Η ζούγκλα του μαυροπίνακα

Τα επεισόδια στο 1ο και 2ο ΕΠΑΛ Σταυρούπολης, στη Θεσσαλονίκη, δεν είναι αποτέλεσμα τυχαιότητας. Τα σχολεία είναι και αυτό ακριβώς: άντρα καλλιέργειας και πολιτικού φανατισμού. Στη Σταυρούπολη, οι βίαιοι μαθητές έτυχε να άγονται και να φέρονται από ακροδεξιές ριζοσπαστικές ιδέες. Γνωστό αυτό στην εκπαιδευτική κοινότητα της Θεσσαλονίκης, κινητοποίησε αυτόκλητους αντιφασίστες που, από το πανεπιστήμιο, πήγαν στο σχολείο για να αντιπαρατεθούν – απαντώντας σε ανάλογες πλην ηπιότερες προκλήσεις, πριν από μερικές ημέρες, όταν μοίρασαν στο σχολείο φέιγ βολάν με αφορμή την επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα.

Η λειτουργία νεοφασιστικής ομάδας στο συγκεκριμένο σχολείο δεν είναι φαινόμενο που πρέπει να παρακαμφθεί. Κανένα σχολείο δεν μπορεί να λειτουργεί ως θύλακας μισαλλοδοξίας και ανομίας. Προφανώς, κανείς δεν μπορεί να διώξει ιδέες, όσο απεχθείς και αν είναι, αλλά οι παραβατικές συμπεριφορές δεν είναι λογικό να γίνονται ανεκτές. Το σχολείο ήδη θα έπρεπε να έχει αρχίσει τη διερεύνηση για την επιβολή πειθαρχικών ποινών – ενώ είναι αυτονόητο ότι έπρεπε να έχει επέμβει η δικαιοσύνη.

Αλλά αυτό ανοίγει την ατζέντα, γενικώς, σε ανομικές συμπεριφορές στα σχολεία – με πρώτες τις καταλήψεις. Θα βρεθούν δάσκαλοι, πολιτικοί ηγέτες, δικαστές να βάλουν τέλος στα σχολεία, φυτώρια αντικοινωνικών συμπεριφορών και ανομίας;