Το παζάρι των «μικρών» δείχνει προς τον Σολτς

Δεν έχει συμπληρωθεί ούτε μία εβδομάδα από τις βουλευτικές εκλογές στη Γερμανία και οι διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό του επόμενου κυβερνητικού συνασπισμού βρίσκονται ήδη σε πλήρη εξέλιξη. Πρωταγωνιστές είναι τα τέσσερα κόμματα τα οποία καλούνται να τον συγκροτήσουν – Χριστιανική Ενωση (CDU-CSU), Σοσιαλδημοκράτες (SPD), Πράσινοι και Ελεύθεροι Δημοκράτες (FDP) – με μοναδικό ζητούμενο να είναι ποιος συνδυασμός θα επιλεγεί τελικώς: Ο «φωτεινός σηματοδότης», η «Τζαμάικα» ή ένας (ελάχιστα πιθανός, με βάση τα σημερινά δεδομένα) νέος «μεγάλος συνασπισμός»;

Το σίγουρο είναι ότι κανείς δεν φαίνεται θα επιθυμεί η διαδικασία αυτή να τραβήξει σε μάκρος, έχοντας συνείδηση της κρίσιμης κατάστασης στην οποία βρίσκεται η χώρα. Ετσι, όλοι φροντίζουν να κινηθούν όσο πιο γρήγορα μπορούν, έστω κι αν δεν μπορούν να εγγυηθούν το αποτέλεσμα. Σε αυτό το πλαίσιο, οι ηγεσίες Πρασίνων και FDP – των δύο κομμάτων, με άλλα λόγια, που είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα μετέχουν στην επόμενη κυβέρνηση – έχουν δώσει νέο ραντεβού για σήμερα. Υπενθυμίζεται πως είναι το δεύτερο μετά την πρώτη διερευνητική συνάντηση που είχαν την επομένη κιόλας των εκλογών, σε μια προσπάθεια να βρουν τον ελάχιστο κοινό πολιτικό παρονομαστή που θα επιτρέψει τη συγκρότηση ενός ολοκληρωμένου κυβερνητικού προγράμματος.

Χωριστές διαδρομές. Αμέσως μετά ωστόσο, δηλαδή το Σαββατοκύριακο, οι δρόμοι των δύο δείχνουν να χωρίζουν, αν και προσωρινά. Συγκεκριμένα, όπως δήλωσε στο Βερολίνο η Αναλένα Μπέρμποκ, οι Πράσινοι προγραμματίζουν για το απόγευμα της Κυριακής μια συνάντηση με την ηγεσία του SPD – το κόμμα με το οποίο τόσο αυτή όσο και ο συμπρόεδρός της, Ρόμπερτ Χάμπεκ (τον οποίο φέρονται να προτιμούν συντριπτικά περισσότεροι για αντικαγκελάριο), έχουν δηλώσει ότι επιθυμούν να συγκυβερνήσουν. Την ίδια ημέρα, αντιθέτως, το FDP έχει προαναγγείλει τον πρώτο γύρο των συνομιλιών του με τους εκπροσώπους της Ενωσης – τη συνεργασία με την οποία δεν έχει κρύψει ότι προτιμά ο Κρίστιαν Λίντνερ και η υπόλοιπη ηγεσία.

Για την ώρα, πάντως, παρά τις εμφανώς διαφορετικές προτιμήσεις των δύο μικρότερων κομμάτων, τα δεδομένα δεν αλλάζουν και το σενάριο του «σηματοδότη» παραμένει ως το πιο πιθανό – όπως, εξάλλου, παραδέχονται και τα περισσότερα στελέχη των Χριστιανοδημοκρατών και των Βαυαρών Χριστιανοκοινωνιστών. Ακόμη και στις τάξεις του FDP υπάρχουν αρκετοί που αμφιβάλλουν κατά πόσο μια κυβέρνηση τύπου «Τζαμάικα» μπορεί να είναι βιώσιμη. Ενδεικτικά, ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας δήλωσε χθες το πρωί, αναφερόμενος στην εσωτερική κρίση της Ενωσης, πως «εάν ήθελα τώρα να της τηλεφωνήσω, δεν θα ήμουν σίγουρος ποιον αριθμό ακριβώς θα έπρεπε να καλέσω».

Οι ευθύνες Μέρκελ. Οσον αφορά την Ανγκελα Μέρκελ, αν και προσπαθεί να είναι απούσα από το μετεκλογικό σκηνικό, είναι προφανές ότι φέρει μερίδιο ευθύνης – τουλάχιστον για το απογοητευτικό αποτέλεσμα του κόμματός της. Ενδεικτική είναι η δημοσκόπηση για λογαριασμό της εφημερίδας «Die Zeit», σύμφωνα με την οποία το 54% των Γερμανών πιστεύει πως η απερχόμενη καγκελάριος «εμπλέκεται» στην εκλογική ήττα, κυρίως εξαιτίας του τρόπου που χειρίστηκε την αποχώρησή της από την πολιτική, εγκαταλείποντας την προεδρία της CDU και διατηρώντας την ηγεσία της χώρας το 2018.

Η κριτική αυτή είναι, προφανώς, ένας ακόμη λόγος για να κρατηθεί η Μέρκελ μακριά από τις τρέχουσες διεργασίες, έτσι ώστε να μη φθαρεί και άλλο και να διατηρήσει όση αύρα τής έχει απομείνει από τα ένδοξα χρόνια της απόλυτης κυριαρχίας.

Κίνα

Προτροπή να γίνει… Μέρκελ

«Ανεξαρτήτως της σύνθεσης της νέας κυβέρνησης, η Κίνα ελπίζει ότι τα πολιτικά κόμματα της Γερμανίας θα συνεχίσουν την πραγματιστική και συνεργατική πολιτική απέναντι στην Κίνα». Αυτό φέρεται να δήλωσε ο πρέσβης της Κίνας στο Βερολίνο – και, σύμφωνα με την «ανάγνωση» που κάνει το Politico, ουσιαστικά πρόκειται για μια προτροπή προς τον Ολαφ Σολτς να «είναι όσο περισσότερο Μέρκελ μπορεί».

Σύμφωνα, μάλιστα, με τα όσα είπε στους Global Times ο Τζιάνγκ Φενγκ, καθηγητής Διεθνών Σπουδών στη Σανγκάη, ο Σολτς έχει όλα τα φόντα για να καταφέρει να είναι εξίσου φιλικός με την Κίνα – εφόσον, βεβαίως, γίνει καγκελάριος. «Ως δήμαρχος του Αμβούργου, αδελφής πόλης της Σανγκάης, ο Σολτς τήρησε στενούς δεσμούς και φρόντισε για ανάλογη συνεργασία με την Κίνα και ειδικά με τη συγκεκριμένη πόλη» λέει για να στηρίξει το επιχείρημά του.

Κάποιοι, ωστόσο, θεωρούν ότι με τη συμμετοχή Πρασίνων και FDP στη νέα κυβέρνηση «ο αέρας μυρίζει αλλαγή» όσον αφορά τη στάση της Γερμανίας απέναντι στο Πεκίνο.