Νεύρα στην Κύπρο

Νεύρα στην Κύπρο

Εχουμε χάσει λιγάκι την μπάλα, μου φαίνεται, σε σχέση με τα ελληνοτουρκικά. Και επιπλέον έχουμε χάσει και το μέτρο. Ειδικά οι συμπατριώτες μας, οι Κύπριοι. Που αντιδρούν κάθε φορά στον λάθος χρόνο και με τον λάθος τρόπο, και πάντοτε – μα πάντοτε – δημιουργούν προβλήματα και στην Αθήνα. Εκτός του ότι δυσχεραίνουν και την εξέλιξη του εθνικού προβλήματος.

Αναφέρομαι στις κοντές, θα τις χαρακτηρίσω, αντιδράσεις στην Κύπρο, επ’ αφορμή την παρουσία του Αρχιεπισκόπου Ελπιδοφόρου στα εγκαίνια του Σπιτιού της Τουρκίας στη Νέα Υόρκη, που πραγματοποίησε ο πρόεδρος Ερντογάν. Εξαλλοι έγιναν στην Κύπρο, πρωτοστατούντων φιλοκυβερνητικών εφημερίδων, sites αλλά και ορισμένων κυβερνητικών παραγόντων.

Ακόμη και ο πρόεδρος Αναστασιάδης, που διαθέτει τη φήμη ενός ήπιου και συναινετικού πολιτικού, εξαναγκάστηκε λόγω του κλίματος που δημιούργησαν στη μεγαλόνησο ακροδεξιοί και εθνικιστικοί κύκλοι να ακυρώσει μια προγραμματισμένη για χθες συνάντησή του με τον Αρχιεπίσκοπο Ελπιδοφόρο, λόγω της παρουσίας του στα εγκαίνια του μεγάρου, στα οποία επίσης είχε προσκληθεί και παρίστατο και ο ηγέτης των Τουρκοκυπρίων Τατάρ, καθώς και θρησκευτικοί ηγέτες της Τουρκίας. Πάλι καλά που δεν τον ανάγκασαν να κάνει το ίδιο και με τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, που επίσης ήταν παρών στα εγκαίνια του Σπιτιού της Τουρκίας.

Πραγματικά θα ήταν για γέλια όλο αυτό, αλλά είναι κάτι περισσότερο – για κλάματα…

Ψυχραιμία και σύνεση

Ευτυχώς ο πρόεδρος Κυριάκος, στον οποίο επίσης διάφοροι εν Ελλάδι εθνικιστές (ακόμη και μέσα στην κυβέρνηση) προσπάθησαν να του «συστήσουν» να μη συναντηθεί με τον Ελπιδοφόρο για να τον «τιμωρήσει» και αυτός για το ατόπημά του, δεν τους άκουσε. Αύριο θα συναντηθεί κανονικά στη Νέα Υόρκη με τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής, διότι αυτό υπαγορεύει η σύνεση και η σοβαρή ανάλυση της πραγματικότητας όσον αφορά τον Αρχιεπίσκοπο Ελπιδοφόρο.

Διότι προφανώς ο άνθρωπος γνωρίζει αυτό που οι «πατριώτες» σε Ελλάδα και Κύπρο παραγνωρίζουν: ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής, πριν αναλάβει τον συγκεκριμένο θώκο, ήταν μητροπολίτης Προύσης και για να συμβεί αυτό είχε τουρκική ιθαγένεια. Επίσης, επειδή προαλείφεται για διάδοχος του Οικουμενικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου, τι άλλο δηλαδή έπρεπε να κάνει από τη στιγμή που ο πρόεδρος Ερντογάν τον κάλεσε στα εγκαίνια του Σπιτιού της Τουρκίας; Να αρνηθεί να παραστεί; Με ποια δικαιολογία και για ποιον ουσιαστικό λόγο;

Και από την άλλη πλευρά: θα ήταν συνετό να διακόψει σχέσεις με τον μελλοντικό Οικουμενικό Πατριάρχη η ελληνική κυβέρνηση, όπως έκανε βλακωδώς η κυπριακή; Και ποιος θα ωφελείτο από κάτι τέτοιο; Παρά μόνο η Τουρκία, νομίζω.

Γι’ αυτό ας συνέλθουμε μερικοί μερικοί…

Χάσιμο χρόνου

Αντιθέτως, θεωρώ ότι είναι σωστή η στάση που τηρεί έως τώρα η ελληνική κυβέρνηση έναντι της υποτιθέμενης συνάντησης στη Νέα Υόρκη του προέδρου Κυριάκου με τον πρόεδρο Ερντογάν. Αναφέρομαι στη συνάντηση αυτή την οποία έχει παραγγείλει ο τούρκος πρόεδρος, αλλά δεν επιβεβαιώνει η ελληνική πλευρά – αντιθέτως δηλώνει πως δεν υπάρχει κάτι προγραμματισμένο. Προφανέστατα στο παρασκήνιο υπάρχει μια διπλωματική διελκυστίνδα αναφορικά με το περιεχόμενο της συνάντησης. Η ελληνική πλευρά έχει τη θέση, και πολύ καλά κάνει, ότι η συνάντηση πρέπει να είναι προσεκτικά προετοιμασμένη και με καθορισμένο πλαίσιο, και όχι μια συνάντηση για τις φωτογραφίες και τα πλάνα – ήτοι, μία ακόμη συνάντηση των ηγετών Ελλάδας και Τουρκίας.

