ΗχοΔύναμα

Μότσαρτ: Imperial Hall Concerts. 100 χρόνια Γιορτές Μότσαρτ
του Βίρτσμπουργκ, BR KLASSIK, ORFEO 6 CD

Δεν είναι διάσημο όπως εκείνα του Σάλτσμπουργκ, του Εδιμβούργου ή της Λουκέρνης. Ωστόσο το Φεστιβάλ του Βίρτσμπουργκ, οι Γιορτές Μότσαρτ, είναι ένα από τα παλαιότερα και τα πλέον ενδιαφέροντα της Ευρώπης – και, συνεπώς, του κόσμου. Και βέβαια το παλαιότερο φεστιβάλ αφιερωμένο στη μουσική του Μότσαρτ. Φέτος έκλεισε τον πρώτο αιώνα ζωής και, τώρα, για πρώτη φορά, η ORFEO, σε συνεργασία με τη δισκογραφική εταιρεία της Βαυαρικής Ραδιοφωνίας, εκδίδει άγνωστες μέχρι σήμερα ηχογραφήσεις από τα τελευταία εβδομήντα χρόνια του Φεστιβάλ, σε 6 CD, γεμάτα με συναρπαστικές εκπλήξεις και υλικό από σπουδαίους μοτσάρτειους καλλιτέχνες που, σε πολλές περιπτώσεις, δεν περιλαμβάνεται στην «επίσημη» δισκογραφία τους. Ολα αυτά με πολύ καλό ήχο, σε πολύ προσεγμένη, όπως πάντα για την εταιρεία του Μονάχου, ηχητική επεξεργασία.

Για να καταλάβει κανείς την εμβέλεια αυτής της έκδοσης, αρκεί μια ματιά σε μερικά μόνο από τα ονόματα των σολίστ που περιλαμβάνει: Diana Damrau, Lucia Popp, Nils Monkemeyer, Wolfgang Schneiderhan, Johanna Martzy, Christoph Prégardien, Alfred Brendel, Leopold Simoneau, Edwin Fischer, Pierre-Laurent Aimard, Irmgard Seefried, Edith Wiens, Robert Casadesus, Elly Ameling. Και, μαζί, μια σειρά από βαυαρικές κυρίως ορχήστρες, όπως της Βαυαρικής Ραδιοφωνίας, της Βαμβέργης, επίσης όμως και αυτή της WDR, καθώς και εκείνες με όργανα εποχής: Il Giardino Armonico και La Petite Bande. Τέλος, οι μαέστροι: Lorin Maazel, Giovanni Antonini, Gottfried von der Goltz, Sakari Oramo, Joseph Keilberth, Rafael Kubelik, Reinhard Goebel, Andrew Parrott, Sigiswald Kuijken, Ferdinand Leitner.

Αντιλαμβάνεται συνεπώς αμέσως κανείς ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με περίπου τρεις γενιές μεγάλων μουσικών όλων των ειδών και των ρευμάτων, που ερμηνεύουν ζωντανά πλήθος έργα του Μότσαρτ σε, ας τονιστεί ξανά, ανέκδοτες μέχρι σήμερα ηχογραφήσεις. Και είναι απορίας άξιο πώς ένα τέτοιο υλικό άργησε τόσο πολύ να έρθει στο ενδιαφέρον της δισκογραφίας, που εδώ και πολλά χρόνια αναζητά αντίστοιχες, ραδιοφωνικές κυρίως, πηγές σε ολόκληρη την Ευρώπη και όχι μόνον.

Ανάμεσα στις πολύ σημαντικές στιγμές της έκδοσης και για να μείνει κανείς απλώς και μόνο στις Συμφωνίες του συνθέτη από το Σάλτσμπουργκ, πρέπει να ξεχωρίσει την 30ή Συμφωνία με την Ορχηστρα της Βαμβέργης υπό τον Κλάιμπερθ και την 41η με την Ορχήστρα της Βαυαρικής Ραδιοφωνίας υπό τον Μάαζελ.

Αυτά όμως είναι ελάχιστα και εντελώς ενδεικτικά: το υλικό είναι και σπουδαίο και ογκώδες και, ασφαλώς, συνιστά απαραίτητη προσθήκη για όποιον ενδιαφέρεται για τη μουσική του Μότσαρτ. Ολες οι ηχογραφήσεις προέρχονται από το Baroque Imperial Hall στο Würzburg-Residence, με την παλαιότερη να χρονολογείται το 1954 και τη νεότερη μόλις πέρυσι, το 2020. Τέλος, μία από τις πιο ενδιαφέρουσες πλευρές της έκδοσης είναι ότι όχι απλώς φέρνει στο φως αναγνώσεις σπουδαίων μουσικών σε έργα που δεν τα έχουν ηχογραφήσει αλλιώς, είτε ζωντανά είτε στο στούντιο, αλλά και ότι επιτρέπει αρκετές «ανατροπές» στη γενική υφιστάμενη αντίληψη περί της ερμηνευτικής ορισμένων τουλάχιστον εξ αυτών. Αυτό συνδέεται ως έναν βαθμό με την ίδια τη φύση της συναυλίας, αλλά, σίγουρα, και με την εντελώς ιδιαίτερη ένταση του συγκεκριμένου περιβάλλοντος: ενός «ναού» της μοτσάρτειας ιδιοφυΐας που εδώ δοξάζεται όπως της αξίζει.