Οψιμοι αντιφασίστες

Είναι πολύ εντυπωσιακό, αλλά σήμερα οι πάντες, και ιδίως οι οπαδοί εγνωσμένων άλλης κατεύθυνσης ολοκληρωτισμών, δηλώνουν αντιφασίστες και είναι έτοιμοι να πλακωθούν στο ξύλο σε διάφορα σημεία της χώρας για να μην αφήσουν το κτήνος να ξεμυτίσει. Ανάμεσά τους, φυσικά, και ο ΣΥΡΙΖΑ. Προχθές, διοργανώθηκαν και οι επετειακές διαδηλώσεις επί τη καταδίκη της Χρυσής Αυγής και επί τη εξαρθρώσει της εγκληματικής συμμορίας που κρίθηκε ότι συνιστούσε η φυλακισμένη σήμερα ηγεσία της – διότι η Αριστερά έχει ταλέντο στο να οικειοποιείται επετείους και, γενικώς, ό,τι μπορεί να τοποθετήσει στο φόντο της εικόνας της.

Μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και τις συλλήψεις του αρχηγού και των βουλευτών της Χρυσής Αυγής από την κυβέρνηση των «Σαμαροβενιζέλων», ο ΣΥΡΙΖΑ μίλησε για «παρανομία». Ισχυριζόταν ότι δήθεν δεν υπήρχαν στοιχεία. Υποστηρίχτηκε μάλιστα από συνταγματολόγους του ότι οι συλλήψεις των βουλευτών της ΧΑ για αυτόφωρα  κακουργήματα (συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση και διεύθυνση) δεν ήταν σύμφωνες με το Σύνταγμα χωρίς την άδεια της Βουλής. Και όλα αυτά ενώ το Σύνταγμα (άρθρο 62) προβλέπει το αντίθετο: αν πρόκειται να συλληφθούν βουλευτές «δεν απαιτείται άδεια για τα αυτόφωρα κακουργήματα».

Στις 9 Μαρτίου 2014, ο ΣΥΡΙΖΑ διά του νομικού που τότε εξηγούσε τα του Συντάγματος, του Γιώργου Κατρούγκαλου, ισχυριζόταν τα εξής: «Η πολιτική δράση της Χρυσής Αυγής, πρέπει να αντιμετωπίζεται με τη σύγκρουση των ιδεών και την κοινωνική της απομόνωση, όχι με τον εισαγγελέα. Η διαφαινόμενη μεθόδευση εκ μέρους κυβερνητικών κύκλων να τεθεί εκτός νόμου το νεοφασιστικό κόμμα δεν βλάπτει το ίδιο, αλλά τη Δημοκρατία. Το Σύνταγμά μας δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο [σ.σ. το επιτρέπει]. […]  Μετά την άρση της ασυλίας, ενδεχόμενη προφυλάκιση του μεγαλύτερου τμήματος της κοινοβουλευτικής ομάδας της, αν και συνταγματικά ανεκτή, προκαλεί αντικειμενικά αλλοίωση της σύνθεσης της Βουλής, άρα και της βούλησης του εκλογικού σώματος. (…)».

Αυτό το κόμμα, που αντιμετώπισε με αυτού του επιπέδου τον αρνητισμό, τη σύλληψη και την παραπομπή της Χρυσής Αυγής, στηριζόμενο στην αδύναμη μνήμη των περισσοτέρων, το ίδιο κόμμα που όταν άρχισε η δίκη (επί της δικής του διακυβέρνησης) καθυστερούσε επί μήνες διότι δεν ήταν εύκολο να βρεθεί ασφαλής χώρος διεξαγωγής της, σήμερα είναι στην προκεχωρημένη γραμμή του αντιφασιστικού αγώνα. Δεν πρόκειται για εγρήγορση απέναντι σε έναν ακροδεξιό εξτρεμισμό που αναδιοργανώνεται και ελλοχεύει, είναι η βούληση για βίαιη σύγκρουση με όποιους θυλάκους της Χρυσής Αυγής ή συναφών οργανώσεων υπάρχουν, η βούληση για υποκατάσταση του κράτους στο οποίο εναπόκειται η προστασία της νομιμότητας.

Η Ελλάδα δεν χρειάζεται αφορμές για καβγά. Τα κινήματα «φοιτητών» ή αγωνιστών με τα στειλιάρια που πριν χρησιμοποιηθούν παίζουν τον ρόλο κονταριών για σημαίες δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά επειδή επικαλούνται ευγενή κίνητρα. Η αντιφασιστική ρητορική εκ του ασφαλούς μπορεί να συσπειρώνει αφελείς που ψάχνουν ευγενικά κίνητρα, αλλά στην ουσία συντηρεί στρατιωτικοποιημένα τμήματα στους δρόμους έτοιμα για βίαιη δράση.

Αλλά η Ελλάδα του 2021 δεν είναι Βαϊμάρη. Η δημοκρατία ξέρει να αυτοπροστατεύεται από τους εχθρούς της. Ας θυμηθούμε σχετικά ότι τέλος στη ναζιστική συμμορία και στη βία του ακροδεξιού εξτρεμιστικού λαϊκισμού δεν έβαλαν οι φωνασκούντες όψιμοι αντιφασίστες. Αλλά οι έλληνες πολίτες με την ψήφο τους στις τελευταίες εκλογές που έδειξαν την άγουσα από τη Βουλή στη Χρυσή Αυγή – και στη φυλακή την εγκληματική συμμορία την έστειλαν οι δομές του ελληνικού δημοκρατικού κράτους.