥ. Παράλληλα, το Κίνημα Αλλαγής για τους μήνες που έρχονται, ταυτόχρονα με την προεκλογική καμπάνια, πρέπει να λειτουργήσει και θεσμικά, μιας και η πολιτική επικαιρότητα εξελίσσεται. Στη θέση του Παύλου Χρηστίδη, που παραιτήθηκε από εκπρόσωπος Τύπου όταν ξεκίνησε τον προσωπικό του προεκλογικό αγώνα, τοποθετήθηκε ο γραμματέας του κόμματος Μανώλης Χριστοδουλάκης για τη μεταβατική περίοδο από τώρα έως τις 12 Δεκεμβρίου, οπότε θα έχει εκλεγεί ο επόμενος πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής.