Ο κόσμος τους τελείωσε με έναν λυγμό

Κυριακή 29 Αυγούστου, λίγο μετά τις 9 το πρωί. Ενα λευκό σεντάν, πιθανότατα Toyota Corolla, σταθμεύει έξω από ένα οίκημα κάπου πέντε χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Διεθνούς Αεροδρομίου Χαμίντ Καρζάι. Ο οδηγός του παραλαμβάνει μία τσάντα και αποχωρεί. Οι αναλυτές των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών πιστεύουν πως το οίκημα είναι κρησφύγετο του ISIS-K, της ίδιας τζιχαντιστικής οργάνωσης που ευθύνεται για τη βομβιστική επίθεση αυτοκτονίας με τους 180 και πλέον νεκρούς, ανάμεσά τους και 13 αμερικανοί στρατιώτες, σε μία από τις εισόδους του αεροδρομίου, τρεις ημέρες νωρίτερα. Εχουν λόγους να περιμένουν και νέα επίθεση εναντίον του αεροδρομίου, μέσα στο χάος της αποχώρησης. Ο οδηγός του σεντάν θεωρείται ύποπτος. Θα συνεχίσουν να τον παρακολουθούν, μέσω drone, επί οκτώ ώρες.

Υποκλαπείσες συνομιλίες μέσα από το κρησφύγετο υποδηλώνουν πως οι τρομοκράτες κατευθύνουν το σεντάν σε κάποιου είδους κυκλική αποστολή στην Καμπούλ. Ο οδηγός λαμβάνει εντολές να συναντήσει έναν μοτοσικλετιστή. Και αυτό ακριβώς κάνει. Το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται για ώρες, το σεντάν κάνει διάφορες στάσεις στην πόλη, ενίοτε παραλαμβάνοντας και αφήνοντας επιβάτες. Λίγο πριν από τις 4 μ.μ., σταθμεύει έξω από ένα άγνωστο κτίριο, κάπου 8-12 χλμ. νοτιοδυτικά του αεροδρομίου. Ο οδηγός και τρεις ακόμα άνδρες φορτώνουν αρκετά βαριά πακέτα στο πορτ-μπαγκάζ: οι αμερικανοί αναλυτές πιστεύουν ότι είναι εκρηκτικά. Κατόπιν μπαίνουν στο σεντάν και φεύγουν, κατευθυνόμενοι βόρεια. Καθ’ οδόν, ο οδηγός αφήνει τους τρεις συνεπιβάτες και γύρω στις 4.45, σταθμεύει σε μία μικρή αυλή, περίπου 2,5 χλμ. δυτικά του αεροδρομίου. Ενας άλλος άνδρας βγαίνει να τον χαιρετήσει. Ο αμερικανός διοικητής που ελέγχει τα οπλισμένα drone αποφασίζει πως είναι η καταλληλότερη στιγμή, και το καταλληλότερο σημείο, να ανοίξει πυρ – φοβάται πως αν περιμένει, και το σεντάν βρεθεί ξανά μέσα στην κίνηση, ή πλησιάσει το αεροδρόμιο, ο κίνδυνος για τους αμάχους θα είναι μεγαλύτερος. Ο πύραυλος Hellfire πλήττει τον στόχο του μέσα σε λιγότερο από ένα λεπτό. Καθώς πλησιάζει, οι χειριστές του drone βλέπουν στο βίντεο να πλησιάζουν το σεντάν και άλλες φιγούρες. Εκ των υστέρων, ο αμερικανικός στρατός θα μιλήσει και για δεύτερη έκρηξη, «πιθανόν έως πιθανότατα» από τα εκρηκτικά μέσα στο σεντάν, για τουλάχιστον τρεις αμάχους νεκρούς πέραν του «διαμεσολαβητή του ISIS», για μία «ηθικά δικαιολογημένη επίθεση».

