Για τα «ανοιχτά χρώματα» του Γιώργου Σεφέρη

1. Οτι γεννήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου του 1900 στα Βουρλά της Σμύρνης – όπου έπειτα από ενενήντα χρόνια ο δρόμος του σπιτιού του πήρε προς τιμήν του το όνομά του – κι ότι ήρθε με την οικογένειά του στην Αθήνα το 1914 με τον Μεγάλο Πόλεμο κι όχι το 1922 με τη Μικρασιατική Καταστροφή.

2. Οτι στις γλώσσες που κατείχε – ελληνικά, γαλλικά και αγγλικά – δεν συμπεριλαμβανόταν η τουρκική, παρότι έφυγε δεκατεσσάρων ετών από τη Μικρά Ασία.

3. Οτι ήταν υπέρμαχος της ελληνικότητας της Κύπρου, πίστη που υποστήριξε απ’ όλες τις θέσεις του, είτε διπλωματικές είτε κυβερνητικές, καθώς και μέσα από την ποίησή του.

4. Οτι, παρόλο που γεννήθηκε στο κλείσιμο του δέκατου ένατου, καθόρισε τον εικοστό -και κατά συνέπεια τον εικοστό πρώτο – αιώνα της ελληνικής ποίησης.

5. Οτι ο πατέρας του είχε εκλεγεί πρύτανης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μέλος της Ακαδημίας, κι ότι η αδελφή κι ο αδελφός του έχουν επίσης εκδώσει ποιήματά τους.

6.Οτι, παρόλο που έγραφε σε μια «περιορισμένης χρήσης» γλώσσα, μπόρεσε να συνδιαλλαγεί με κορυφαίους ποιητές και πεζογράφους μεγάλων γλωσσών και να συνδεθεί με φιλία μαζί τους, όπως, π.χ., με τον Αγγλο Τ. Σ. Ελιοτ και τον Αμερικανό Χένρι Μίλερ.

7.Οτι, μαζί με τον Κωνσταντίνο Καβάφη, συγκαταλέγεται στους πλέον μεταφρασμένους έλληνες ποιητές των νεότερων χρόνων.

8. Οτι είναι αναρίθμητοι οι ομότεχνοί του που του έχουν αφιερώσει και εξακολουθούν να του αφιερώνουν ποιήματά τους, με σημαντικότερο ίσως το ποίημα του Σέιμους Χίνι.

9. Οτι η πρώτη επώνυμη Εδρα Νεοελληνικών Σπουδών φέρει από το 1977 το όνομα «Γιώργος Σεφέρης», βρίσκεται στο Χάρβαρντ και την κατέχει ο καθηγητής Παναγιώτης Ροϊλός.

10. Οτι στον λόγο που εκφώνησε στις 11 Δεκεμβρίου 1963, παραλαμβάνοντας το Νομπέλ Λογοτεχνίας, έκανε αναδρομή στην ιστορία, τη γλώσσα και την ποίηση της Ελλάδας από την αρχαιότητα ως τις μέρες του, αναδεικνύοντας την ομορφιά, την καρτερία και τους αγώνες της χώρας του, κάτι που θα μπορούσαμε να πούμε πως συνοψίζεται στο σύντομο ποίημά του «Το γιασεμί»:

Είτε βραδιάζει

είτε φέγγει

μένει λευκό

το γιασεμί.

– Η επιμέλεια μιας συναυλίας δεν με καθιστά αυτόματα ειδική στον ποιητή και το έργο του. Εχω ακόμα πολλά να διαβάσω και να ξαναδιαβάσω από τα ποιήματα, την αλληλογραφία, τα ημερολόγια και τις μεταφράσεις του, καθώς κι από τα βιβλία που έχουν γράψει για τον Σεφέρη και το έργο του ο Σαββίδης, ο Δασκαλόπουλος, ο Μπήτον και πολλοί άλλοι.