Από επιπλοκές της Covid-19 πέθανε χθες ο Κόλιν Πάουελ
Ο 84χρονος πρώτος μαύρος υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ ήταν πλήρως εμβολιασμένος
FILE PHOTO: U.S. Secretary of State Colin Powell waves after arriving in Moscow's Vnukovo II airport December 9, 2001. Powell condemned the latest Palestinian suicide bombings on Sunday and appealed directly to militant groups to stop their violence. REUTERS/Sergei Karpukhin CVI/GB - RP2DRIQTLEAC/File Photo (File: 2021-10-18T133658Z_1092913705_RC25106U185L_RTRMADP_5_USA-POWELL.JPG )
O Κόλιν Πάουελ, ο πρώτος μαύρος υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, πέθανε χθες σε ηλικία 84 ετών λόγω επιπλοκών από την Covid-19. Ο Πάουελ ήταν πλήρως εμβολιασμένος, όπως ανακοίνωσε η οικογένειά του. «Χάσαμε έναν ξεχωριστό και αγαπημένο σύζυγο, πατέρα, παππού και έναν σπουδαίο Αμερικανό» αναφέρεται στην ανακοίνωση της οικογένειας, χωρίς άλλες λεπτομέρειες για την ασθένειά του, όπως για παράδειγμα εάν έπασχε από άλλες νόσους ή εάν είχε κάνει την τρίτη δόση.
Ο Πάουελ ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς Αφροαμερικανούς στις ΗΠΑ τις τελευταίες δεκαετίες. Ηταν ο πρώτος Αφροαμερικανός που έγινε αρχηγός του γενικού επιτελείου των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων. Προτού τεθεί επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας στην κυβέρνηση του Τζορτζ Γ. Μπους είχε διοριστεί σε ανώτατα αξιώματα από τρεις Ρεπουμπλικανούς προέδρους. Ο Μπους έσπευσε να εκφράσει τη θλίψη του. «Πολλοί πρόεδροι στηρίχθηκαν στις συμβουλές του στρατηγού Πάουελ και στην εμπειρία του» ανέφερε στην ανακοίνωσή του. Ηταν τόσο αγαπητός στους προέδρους ώστε τιμήθηκε με το προεδρικό μετάλλιο της Ελευθερίας – δύο φορές».
Ο Κόλιν Πάουελ είχε ορισθεί σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του προέδρου Ρόναλντ Ρίγκαν από το 1987 έως το 1989. Ως στρατηγός τεσσάρων αστέρων, ήταν πρόεδρος του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων υπό τον Τζορτζ Μπους πατέρα στη διάρκεια του Πολέμου του Κόλπου το 1991, στον οποίο οι αμερικανικές δυνάμεις εκδίωξαν τα ιρακινά στρατεύματα από το γειτονικό Κουβέιτ. Μετριοπαθής Ρεπουμπλικανός και πραγματιστής, ο Πάουελ έγινε αργότερα υπουργός Εξωτερικών υπό τον Τζορτζ Μπους υιό. Πολλοί τον κατηγορούν ότι υπήρξε το δημόσιο πρόσωπο των εσφαλμένων αναφορών των μυστικών υπηρεσιών, τις οποίες χρησιμοποίησαν οι ΗΠΑ για να δικαιολογήσουν την επέμβαση στο Ιράκ το 2003.
Το 2006 εξέτασε το ενδεχόμενο να βάλει υποψηφιότητα για την προεδρία των ΗΠΑ, όμως ήταν τόσο μεγάλη η ανησυχία της συζύγου του Αλμα για την ασφάλειά του ώστε άλλαξε γνώμη. Το 2008 ξέφυγε από τη γραμμή του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και εξέφρασε δημόσια τη στήριξή του στον Δημοκρατικό Μπαράκ Ομπάμα, που έγινε ο πρώτος μαύρος πρόεδρος των ΗΠΑ. Χαρακτηριστικό της αντίθεσής του στον δρόμο που ακολουθούσε το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα προς τα δεξιά τα τελευταία χρόνια ήταν το γεγονός ότι εξέφρασε τη στήριξή του στη Δημοκρατική Χίλαρι Κλίντον στις προεδρικές εκλογές του 2016 – όπου νίκησε τελικά ο Τραμπ, αλλά και πέρυσι στήριξε τον Δημοκρατικό Τζο Μπάιντεν έναντι του Τραμπ, για τον οποίο είχε πει ότι είναι ψεύτης και αποτελεί κίνδυνο για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Μια ισχυρή φυσιογνωμία στη σύγχρονη αμερικανική πολιτική, ο Πάουελ έχει συνδεθεί για πάντα με την αμφιλεγόμενη παρουσίασή του στις 5 Φεβρουαρίου 2003, στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, στηρίζοντας την επιθυμία του Τζορτζ Μπους να ανατραπεί ο ιρακινός πρόεδρος Σαντάμ Χουσεΐν, ο οποίος όπως είπε αποτελούσε «κίνδυνο για τον πλανήτη επειδή διέθετε μεγάλες ποσότητες χημικών και βιολογικών όπλων». Κάτι που δεν αποδείχθηκε ποτέ. Αργότερα παραδέχθηκε ότι εκείνη η παρουσίαση ήταν γεμάτη ανακρίβειες και διαστρεβλωμένες πληροφορίες των μυστικών υπηρεσιών που του είχαν δοθεί από την κυβέρνηση Μπους και πως όλα αυτά αποτελούν «κηλίδα που δεν θα σβηστεί ποτέ από τα πεπραγμένα μου».
Ομως και νωρίτερα η καριέρα του Πάουελ δεν είχε υπάρξει άψογη. Είχε παίξει περιφερειακό ρόλο στην κάλυψη της σφαγής στο βιετναμέζικο χωριό Μάι Λάι το 1968, ενώ στη διάρκεια της προεδρίας Ρίγκαν είχε συμμετάσχει στην παράνομη πώληση όπλων προς το Ιράν. Το 1992-1993 μια επέμβαση στη Σομαλία κατέληξε περίπλοκα και αιματηρά.
Μετά την επανεκλογή Μπους το 2004 ο Πάουελ αποχώρησε λέγοντας «από την αρχή είχα πρόθεση να υπηρετήσω στο υπουργείο Εξωτερικών μόνο μια θητεία». Ομως εν μέσω έντασης στον Λευκό Οίκο για την εξωτερική πολιτική, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η απόφαση ήταν κοινή.