Κυριακή 29 Αυγούστου, γύρω στις 9 το πρωί. Οπως κάθε μέρα, ο 43χρονος Ζεμάρι Αχμάντι αναχωρεί για τη δουλειά του. Με σπουδές ηλεκτρολόγου μηχανικού, εργάζεται εδώ και 14 χρόνια στα γραφεία της Nutrition and Education International στην Καμπούλ – είναι μία ΜΚΟ με έδρα την Καλιφόρνια, που έχει σκοπό την καταπολέμηση του υποσιτισμού και έχει ανοίξει συνολικά 11 εργοστάσια επεξεργασίας σόγιας στο Αφγανιστάν. Τέσσερις ημέρες πριν, ο εργοδότης του αιτήθηκε τη μεταφορά του ίδιου και της οικογένειάς του στις ΗΠΑ, ως προσφύγων. Με τους Ταλιμπάν κυρίαρχους πλέον, είναι επικίνδυνο να παραμείνουν στην Καμπούλ. Προς το παρόν, όμως, ο Αχμάντι συνεχίζει να κάνει ό,τι έκανε. Παραλαμβάνει από τον δρόμο έναν συνάδελφό του, κατόπιν σταματά έξω από το σπίτι του αφεντικού του – του ζήτησε να του φέρει το λάπτοπ του. Παραλαμβάνει ακόμα έναν συνάδελφο, οι τρεις σταματούν για ένα γρήγορο πρωινό, κατόπιν, στις 9.35, φτάνουν στα γραφεία της ΜΚΟ. Αργότερα, ο Αχμάντι οδηγεί μερικούς συναδέλφους του σε ένα αστυνομικό τμήμα, υπό τον έλεγχο των Ταλιμπάν πλέον, προκειμένου να λάβουν άδεια για μελλοντική διανομή τροφίμων σε έναν νέο καταυλισμό εκτοπισμένων. Γύρω στις 2 το μεσημέρι, ο Αχμάντι και οι συνάδελφοί του επιστρέφουν στο γραφείο. Στις εικόνες του κυκλώματος ασφαλείας που εξασφάλισαν οι «New York Times» φαίνεται να γεμίζει άδεια πλαστικά δοχεία, τα ίδια πλαστικά δοχεία που είχε πάρει νωρίτερα μαζί του, με νερό – υπήρχε έλλειψη νερού στη γειτονιά του, συχνά κουβαλούσε λοιπόν νερό από το γραφείο. Λίγο πριν από τις 4 μ.μ., ένας συνάδελφός του μετακινεί το σεντάν λίγο πιο πέρα, στο ίδιο δρομάκι. Ο Αχμάντι και τρεις ακόμα συνάδελφοί του φορτώνουν αρκετά βαριά πακέτα στο πορτ-μπαγκάζ: τα δοχεία με το νερό. Κατόπιν μπαίνουν στο σεντάν και φεύγουν, κατευθυνόμενοι βόρεια. Καθ’ οδόν, ο Αχμάντι αφήνει τους τρεις συνεπιβάτες και γύρω στις 4.45, σταθμεύει στη μικρή αυλή του σπιτιού του, σε μία πυκνοκατοικημένη γειτονιά κοντά στο αεροδρόμιο. Λιγότερο από ένα λεπτό αργότερα, περικυκλώνουν το αυτοκίνητο παιδιά.

Θα χρειαστεί να περάσουν 19 ημέρες, να φτάσει η 17η Σεπτεμβρίου, προκειμένου να αναγνωρίσει ο αμερικανικός στρατός, το Πεντάγωνο, εκείνο που οι οικείοι του Ζεμάρι Αχμάντι είχαν καταγγείλει εξαρχής και οι «New York Times» θεωρούσαν δεδομένο, με βάση τη δημοσιογραφική τους έρευνα, ήδη από τις 10 Σεπτεμβρίου: ότι μία από τις τελευταίες πράξεις του 20ετούς πολέμου στο Αφγανιστάν, ο τελευταίος πύραυλος, εξ όσων γνωρίζουμε, που εκτοξεύτηκε από τις ΗΠΑ, προκάλεσε από ένα «τραγικό λάθος», το πολλοστό τραγικό αμερικανικό λάθος, τον θάνατο δέκα αμάχων, του Ζεμάρι Αχμάντι και εννέα μελών της οικογένειάς του, ανάμεσά τους επτά παιδιά, το μικρότερο δύο χρόνων. Δεν μένει κάτι άλλο να ειπωθεί.