Αυτού του είδους οι συναντήσεις, άλλωστε, μπορεί να οδηγήσουν σε βαθιά νερά, αν δεν είναι ενδελεχώς προσδιορισμένες ως προς το περιεχόμενό τους.

Επειτα, τι έχει αλλάξει στη στάση της Τουρκίας από την περασμένη άνοιξη, οπότε και συμφωνήθηκαν μερικά πράγματα για να πέσουν οι τόνοι ανάμεσα στις δύο χώρες και να μειωθεί η ένταση στο Αιγαίο; Σχεδόν τίποτε. Ηδη άρχισαν πάλι οι προκλήσεις, και μάλιστα είναι και διαφοροποιημένες «ποιοτικά» σε σχέση με το παρελθόν. Αρα, τι θα μπορούσε να προσφέρει τώρα μια συνάντηση με τον κύριο Ερντογάν;

Ούτε εκείνος πρόκειται να κάνει παραχωρήσεις σε κάτι, ούτε εμείς σε οτιδήποτε διεκδικεί. Χάσιμο χρόνου θα είναι και για τους δύο…

Υπάρχουν και ευθύνες

Θα μας τρελάνει, μου φαίνεται, αυτός ο πολυπράγμων Ακης Σκέρτσος, ο άτυπος υπουργός Υγείας, που διαβιοί στην αυλή του Μεγάρου Μαξίμου. Ακουστε τι είπε ο άνθρωπος χθες αναφορικά με το ανεπιτυχές εμβολιαστικό πρόγραμμα της κυβέρνησης, το οποίο υποτίθεται ότι (αφ’ υψηλού) εποπτεύει:

«Εχουμε μια πανδημία των ανεμβολίαστων και εκεί πρέπει να εστιάσουμε την προσπάθειά μας, να πείσουμε όσους ακόμη το σκέφτονται, φοβούνται, διστάζουν. Δεν θα πείσουμε τους σκληρούς αντιεμβολιαστές που θεωρούν είτε ότι δεν υπάρχει πανδημία είτε ότι το εμβόλιο είναι κάτι βλαβερό για τον άνθρωπο. Πρέπει να πάμε στο μικροεπίπεδο και να επιστρατεύσουμε όλες τις δυνάμεις που έχουμε σε επίπεδο επιστημόνων, κοινωνικών δικτύων, στο επίπεδο ανθρώπων που έχουν επιρροή και αξιοπιστία στον δημόσιο λόγο τους».

Μεγάλος! Υπουργέ μου, γιατί μας λέτε τι ΠΡΕΠΕΙ να γίνει και δεν το κάνετε; Προς τι αυτή η εξ αποστάσεως προσέγγιση με ανοησίες του τύπου «να πάμε στο μικροεπίπεδο»; Εμείς να πάμε ή εσείς; Και κάτι ακόμη: μην τα ρίχνουμε όλα στους «αρνητές» για το ότι έχουν αποτύχει οι στόχοι του εμβολιαστικού προγράμματος. Υπάρχουν και προσωπικές ευθύνες…

Σταλινισμός

Δεν λέει να κοπάσει ο χαμός στον ΣΥΡΙΖΑ μετά την αυτονόητη παραδοχή του Στ. Κούλογλου ότι η πολυαναμενόμενη και πολυδιαφημισμένη εμφάνιση του «Λεγάμενου» στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης ήταν μια κανονική «νούλα» – «ισόπαλο» βρήκε το ντέρμπι του αρχηγού του με τον Μητσοτάκη ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.

Θέριεψαν τα σταλινικά ένστικτα στο κόμμα της χαράς, δείγμα ότι τα κατάλοιπα του παρελθόντος παραμένουν εν ζωή. Κάθισα και διάβασα μερικές αναρτήσεις – σχόλια στα social media για το θέμα.

Δεν υπάρχουν λέξεις να περιγράψω το μένος όλων αυτών εις βάρος του Κούλογλου, αλλά και του Τσακαλώτου που τον υπερασπίστηκε, και μαζί με αυτόν το δικαίωμά του στην άλλη άποψη.

Μέχρι μίσθαρνο όργανο και πράκτορα του Μητσοτάκη καταγγέλλουν τον Κούλογλου, ενώ άλλοι τον θεωρούν ξένο σώμα στο κόμμα (εδώ να προστεθεί ότι ο Κωστάκης ο Αρβανίτης, ευρωβουλευτής ωσαύτως, «ευχήθηκε» στον συνάδελφό του… «καλό ταξίδι» – τόσο βέβαιος είναι ότι τον πήραν οι «άλλοι» μεταγραφή από το αεροδρόμιο) και πολλοί ζητούν από τον «Λεγάμενο» να τον αποκεφαλίσει.

Ο καημένος ο Κούλογλου, που τώρα στα γεράματα έμαθε στο πετσί του τι θα πει σταλινισμός, διατείνεται παντού ότι προ καιρού, που είχε γράψει πάλι κάτι, ο πρόεδρος του είχε δώσει το ελεύθερο.

Ναι, αλλά δεν του συμπλήρωσε κάτι: γράψε ό,τι θες, αρκεί να με αποθεώνεις…

Επρεπε να το καταλάβεις μόνος σου, κύριε Στέλιο μας…