Ποιοι κέρδισαν τελικά από την υπόθεση Ελπιδοφόρου;

Η κυπριακή κυβέρνηση δεν θέλει να δώσει συνέχεια στο ζήτημα το οποίο προέκυψε με την παρουσία του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ελπιδοφόρου στα εγκαίνια του Τουρκικού Κέντρου στη Νέα Υόρκη. Αυτό δήλωσε στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» διπλωματική πηγή, αποφεύγοντας να κάνει το όποιο άλλο σχόλιο για το θέμα. Η τοποθέτηση Ελπιδοφόρου και ειδικά η αναφορά του στα όσα οι Κύπριοι υπέφεραν αλλά και στο ζήτημα της κατοχής της Κύπρου, μια πολύ ευαίσθητη λέξη στην Τουρκία, έλυσε τελικά τα χέρια της Αθήνας, η οποία είχε βρεθεί υπό μεγάλη πίεση από το κομμάτι εκείνο της Ομογένειας που αντιδρούσε αλλά ακόμη περισσότερο από τη Λευκωσία. Τη Λευκωσία, η οποία αντέδρασε με πρωτοφανή τρόπο έναντι του ηγέτη μιας Αρχιεπισκοπής, η οποία μάλιστα στηρίζει εμπράκτως, έστω και διακριτικά λόγω της ευαίσθητης θέσης του Οικουμενικού Πατριαρχείου, την υπόθεση της Κύπρου.

Πρακτικώς ομιλούντες βεβαίως, η ιστορία αυτή μάλλον βοήθησε επικοινωνιακά την κυπριακή κυβέρνηση, η οποία βρέθηκε στη Νέα Υόρκη σε ένα ταξίδι εξαιρετικά χαμηλών προσδοκιών, κατόπιν ατυχών χειρισμών στο ζήτημα της Αμμοχώστου, αλλά και εσωτερικής της διαφωνίας για το επιδιώκεται τελικά στο Κυπριακό και, αν μη τι άλλο, κατάφερε μέσα από τον θόρυβο που προκλήθηκε να κεφαλαιοποιήσει το κομμάτι των «σκληρών» στην Κύπρο και στην Ομογένεια των ΗΠΑ. Με το τελευταίο κομμάτι να έχει ούτως ή άλλως ανοιχτούς λογαριασμούς με τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής.

Η στροφή αυτή της Λευκωσίας είναι κάτι που συζητείται εντόνως το τελευταίο διάστημα στην Κύπρο και αποδίδεται από πολλούς στη χαμηλή δημοτικότητα προέδρου και κυβέρνησης, αλλά και την εκτίμηση πως ο μόνος χώρος από τον οποίο μπορεί πια να αντλήσει στήριξη το κυβερνητικό στρατόπεδο, μετά τη φθορά των οκτώ χρόνων στην εξουσία και τα σκάνδαλα, είναι ο ακόμη δεξιότερός του.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στο ίδιο το νησί, το θέμα Ελπιδοφόρου δεν έπαιξε τόσο όσο στην Ελλάδα και λογικό ήταν, αφού εκείνη που βρέθηκε στη δυσκολότερη θέση μετά την απόφαση Αναστασιάδη για ακύρωση της συνάντησής του με τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής ήταν η Αθήνα, η οποία κλήθηκε να βρει εξαιρετικά λεπτές ισορροπίες προκειμένου να εκφράσει τη ενόχλησή της χωρίς να πλήξει ιδιαίτερα τον Αρχιεπίσκοπο και το Φανάρι, αλλά και την ίδια ώρα να μη δυσαρεστήσει τη Λευκωσία και τους «σκληρούς» της Ομογένειας.

Με την απόσταση μερικών εικοσιτετράωρων καταγράφει κάποιος πλέον τα εξής: τα εγκαίνια έγιναν από τον Ταγίπ Ερντογάν και τον γ.γ. του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες και εάν η παρουσία του τουρκοκύπριου ηγέτη Τατάρ ήταν πρόβλημα, τότε αυτό δεν αφορούσε μόνο τον κ. Ελπιδοφόρο αλλά και τον γ.γ. του ΟΗΕ. Διαμαρτυρία όμως από την Κύπρο δεν υπήρξε και δεν θα μπορούσε να υπάρξει, αφού σήμερα ο Γκουτέρες βλέπει τον  Τατάρ στον ΟΗΕ και τη Δευτέρα θα τον συναντήσει από κοινού με τον Νίκο Αναστασιάδη. Πέραν δε τούτου, το ζήτημα ενώ αρχικά δεν προσέχθηκε, διογκώθηκε από μια μερίδα του Τύπου, ομογενειακού και μη, με αφορμή μία φωτογραφία από τα εγκαίνια και με σχόλια στα μέσα κοινωνική δικτύωσης. Με κύκλους της Λευκωσίας να το χρησιμοποιούν για να στείλουν το μήνυμα στα ΜΜΕ ότι η απόφαση ελήφθη από κοινού με την Αθήνα, κάτι που βεβαίως δεν ευσταθεί.

Κοντολογίς το τίμημα μάλλον καταβλήθηκε από την Αθήνα που βρέθηκε στη μέση και το κέρδος, πέραν των όσων αποκόμισαν οι ακραίες φωνές το εισέπραξε η Αγκυρα, η οποία έσπευσε να αποδώσει ρατσιστικές και αντιτουρκικές προθέσεις στους Ελληνες. Ολα αυτά για μία κορδέλα εγκαινίων, η οποία έγραψε άλλη μια σελίδα στην Ιστορία των εθνικών τρικυμιών, χωρίς ιδιαίτερο λόγο και αιτία.